İnsta: assa.sll "Sana bir şey olacak sandım! Allah canımı alsın ki ben 26 yıllık hayatımda bir kere bile bu kadar korkmadım! O adamın silahı senin sırtına dönüktü... Bir kere kanının aktığına şahit oldum, Rabbim bir daha göstermesin Jiyan..." Gülümsemeye çalıştım. "Bir kez şahit mi oldun?" Sesim düşünceli çıkarken ne zaman olduğunu hatırlamaya çalıştım. "Ne zaman gördün ki?" "Hatırlamasan da olur güzelim. Yorma kafanı." Dediğine göz devirmek istedim. Ama cidden hatırlamıyordum! Ne zaman görmüştü acaba? "Yorma kafanı, diyince ne anlıyorsun acaba? Neden hatırlamaya çalıştığını sorabilir miyim?" Başımı kaldırıp yüzüne bakmak istedim lakin sadece bakmak ile kaldım. Çünkü Ahin başımın üzerine elini koymuş ve beni göğsüne çekmişti. "Sin inine küçük sıçan." Elalemin sevgilisi iltifat eder, bizim ki sıçan diyor. ~|~' Bu hikaye acının kalıplaşan kalın duvarlarına rağmen geleceği için savaşan bir kızın hayatını anlatır... ~'| Hayaller kurulmak için, Hedefler başarmak içindir... Ve ben Hedefleri için savaşan bir Kızım. Herhangi bir saçmalık istemiyorum. Keyifli okumalar dileğiyle Staretate mîn 🌟💫

BU KURGUDA BOLCA VAMPİR BULUNMAKTADIR!! Bilincim yavaş yavaş açılırken beraberindr korkunç bir baş ağrısıda getirmişti. Göz kapaklarımı zorlukla kaldırarak etrafa baktım, hava henüz aydınlanmamıştı. Göz ucuyla saate baktığım da beşe gelmek izere olduğunu fark ettim. Hiç uyumamıştım ama uykum baş ağrım yüzünden sonuna kadar açılmıştı. Ayrıca üzerimde hâlâ elbisem vardı. Kısık bir iniltiyle bacaklarımı yataktan sarkıttım ve çıplak ayaklarımın soğuk fayansa değmesine izin vererek alt kata indim, mutfakta birkaç şey atıştırdım ve ağrı kesici içerek tekrar odama döndüm. Ardımdan kapıyı kapattım ve yatağıma adımladım, fakat duyduğum hırıltılı nefes sesleri beni duraksattı. "Kim var orada?" Diye fısıldadım, hâlâ kapıya yakın olduğum için elim ışık düğmesini aramaya başladı, duvarda elimi sürtmeye devam ederken bulamadığım için içimden küfürler ediyordum. Elim aniden sert bir şeye değdiğinde irkildim ve arkamı döndüm... Duyuru!! Arkadaşlar kitapta 25. Ve 26. Bölümlerin yeri karışık ve düzeltemiyorum, ona göre bakarsınız bölüme.

Annesinin telefonunda dolanırken gördüğü bir fotoğrafla, annesinin gün arkadaşının torununu beğenip ona mesaj atan Defne, beklenmedik birisiyle karşılaşır. Argo içerir.

"korkma bişey yapmam sana" "böyle olmasını ben istemedim hicran benden sana koca olmaz ama elimden de bişey gelmez benim bir hayatım var bu hayatta sana yer yok" "bilirim ağam benim senden bir beklentim yok beş sene öncede yoktu şuanda yok merak etmeyesin hayatına girmeye kendimi sana zorla kabul ettirmeye gelmedim erva abla istediği için geldim bundan önce olduğu gibi hayatına gölgem daha düşmez" Hikaye argo küfür şiddet cinsell barındırıyor...

