Hayat benim elime bir ip vermişti. İlk başlarda bu ip herkesle aynıydı. Sade renkten oluşan ve aynı kalınlıkta bir ip. Büyüdükçe farklılıklar oluşmaya başladı. İp ellerimden kaydı , ve beni de beraberinde sürükledi. Rengi soldu. Daha açık tona büründü. Kalınlığı yavaş yavaş inceldi. Biraz daha büyüdüm . Acı ve bunu bana yapanlara duyduğum nefret içimdeki görünmez ipi ateşledi. Cayır cayır! Kimseye hissettirmeden alev aldı. Bir vakitten sonra beni de kendiyle beraber cehennemin en Dipsiz ve karanlık kuyusuna attı. Etrafımda ki lavların sıcaklığıyla insanlara duyduğum duygular Köreldi. Gittiğim her mekanda şeytan'ın varisi diye çağırıldım. Kulaklarımın aşina olduğu Bu kelime benliğime işledi. Öyle davranmaya başladım. Acımasız, sert, nefret dolu! Bir gün bir kız girdi hayatıma. Arabanın önünde ölüme kafa tutan salak bir kız çocuğu. O kız bütün tabularımı yıkmıştı. Tek tek,ne kadar insanlarla arama ördüğüm duvar varsa hiç acımadan yıkmıştı. " bu hikayede umut yoktu, umut sanıldığı gibi beyaz değildi. Umudun rengi kırmızıydı, kanın rengiydi çünkü umut kan ve ölümden başka bir şey getirmiyordu. " " ben beyaz değildim ki ben siyahtım. O ise hayatıma renk katan siyahtı. Siyahla siyah buluşunca ortaya öyle bir renk cümbüşü çıkıyordu ki , işte ben bunu sevmiştim Siyahıma siyah katan o siyahı sevmiştim " Kapak için çok teşekkür ederim 😍 Genç kız edebiyatı #209 12.09.17 Genç kız edebiyatı #85 13.09.17 Genç kız edebiyatı #44 30.09.17 Başlangıç Tarihi : 23.08.2015

Bedenini zevk ve para karşılığı satan bir kadının Masum kızı MASAL. Mahalle de herkesin tanıdığı delikanlı başka bir tabirle serseri YAĞIZ ******************************* Kitap başlama tarihi: Haziran 2017

Mine 'nin bileğini ellerinden kurtarmak istemesi canını yaktı. O an ölmek istedi. Yanmak. Parçalanmak. Bora 'nin tek bir isteği vardı.Ömürünü bile adayacağı bu kızın kendisini sevmesi....

14.11.2020 Paranormalde 1# Karanlıkta kaybolmaz insan. Çünkü her yer aynıdır insanın gözünde. Nereye adım atsan at hiç hareket etmemiş gibi hissedersin. Belki işlek bir otobandasındır, belki sessiz ve kimsesiz bir ormanda. Kalabalıkta kaybolur insan. Nasıl küçük bir çocuk kayboluyorsa annesinin elini bıraktığında, nasıl suya düşen başka bir damla kayboluyorsa.. işte böyle kaybolur insan düşüncelerin arasında. Karanlık, kalabalık bir düşünce denizinde peki? İşte sebebi bu, insanların delirmesinin. Çünkü ikisi birden olur onlar. Hem kayıptırlar hemde hiç olmadıkları kadar ortada. Bazen karanlık bir kalabalıkta küçükte olsa bir şey görürler. Onu yakalamalıyım deyip peşinden gitmek isterler. Ama olmaz. Diğer düşünceler izin vermez onlara. Sürekli başka bir düşünceye çarpıp tökezlerler. Peki ne yapmalı başarabilmek için? İşte, orası bilinmez... Kimisi peşinden koşmaya devam eder tökezlemesine rağmen cesurca. Kimisi yenilgiyi kabul eder, bırakır kendini o denize kaybolmayı seçer. Kimisi de başka bir yol dener. Belkide karanlığını aydınlatmak. O şekilde belki bir düzene koyabileceğini düşünür her şeyi. Bunların hangisi mi doğru? İşte en büyük hatayı burda yaparsınız çoğu zaman. Doğru cevabı sorarak. Doğru cevap diye bir şey yoktur. Yalnız herkesin kendi doğrusu vardır. İşte sorman gereken soru bu; benim doğrum ne? Belki bu saydığım cevaplardan her hangibiridir. Belkide bambaşka bir şeydir. Yapman gereken şey... Onu aramak. Peki Yaman? O neyi seçmişti? O nasıl kurtarmıştı kendini o karanlıktan? O, karanlıktan kurtulmaya çalışmamıştı... Bizzat karanlık olmaya seçmişti.

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Mizah#1 04/03/18 "Tamız hocam." Buğra arka sıradan anırdığında kafamı hızla hırkamdan kaldırdım. "Aaaaa ilk okul günü hatta ilk saati uyunmaz ama." Bartu geçen seneki gibi arkamda oturmuştu. "Sus sıçarım." "Hocam ödev vardı." Gamzenin sesiyle herkesin ona dönmesi bir oldu. "Yaktın beni Gamze." Ata ağlak bir ses tonda konuştu. "Haklısın kızım. Evet açın ödevlerinizi." &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& Bir sınıf düşünün ruhen yok. Her sabah okula giden bedenleri ama sıcacık yataklarında kalan akılları. Daha üçüncü aydaydık ama ben bu pis okulun pis tuvaletlerinde ağlıyordum. "Dayanamıyorum artık bu entrikalara, suçlamalara, yalanlara. Gücüm kalmadı." Kızlar tuvaletinin kapısından gelen sesle o tarafa döndük. "Kim benim minik kobramı ağlattı bakiyim. Onun ağzını yırtıp içine sıçarım." Serdar gay gibi içeri koştuğunda içimde tuttuğum şeyle gülmek isterken daha çok ağlamaya başlamıştım. "Ay ben gelince bu daha çok ağlamaya başladı. Kız ne oldu rimelim mi akmış." Beni güldürmek için söylediği şeylere istesemde gülemiyordum. "Yani anlamadım fermuarım da açık kalmamış korkmuş olamaz." Kızların hepsi yüzünü buruştururken benim yüzümdeki gülümsemeyle o da yüzünü buruşturdu. "Yani o kadar şey yaptım eğer bu seni güldürüyorsa +9 fesatsın." Kafasını yazık anlamında sallayarak tuvaletten çıkarken içeri giren kişiye ne ben ne de kızlar tepki veremeyecek kadar şaşkın bakmıştık. "Bunca olan şeyden sonra burda gelip ağlayabiliyorsan ya ben yanlış anlıyorum ya da sen çok iyi rol yapıyorsun." Arkadan gelen sesle hepimiz o tarafa döndük. "Ya da sen hemen burdan siktirip gidiyorsun." Kapak tasarımı için @LizardDesign 'ye çok teşekkürler.

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Çok yakın arkadaş olan, 24 yaşındaki Defne ve Almira evde oturmaktan sıkılıp bir orman gezisine çıkmaya karar verirler. Ama ormana gittiklerinde yaşayacakları şeylerin farkında bile değillerdir.

Her insanın hayalleri,umutları vardır.Ve bu hayalleri gerçekleştirecek bir şehir... Peki ya bu hayallerin yanına psikopat bir aşk da eklenirse ne yapardınız?

Evet bazen korktular evet bazen güldüler evet bazen ağladılar evet bazen mutlu oldular bazen heyecanlandılar bazen anırdılar ama hepsini birlikte yaptılar ve bu kitapta bunu anlatıyor...