Jimin korunmaya muhtaç, narin bir karahindibadır. Jungkook ise her zaman onu koruyacaktır. Hikayenin tüm hakları @bugsbunnytff'ye aittir. Aynı isimli Larry kurgusundan Jikook'a uyarlanmıştır.

Jikook ve bazı shiplerin one shotlarını içerir. angst - smut - fluff BL

texting jungkook jimin ile alay ederdi. jimin genelde gülerdi. küfür ve argo içerir. jikook

Bir yangında tanıdığım seni, bir yangında mı kaybedecektim? Bilseydim ben de can vermez miydim, seninle cayır cayır yanmaz mıydım? Ne kaldı ki sen gittikten sonra bana? Ah sadece bembeyaz duvarlarla kaplı bir oda. Bir yatak, bir tavan bir de doktorlar. Sahi düzelceğimi mi sanıyorlar? Ölmediğini biliyorum gel, gel de artık bekletme beni. Sensiz yaşayamam bilirsin, gittiysen de al artık yanına sevgilini.

[Tamamlandı] Bana ilk gülümsediğinde 4 yaşındaydı. Benim gerçeklerle tanıştığım yaştaydı. Annemin ölüsünü gördüğüm yaştaydı. Kaşlarımı çatıp yüzümü ona yaklaştırdığımda bile yüzündeki gülümseme silinmemişti. Başımı eğip ciddi görünmeye çalışarak sordum. -nasıl bana gülümsersin? Ellerini arkada bileştirip yerinde sevimli bir şekilde sallanmaya başladığında gözleriyle kapıdan birinin gelip gelmediğini sürekli kontrol edip duruyordu. Küçük çelimsiz bedeni her an kaçmaya hazır bekliyordu. Bir adım bana yaklaşıp fısıldadığında onun kadar cesur birini gördüğüm için şaşkındım ama sürekli kapıyı kontrol eden gözleri yüzünden cesareti yalnızca bana gibiydi. -Ben senin de kölenim ama sen baban gibi değilsin. Sen iyisin, değil mi? Henüz küçük olduğu için kelimeler ağzından sevimli bir şekilde çıkıyordu ve onunla ilk konuşmamız buydu. Parmağımı dudaklarıma götürerek ona sessiz olmasını işaret ettim ve ince kolundan tutup masanın altına çekiştirdim. Masanın altına gizlendiğimizde aşağıdan hala kapıyı kontrol ediyordu. Kolunu bırakmak istemiyordum ama morluklarından dolayı canını acıtacağımı düşünerek elimi çektiğimde iri gözleri benimkileri bulmuştu. Öncekinden daha sessiz bir şekilde ona cevap verdim. -Sakın kimseye bu dediğinden bahsetme. Başını salladığında elimi korkakça saçlarına götürüp karıştırdım. Karşısındayken ben ondan daha korkaktım. O ise gözlerini kapatmış gülümsemeye devam ediyordu. Benim ailem tarafından sürekli işkence görürken nasıl bana karşı bu kadar rahat olabildiğini çözememiştim ama babamın onun kulübeden çıkmasına izin vermesinden beri uzaktan beni sürekli takip ettiğini farkediyordum. Serçe parmağımı ona uzattığımda merakla bakınca onun da minik serçe parmağını tutup benimkiyle birleştirdim. -Bu günden sonra arkadaşız.

Bebeğim beni terkettiğinden beri takılmak için yeni bir mekan buldum. Yalnızlar Sokağının sonunda Kalbi Kırıklar Otelinde, orada olacağım. Elvis Presley - Heartbreak Hotel şarkısından esinlenilmiştir.

Star olmak için doğmuş, yükselen bir aktör Kore'nin merakla beklediği ve gelecek vaadeden draması için oyuncu kadrosuna alınır. Ama şans bu ya, başroldeki partneri sete birlikte ayak basmak isteyeceği son kişidir. Çeviridir. Tüm hakları @ pjungkook'da saklıdır.

"Ben birinin hayatı olamam, birine hayat da veremem ama istersen seninle olurum, seninle bir olur, bize hayat olurum, ikimize.. Hayır, sadece bize." 'vmin { minific }

[ vmin ] "Ben düştüğüm için ağlıyorum," dedi yumuşayan bir ifadeyle. "Çıkmak istemediğim bir kuyuya düştüm ve o kuyuda yalnız olduğum için ağlıyorum." "Ağlama," dedim tekrardan, onun siyahlıklar serpilmiş yemyeşil, derin gözlerine bakıyordum şimdi. "Artık yalnız değilsin, ağlama."

"İlk düşüşümün ardından devam etmeyi hiç istemedim çünkü yaralı dizlerimin acısından hiçbir şeyi düşünemeyecek haldeydim; sonra Jimin geldi, dizlerime yarabantları yapıştırdı, geçeceğini söyledi ve beni ellerimden tutarak kaldırdı. Devam et demedi, devam edelim dedi. Birlikte." × 'mint & peach series' omegaverse & vmin Mpreg değildir.