Marinette made a mistake. And the only one that could protect her from that mistake is Chat Noir. Now, Chat Noir has become her safe house. I do not own any of the characters, besides The members of Proietille Velenoso, or otherwise stated. These characters belong to Thomas Austruc and the show Miraculous Ladybug Cover is by @astra1909

Genç bir kız ve Yalnız bir alfa... Gizli geçmişlerinden geçen yolu takip ederek, hayatlarını birbirine bağlamış ikilinin hikayesidir... Başlangıç: 2016.12.06 Kurt Adam içinde #1: 2017.05.19

''Yanan elleri bir tek bana işlemezken alev alev olan gözlerini bana dikti. O zaman sadece ellerinin değil gözlerininde ateş aldığını farkettim. Başlı başına bir yangındı ve benide yakıyordu.'' Birçok yetenek, güç, hayat. Hepsi bir okulda okurken , çözülmesi gereken bir sır vardı. Hepsini ilgilendiren. Okulun isteklerine göz mü yumacaklardı , yoksa yeteneklerini kullanmayacaklar mıydı ? Bilinmez bağlar ve aşklar. Onları kül edecekti. Ama onların bundan haberleri yoktu. Not: Çokça Elifeyza, hatta direk bazı sahneler Elifeyza. Gakuen Alice içerir. Yazarın istedikleri, olması gereken tuhaf şeyler. İyi günler dilerim.

"Ne diyosun sen baba!? Ne..ne demek seni ortaya koydum!!" babam umursamazca suratıma bakmaya devam ediyordu. Bu ne yüzsüzlük nasıl bir vicdan anlamış değildim. "Duydun işte ne diye beni yoruyosun daha fazla.Ortaya koyacak param kalmadı bende seni koydum ama bu sefer kaybettiğime de pek üzülmedim." deyip hafifçe kahkaha attı.

'Yaşadığı acılardan insanlara karşı öfkeli ve hırçın küçük kız ' '' Gürültüden yeni bir günün başladığını anlayabiliyorum. Gene lanet bir güne uyanmak. kimisinin ağlamaları, kimisinin ANNE diye hıçkırıkları.. kolay değil öyle zamanlar yattığın ranzanın tavanına 'ANNE' diye yazıp, soguk gecelerde ona dokunarak ısınmak.. Alışıyor insan burada yaşıyorsan alışmak zorunda kalıyorsun. Bir hata yapsan da yapmasan da dayağa, aç yatağa girmeye ve daha nicelerine.. Ama biliyorum ki birgün bu ızdıraplar bitecek ve gün gelecek çektiklerimin hesabını keseceğim.'

Teresa Ballantyne, adım buydu. Ben küçükken annemle babam ölmüştü. Onların ölümünden sonra amcam tarafından New York'a götürülmüştüm. O zamanlar 8 yaşındaydım, zamanla ev işi yapmayı öğrendim. 13 yaşımdan sonra amcam gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Yan komşumuz her gün benimle ilgilenmeye başladı. 13 yaşımda en iyi arkadaşım olan Kate ile tanıştım. Ve şuan 17 yaşımdayım, ne basit bir hayat öyle değil mi? Hayatım özetlemesine böyleydi. Ta ki okula bir kaç yeni öğrenci gelip, bana kendilerininde kurda dönüşebilme yeteneklerinin olduğunu söyleyene kadar. Bana onlarla birlikte yaşamamı söylediler. İşte o gün en sonunda düzgün bir ailem, birçok arkadaşım ve yeni bir evim olacak diye sevinmiştim ama belanın en kötüsü onlarla tanıştıktan sonra başıma geleceğini elbette bilmiyordum. Not= Hikayenin ilk bölümleri kötü bir anlatımla yazılmıştır. Hikayeyi düzenlemeye almak istemediğimden bunu göze alarak okuyunuz.

Eve giderken ara sokaklardan geçiyordum ve açıkçası çok rahatsız oluyordum. Bu saatte buralar pek tekin olmazdı bir süre daha ilerledikten sonra arkamdan işittiğim ayak sesleriyle adımlarımı yavaşlattım. Ve seslere dikkat kesildim. Cidden peşimden biri geliyordu ama emin olmak için birkaç ara sokaktan daha geçtim ama sesler kesilmiyor aksine daha yakından geliyordu artık eminim peşimde BİRİ VAR !!

Hava kararmaya başlamıştı ve görüntüsüyle beni mest ediyordu.Güneş , zamanla ortadan kayboluyor ve yerini aya bırakıyordu.Ay ise onun ışığıyla parlayıp , insanları büyülüyordu. Bu akşamda gökyüzüne doyasıya bakıp, büyülenmeyi diliyordum sadece.Belkide son görüşüm olacaktı .Bir daha güneşin batışını, yıldızları ve ayı göremeyecektim.Derin bir nefes aldım , bu derin düşüncelerden kurtulmak adına. Yola devam etmem ve geçmişi unutmam gerekiyordu... Şu saatten sonra kapana kısılan bir fare misali ölümü bekliyor olacaktım.

Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

2069. Burada kuralları devlet koyar. Devlet yıkar, devlet bozar. Devlet doğar, devlet yaşar. Hatırla, tüm bunlar kumpas; küçük kafalarımızı köleleştirilmek için kurulmuş bir kumpas. Devlet parçalar, devlet birleştirir. Ve en çok da, öldürür. 2069. Bir deney böyle bir dünyada neyi değiştirebilir ki? xxx İthaf: Distopik kafamdan çıkan tüm karakterlere ve gelecekteki kendime. xxx WattpadSciFiTR Kıyamet ve Distopya Senaryoları Listesi'nde! ✅ xxx 300819 - 050620