Bir dönem hikayesi... Zıt kutuplar birbirini çekermiş. İstemeden evlenmek zorunda kalan iki genç... "Kafana silah mı dayadılar benimle evlenmen için Eşref Bey?!" yakarışı evden taşıyordu kadının. "Gideceğim duydun mu beni gideceğim. Senin karın olmak öyle midemi bulandırıyor ki!" "Bende bayılmıyorum sana Alev Hanım! Amcam yüzünden değil, çıkan dedikodular yüzünden evlendim seninle." Alayla baktı kocasına."Namusumu kurtarmak için evlendin yani? Ben kendimi biliyorum Eşref. Millet ne derse desin umurumda bile değil. Senin gibi değilim ben tamam mı? Ben kendimi düşünürüm, milletin benim hakkımda ne düşündüğünü değil!" Üçüncü sigarasının izmaritini kül tablasında ezip, dik başlı karısına baktı. O artık karısıydı. İstemeden de olsa karısıydı işte. Şimdi onu gönderirse kendisi yüzünden başına kötü bir şey geleceğini biliyordu. "Gidemezsin." dedi ağır bir sesle. Bal gözleri öfkeyle parladı. "Gideyim de gör." dedi Alev kıyafetlerini koyduğu poşeti aldı yerden adımlarını attı. Ne olduğunu anlamadan kendini kocası tarafından duvara yaslanmış halde buldu. Kocasına ilk kez bu kadar yakın olmuştu. Kaba, güçlü elleri belini ve bileğini sıkıca tutmuştu. "Gidemezsin. Sen o imzayı atmakla Eşref Yılmaz'ın karısı olmayı kabul etmiş oldun. Duydun mu beni? Sen artık Alev Yılmaz'sın ve ben karımı hiçbir yere göndermem."

...sil. İki çift gözüm neye güldü ise , Kalbine as.

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

Dünyayı yöneten bir aile. Aşkı saplantıya dönüşmüş bir adam. Ve ondan kaçmaya çalışan bir kadın. Winchester Hanedanı, kuralları kendisi koyan bir Aile... Servet, güç, siyaset ve korku her şey onların elinde. Hiçbir şey imkânsız değil. Özellikle Andrew Winchester bir şey istiyorsa... Aurora Spencer, özgürlüğüne düşkün, kendi ayakları üzerinde duran bir kadındı. Ta ki Andrew onu görene kadar... Andrew için bu bir aşk değil. Bu, bir sahip olma meselesi. Ve o hiçbir savaşı kaybetmeye alışık değil.

Aylarca takıntılı kaldığı kadına görünmeye karar verir. Kadın adamla yaşadığı olayı adamın verdiği ilaçtan ötürü olanları rüya sanarak normal hayatına devam eder. Ve hepsinin gerçekten yaşandığını öğrenince kaçmak ister ama bu hareketi işleri daha da karmaşık hale getirir. Aslan sidarov ~Eva ateş Her türlü olay vardır, lütfen bunu bilerek okuyun. ' Benden bu kadar ' diye yorum atmaktansa direk çıkın. Kimseye zorla okutmuyoruz. 📌Ergenlikte yazılmış bir kitaptır. Lütfen ciddiye almayın !!!

