słowa bez duszy, puste jak znicze na zapomnianych grobach

Sam powiedz, kukuryku! Czyli cytując klasyk: 《Niegodziwe wiersze, godne rzucenia w ogień.》

bo przecież żałosne i sentymentalne brednie to moje drugie imię ©heliofilia, 2021

Patrząc na nieruchomą taflę kawy w kubku i wsłuchując się w monotonne buczenie drukarki, myślałem o przypadku, który przygnał mnie na drugi kontynent. A konkretniej to o jego długich nogach, piegowatym nosie i walających się po kuchennych blatach skórkach od mandarynek. maj 2020

Choć rzeźbi każdy pisarz To ja inaczej kroję Panicze i dziewoje Zapraszam na wernisaż

Poezja pseudoartystki To co miało znaleźć się w szufladzie, wylądowało na wattpadzie.

noce czerstwego trwania dnie marnego snu będzie o mnie - poetycko nihilistycznie

(II cześć sometimes) umarli nie są straszni. są przygnębiający.

umarli kryją się w snach żywych.