Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

"Kitap okuyorum sessiz olur musun?" "Benim yüzümde mi yazıyor cümleler?" "Hayır, kitap baştan aşağı sensin. Tozlanır diye diğerlerinin yanına koyamadığım, benim kadar özenli bakamazlar diye başkasına vermekten korktuğum, biter diye okuyamadığım, sonunu deli gibi merak ettiğim en güzel kitabımsın. Yüzlerce kitap okudum: ruhum en çok sende dinlendi."

Ben Sera Korkmaz, on yedi yaşındayım lise üçüncü sınıfa gidiyorum. Üç abim var, en büyüğü; Ediz Korkmaz, yirmi yaşında, üniversite ikinci sınıfa gidiyor. Cem Korkmaz, on dokuz yaşında, üniversite birinci sınıfa gidiyor. Eser Korkmaz, on sekiz yaşında, lise sona gidiyor. Anne ve babamızı geçen sene bir trafik kazasında kayıp ettik. Abimlerin işleri yüzünden çok sık olmasa da belli zaman dilimleri arasında sehr değiştiririz, işte o zaman dilimlerinden birindeyiz çok sevdiğim Trabzon'dan kalkıp malesef ki Istanbul'a, yani buraya geldik yeni ev yeni okul ah berbat. Yarında yeni okulumda ilk günüm bu arada, ben ve Eser abim aynı liseye gidiyormuşuz evet, bunu yeni öğrendim. Her neyse sanırım uyusam iyi olucak sabah erken uyanmam gerek malum okula gidicem. :) Tüm hakları saklıdır çalınması veya kopyalanması takdirinde yasal işlem başlatılacaktır.

"Sorun ellerimdeyse, problem değil. Onlardan kolayca kurtulabilirim. Eğer sorun gözlerimdeyse, onları sonsuza kadar kapayabilirim. Ama ya sorun beynimdeyse? Bunu nasıl engellerim? ...Peki ya normal olan bensem ve hepiniz eksikseniz?"

Bir kitabın kapağı içeriği kadar önemlidir. Eğer sende güzel bir kapak tasarımı istiyorsan benimkilerine bir göz at ,kapak tasarlama stilim hoşuna giderse ve senin için bir tane tasarlamamı istersen yapman gerekenler aşağıda. -kitap kapağı;( Hikayenin ismi) -kitap hakkında hızlı ve kısa bir özet -kitap karakterleri varsa kitap karakterleri -kapak rengi( siyah-beyaz/renkli) -kitapta geçen anlamlı bir söz/cümle -yazar ismi ve son olarak kitabın açıklama kısmına 'Kitap tasarımı: Armygirl01' yazmak zorundasınız.

*İstek alımı bitmiştir!* Ne?! Birisi Küçük Mimar'dan kapak tasarımı mı istedi, yoksa ben mi yanlış duydum? Kurgu olmayan #639

||Tamamlandı|| 24.09.2017 Kitabın adı 'Deniz', 'Arkadaş Lazım'la değiştirildi. Arkadaşlıklarına: Bir tutam sorun eklediler, birbirlerine destek oldular. Bir bardak kadar samimiyet eklediler, dibine kadar eğlendiler. Ve arkadaşlık dostluğa dönüştü. Dostluk ise kardeşliğe doğru emin adımlar attı. Tüm hakları üçlünün arkadaşlıklarında saklıdır. Mizah #347 'Arkadaş Lazım' adlı ilk kitap.

||Tamamlandı|| 13.06.2019 Kobay #1 16.06.2018 Denek #1 06.07.2018 Laboratuvar #1 21.08.2017 Bilim Kurgu içinde #61 "Ally, buradan kaçmalısın. Sakın arkana bakma ve git buradan." Buradan kaçabilir miydi gerçekten de? "Neden?" dedi şaşkınlığını gizlemeden. "Bu deneyin başarılı olmasını istemiyorum. Daha fazla soru sormadan git buradan. Ben çıkacağım odadan. O zaman bana bir not yaz. Benim için endişelenme." diyip daha Ally cevap veremeden odadan çıktı. Doktor bunu neden yapmıştı? Karasızca tekrar dışarıya baktı. Ne yapmalıydı? Buradan kurtulmayı çok istiyordu. Ama gidince ne yapacaktı? Hiç kimsesi yoktu. Zaten hiç kimsesi olmadığı için buradaydı. Peki o gittikten sonra ne olacaktı? Doktor ona yardım etmişti. Onun yüzünden başı derde girebilirdi. Ama ne demişti gitmeden önce? 'Benim için endişelenme.' Gerçekten de endişelenmemeli miydi?

Bu kitabın ilk serisini okumanıza gerek yoktur fakat tavsiye edilir. Arkadaş Lazım'ın devamıdır. **** Hani doğum gününde bir dilek dilemiştik, aşkı tatmak istemiştik, hatırladınız mı? Heh, işte o dilek. O dilek gerçekleşecek. Gerçekleşecek ama... Nasıl? Merak mı ettin? O zaman... . . . . . . . İlk bölümde görüşmek üzere! Mizah #273

||Tamamlandı|| Mucize gibi miydi bu hikaye? Hiç sanmıyorum! Bu kaderdi. Mucize bir kader!