Quarsilta takvimlerime göre bundan yaklaşık beş milyon asır önceydi.Henüz bir sürü ruh ,beden ve irade sahibi olmak için sırada bekliyordu. 18.000 alemden sadece birinde yaşayabilecekti ruh sahipleri .Tek hakları vardı ve başka alemlerin varlığından haberleri olmayacaktı. Ruhlar aleminden çıkmadan hafızaları silinecekti .Tabi bir istisna vardı: Quarsiltalıların alemi bütün kuralları yıkabilirdi çünkü bütün bu alemi korumak onların göreviydi ,onlar hiçbir şeyi unutmayacaklardı. Ben de oradaydım sıranın sonunda bekliyordum. Sıra bana geldiğinde kulağımı bir şeyler fısıldadılar: -Artık sen bir Quarsiltalısın. 18.000'ci alem olma onurunu tatmıştım.Ve bir yemin ettirilmiştim , bu alemde yaşayan liderler olarak geride kimseyi bırakmayacaktık...

"Ben deliriyorum. Ben gerçekten kafayı sıyırıyorum." "Sadece sen delirmiyorsun Billie" ------------- ------------- Bilgi ve fotoğraf kitaplarından bıkanlar için en uygun kitap (devam edecek)

Bayan Peregrine'nin tuhaf çocuklarına özenerek yazdığım bir hikayedir.

"artık kendimi tanıyamıyorum..."

Bir genç kız düşünün elinden en sevdiği kitabi düşmeyen Ve o kitaptaki kişileri çok seven Peki kitabindaki en sevdiği kişinin gerçek hayatta kopyası olan biri çıksa karşısına Neler olur? Bi okuyun derim Çanta kurtarıcısının Deli kızından sevgilerle Tüm hakları pembe tirnaklar ve cikolatalara aittir!