"Benden başka gidecek hiçbir yerin yok." Adam yapılı cüssesini kendinden oldukça küçük kıza iyice bastırdı ve çenesini sıkarak yüzünü kendine yükseltti. "Gidebileceğin herkesi öldürdüm, uyuyabileceğin her evi yıktım, başını koyabileceğin tüm yatakları yok ettim, sığınabileceğin her limanı yaktım ve küllerini beş okyanusa savurdum." Biraz durup kızın sindirmesini bekledi. Ağır ağır, beynine çakarcasına vurgulu bir tonda tekrar konuşmaya başladı. "Benden kaçtığında gidebileceğin tek yer benim yanım, uyuyabileceğin tek yer benim evim, başını koyabileceğin tek yatak benim yatağım ve sığınabileceğin tek liman benim kollarım." Çenesindeki elini çekmeden diğer elini incecik boynuna sardı ve yaşlarla parlayan cam gibi parlak, göğü taşıyan gözlere baktı. Kendi dipsiz kuyularının aksine onun gözleri içinde binlerce diyar bulunduruyordu ve adam o binlerce diyarın hepsini kendine istiyordu. Hepsini. Her bir tanesini. Tek tek. Sonsuza dek. Kadın, adamın omuzları üzerinden arkadaki büyük eve baktı. Ev kadının gidebileceği son yer, uyuyabileceği son yatak, sığınabileceği son limandı. Ve adam dakikalar önce o evi ateşe vermişti. "Bırak."dedi inlercesine. Bırakmadı. "Canım yanıyor."dedi. Umursamadı. O, acımasızdı. O nitelikli bir katil ve kalpsiz bir psikopattı. O, kimsesizdi. O, sığınabileceği tek limanı, kendi elleriyle yakmış, küllerini kaybetmemek için dünyayı ateşe vermişti. O, tehlikeliydi. Ve o aşıktı. Çok, çok aşık.

Adı gibiydi o... Fazlasıyla nazlı, oldukça cilveli ve şen şakrak bir kızdı. En azından dışarıya gösterdiği yüzü böyleydi. Oysa içinde ne fırtınalar kopuyordu! Bir yere ait hissedememesi ve aykırılığı da bu yüzdendi. Nazlı'yı ele avuca sığdırmak, bir kafesin içine tıkmak mümkün değildi. Ait olduğu yeri arayan özgür bir kuş gibiydi, kanadını kolunu kırsalar da uçardı bir şekilde. Üvey ailesi öldükten dört sene sonra, her şey iyiye gidiyor derken Saruhan aşireti ortaya çıkmıştı. Oğullarının yaptığı hatanın bedelini seneler önce terk ettikleri kızlarına ödetmek istiyorlardı. Lakin bilmedikleri şey Nazlı'nın onlara boyun eğmeyeceğiydi... Ve Mervan ağa kendisine tamamen zıt ve aykırı olan Nazlı'ya tutulmuş, ondan başka bir şey düşünemez olmuştu...

Başım hızla dönerken gözlerimin titrediğini hissedebiliyordum. Kolunu daha sıkı tuttuğumda bana döndü. Elini elimin üstüne koyup okşadı. "iyi görünmüyorsun." "iyi olacağım. B-Biraz oturabilir miyiz?" Etrafa bakındıktan sonra kolunu elimden çekti. Belimi sıkıca tutarak beni önüne aldı ve köşeye doğru ilerledi. Sandalyeye oturduğumda derin bir nefes aldım. Elimi sıkıca tutan eline baktım. Alnıma düşen perçemimi geriye iterek elinin tersini yüzüme sürttü. "Ateşin var gibi." Kafamı olumsuz anlamda sallarken eğildi. "Gitmek ister misin?" Kafamı kaldırıp konuşma yapan Veliaht Prens Flaud'a baktım. "Daha Veliaht Prensi selamlamadın." "Kötü olursan ne yapacağız?" Yutkunarak kendimi toparlamaya çalıştım. Derin bir nefes aldıktan sonra elini sıkıca tutarak ayağa kalktım. "Sorun olmayacak." Ona sorun yaratmayı bırakmalıyım. Benim bakıcım olmak zorunda değil.

Evliliğe nazaran boşanma oranının yüzde doksan arttığı bir dönemde yaşamak Hafsa'nın kara belasıydı. Evliliğini yürütmeyi bile başaramayan kara dul denecek kadar şansız bir kadındı. Yüzde doksanlık orana dahil olan bir diğer kişi bahtsız Cengiz olmuştu. Yüzüğünü parmağından çıkarırken nafaka derdini boynuna kolye edindiği için oldukça gergindi. İki talihsiz gencin parmağına yeniden yüzük takılmak istendiğinde yaralı iki gencin kararı ne olacaktı? Dul olmanın dert olduğu bir ülkede gençlerin başı elbet bağlanacaktı. Ailelerin bilmediği şey ise; evlatlarının sanıldığı gibi masum olmadığıydı. "Bir kadının kendini arayışı." HİKAYE YETİŞKİN UNSURLAR İÇERMEKTEDİR. 🔞