<Güzel sevmek üzerine bir hikâye... > - Yaş farkı vardır- Mahalledeki gençler olarak uzak tavırları, suskunluğu, sert mizacı sebebiyle aramızda onun adı "Yaban"dı. Beş yıl sonra mahalleye geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Özellikle benim için. * (Nisan 2021)

Tüm engellerine rağmen güçlü bir şekilde her operasyondan sağ çıkan ve sadece kadınlardan oluşan kimsenin bilmediği gizli bir tim ,Kalkan Timi... Eksiklikler sadece kusur bulanlardadır... Kendilerini vatana adamış, özel kuvvetler bünyesinde görev yapan Artun Agah ÖZÇELİK ve timi Börü... Kalpleri sadece vatan ve bayrak aşkı ile çarpan ruhların savaşına tanık olduğumuz bu hikayede sadece yüreği aydınlık ve merhametle dolu olanların kazanacağını unutmayın... Umut iyiliğin baş gösterdiği her yerde hiç bitmeden kalplerde filizlenmeye devam eder. Merhamet ise yüreğimizin aynasıdır.. Yüreği aydınlık dolu güçlü kadınlara ve merhametini bir kadına, bir çocuğa, bir hayvana gösterebilen yüreği merhamet dolu adamlara... Merhametinizi hak etmeyen herkese öfkenizi diri tutun... 🇹🇷 ARA, BUL, YOK ET...

Ben, Wild Methian. Aldarin Methian'ın ortanca oğlu, ağabeyim Geheris'in ölümüyle tahta geçen prens. Her şey, o uğursuz savaşta yaralanıp bilincimi yitirdiğim gün başladı. Gözlerimi açtığımda kendimi başka bir dünyanın, başka bir havanın içinde buldum. Ve orada... gerçek olamayacak kadar büyülü bir kadın karşımdaydı. Onunla ilk karşılaşmamdan sonra hiçbir şey eskisi gibi kalmadı. UYARI! (Kitapta 18+: savaş, kan, işkence sahneleri mövcuttur) Tür: karanlık fantastik, romantik, macera, korku ve gerilim ○mitolojik canlılar, efsaneler, ayinler ve büyüler vardır. ●Hikaye için eklenen elf ve diğer etiketlerde birincilik kazanmıştır.

🔥1. KİTAP (UYANIŞ) ve 2.KİTAP (ARAYIŞ) TAMAMLANDI⚡ Ben hayatım boyunca içeceğim suya kadar hesaplardım. Kontrol edemediğim olaylar beni aşırı sinirlendirir ve ağlatırdı. Sonunda tekrar konuşmaya karar veren adama bakarken "İsmin ne?" diye sormasıyla kaşlarımı çattım. Asabiyetle "Senin ismin ne?" diye sordum. Sonuçta başına saçma olaylar gelen ve bulunduğu yerden farklı bir yere düşen benim. Onun bana değil benim ona güvenmemem gerek. Yeşil gözlerin sahibi tehlikeli bir gülümseme eşliğinde bana bakarken konuştu. "Aison, ismim Aison DAMARİS." Duyduğum isim ve soy isimle beynimden vurulmuşçasına ona bakakalırken nefes almayı kestim. Bunun büyük bir tesadüf şaka ya da onun gibi bir şey olması için kendimi ikna etmeye çalışıyordum ama şoktan kurtulamıyordum. Çünkü Aison Damaris ismini en son okuduğum kitapta aşık olduğum Andre'den duymuştum. Onun baş düşmanı olan Kan Sarayı'nın kralı Aison Damaris şu an karşımda duruyor olamaz. Olamaz değil mi? ⚡🔥 Başlangıç Tarihi: 28.08.2024 Bitirme Tarihi: 28.08.2025

Yasak ilişkiden doğan bir bebek Viktoria. Ömrü boyunca sarayda bir hizmetçiden farksız yaşamış en sonunda da satılık bir mal gibi birine verilecekti. Bir anlaşma uğruna dünyada kalan tek 2. kuşak vampir olan Emery'ye kurban edilecekti. Belkide hayatının şansıydı. Bir intikam serüveni... WLW/GXG/GL KURGUSUDUR!!

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.