10 - letnia Jadwiga Andegaweńska zostaje królem Polski. Z niecierpliwością czeka na przyjazd jej narzeczonego, Wilhelma Habsburga. Ten jednak nie spieszy się z przyjazdem. Jogaiła zostaje po śmierci swojego ojca, Olgierda Wielkim Księciem Litewskim. Jego matka nalega, aby wziął za żonę Zofię, córkę Dymitra Dońskiego. On jednak sceptycznie podchodzi do tego sojuszu. Nagle jednak przyjeżdżają do niego panowie polscy z propozycją sojuszu. Musiałby pojąć za żonę Jadwigę. Jak jednak poradzi sobie z tym Jadwiga, zakochana w Wilhelmie? Czy to małżeństwo może zakończyć się dobrze? Przekonajmy się. (To opowiadanie jest fikcją historyczną, jednak z wplecionym wątkiem historycznym. W tym opowiadaniu od roku 1384 do 1399 jest wzorowane ściśle na historii, jednak po roku 1399 nie wzoruję się na wiedzy historycznej chyba że np jakieś ważne, historyczne wydarzenia) Mam nadzieję, że wam się spodoba🤴👸 *Niektóre rozdziały mogą być w trakcie korekty*

Parę ogłoszeń: → Jestem tylko człowiekiem i nie jestem wszechwiedząca → Mam prawo się pomylić, więc jeśli widzisz, jakiś błąd powiadom mnie :) → Swoją wiedzę czerpie z książek, filmów i z internetu → Kolaże i edity wykonuje sama :) → Proszę nie przywłaszczać moich prac!

Hodów nigdy nie mógł konkurować z przepychem XVI wiecznego Paryża, ani z włoskimi zabytkami. Nie był również kolebką żadnej z wielkich kultur. A gdy w Rzymie wznoszono Plac świętego Piotra, nieliczni mieszkańcy Hodowa dopiero odkrywali, że kał stanowi równie dobry materiał budowlany, jak cement. Nic dziwnego więc, że również historia tej wioski (ograniczająca się wprawdzie do jednej tylko bitwy), ginie w cieniu innych miast. Nawet mieszkańcy niekiedy nie wiedzą, co faktycznie wydarzyło się tu przed setkoma laty. Pewnego dnia nie zostanie już nikt, kto będzie pamiętał. Wtedy na dobre skończy się legenda Hodowskich Termopili. Poświęcenie poległych odejdzie w niepamięć. 11 czerwca 1694 stanie się kolejną datą bez znaczenia na kartach historii. Jedynie symboliczny pomnik postawiony na miejscu bitwy będzie pamiętał o odwadze polskiej husarii. A dopóki on pamięta, ich historia nie zginie.

Jedna miłość, dwa serca i ofiara z jednego. shot do książki „Dzieje Tristana i Izoldy" {shot rozbudowujący ostatnią drogę Izoldy do Tristana z jej perspektywy ~}