"Annenizin Anneannesinden kalan mirastan bahsetmişti bana ama Sanırım siz bilmiyorsunuz...... Şuan Bodrum ve Tekirdagda denize yakın yazlığınız, İstanbulda lüks daireleriniz, Birkaç arsanız, lüks bir villaniz, hesabınızda yüklü miktarda bir para var, aslında küçük bir servette denilebilir." "Benimle dalga falan geçmeyin lütfen!! Bahsettiğiniz şeyler inan.." Sözümü kesti. Bu adama gıcık olduğumu daha önce demişmiydim. "Ben son derece ciddiyim. Sizinle bu yüzden görüşmek için ısrar ediyordum." Çantasından bir dosya çıkardı. Elime verdi. "İçlerinde bilgiler mevcut. Tapularınız içinde. Anneniz kardeşinizle aranızda paylaştırmıştı. Bankada olan paranızın ne kadar olduğu da içinde yazıyor." "Bir dk. Bunlar hiç mantıklı değil. Annem böyle şeylerden hiç bahsetmedi. Avukat tuttuğundan bile haberim yoktu benim." "Onu bilemem ama artık İşlemleri başlatmam gerekiyor." "Tamam." Bir süre önüme baktım. Derin bir nefes aldım...... Bunlar Çok saçma geliyordu. Yani böyle varlıklı olmamız... ~~~~~~~~~~~~ "Sen Annemin tam olarak kim olduğunu biliyormusun?" "Hayır!?" "Toprak Holdingin sahibi Sinan Toprağı daha önce duymuşmuydun?" "Evet.!? " "Annem Sinan Toprağın Kızı. Bende onun torunuyum. Anlayacagın Yanlış aileye bulaştın...... Dedemler sülaleni ortadan kaldıracak." Bir süre korkulu gözlerle bana baktı. Sonrada peşpeşe Küfür etmeye başladı. Başını ellerine yasladı. Bir şeyler düşünüyordu. Derin bir nefes aldı. Bir süre sonra Kafasını kaldırıp bana baktı. Gözlerinde korku ve endişe vardı. "Bilgisayar." dedi. "Bilgisayar?" Tek kaşımı kaldırdım. "Ben fazla bir şey bilmiyorum. Zamanını benimle boşuna harcama. Istedigin bilgilerin hepsi ölen arkadaşımdaydı." "Hı?" "Ben sadece hırsızlık yapardım. Arkadaşım Beni bir gün iş var diyerek yanına çagırdı. Ben sadece kapkaççılık yapacagımızı sanıyordum.......

Sadece bir yıllık arkadaş olabiliriz. Ama biz birbirimize güvendikten sonra bizim için hiç bir sorun yoktur. Niye bu kadar alışmıştım ki ona? Niye sürekli yanımda istiyordum onu? Daha bir ay öncesine kadar aşka inanmayan ben aşık mı olmuştum? Peki bu denli yoğun duygularımın ismi aşk mıydı? KÜFÜR İÇERİR.

Kayra'ya olan sevgimi sorgulattı dedikleri ve yaptıkları. Ben niye her defasında Kayra'yı düşünüyorum... Gözümden akan yaşları silip öylece bakmaya başladım. Aşkın bitişi değilde beni üzen... Beni üzen şey Berzan'ın aşka aşık olupta benim üzerime alınmam...

Gittikleri her okulda en fazla iki ay kalabilen 2 arkadaş bölgenin en belalı okuluna sürgün edilirse ne olur? (KÜFÜR İÇERİR)

(Tamamlandı✔) Kitabın tüm hakları; Asel'in motoruna olan aşkın'da Efo'nun alp'e olan takıntılı aşkın'da Alp'in efo'ya olan yoğun sabır'nda Çağan'ın sarı saçları maviş gözlerin'de Poyraz'ın gitara olan aşkın'da saklıdır. Açılan kapıdan kafasını sırayla çıkaran bizimkilere bakıp gülümsedim."Gelsenize." dediğim de efo hızlıca kendini içeriye atmış ve geri kalanların yeri boylamasını sağlamıştı. Kısa bi süre arkasına bakıp alpin suratını görmüş koşarak yanıma gelmişti. Bizimkiler de yanıma geldiğin de kocaman yatağı doldurmuştuk. Çağan ve poyraz sağıma, efo ve alp soluma karan da ayaklarımın dibine oturduğun da hepsine bakıp gülümsedim."Ne olursa olsun, bizim her koşulda yanında olduğumuzu unutma. " poyrazın söyledikleri ile dikkatimi ona verdiğim de bu kez elini elimin üstüne koyan çağan konuşmuştu."Sen bizim küçük annemizsin asel. Seni böyle üzgün,yorgun ve hasta olarak görmek bizi bitiriyor inan ki. Biz eski güçlü kızımızı çok özledik." dediğin de kafamı önüme eğdim. Haklıydı. Ben eskisi kadar güçlü değildim,onların güçlü kızı değildim. Çok yorulmuştum öğrendiğim gerçeklerin altından kalkamıyordum. "İstersen güçlü olma,siktir et güçlü olmayı. İste beraber düşelim,beraber kalkalım, ama tek düşme. Seni düşmeden tuttuk hep tutmaya da devam edeceğiz. " kafamı kaldırıp gülümseyerek saladım. "Farkındayız seni çok yorduk, üzdük. Üzülmene izin verdik. Özür dileriz güzel kızım, seni bazı gerçeklerden kurtaramadık." tam itraz etmek için cümleleri sıralıyacaktım ki elini ağzımın üstüne koyan efo konuştu."Ne dramatize ettiniz be, oda buram buram efkar koktu şuan. " dediğin de kahkaha attım. Ondan da duygulu bi konuşma beklemiştim ama efo bildiğiniz gibiydi... "Ben asel çakır. Kalbimin 4 odacığı da 4 mükemmel kişi tarafından sahipli." Cover by:mitolojikbirdeli❤

Kapak tasarım : kapaktasarlaa DİKKAT: Yüksek dozda bela içerir! Ela, 17 yaşında pekte sıradan olmayan bir kızdır. Farklı fikirleri, farklı hevesleri, hayattan farklı beklentileri olmasına karşın, uzaktan bakınca aklı başında bir insan gibi görünür. Ama, her şey göründüğü gibi değildir... İşte bunu Ela'nın hikayesinde üstüne basa basa göreceksiniz. Yaz tatilinin ilk gününde aniden gelen seyahat haberiyle İzmir'de yaşayan kuzenlerini görmeye giden Ela, başını her zamanki gibi belalara sokacak! Tabii kendisini yakmakla kalmayıp zavallı arkadaşlarını da peşinden sürükleyecek. Onların bol kahkaha, bol atraksiyon ve bol bolda BELA kokan maceralarına sizleride bekliyoruz... Not: Bu kitap, kendini yakışıklı bad boy' dan hem zeka, hemde fiziksel anlamda çok daha alt sıralarda gören, " Ayyh, kurtar beni kahramanıııım" diyen, masumluk ve saflıkla adeta süt banyosu yapmış, hada bunun tam tersine " Yeeeah ben tek takılırım dostum. Çünkü ben asi ve cesurum, bir git işine" deyip hikayenin sonunda bad boyla " evli mutlu çocuklu" olan bir kızın kitabı değildir!Bizim karakterimiz, kara listesinde yazılı olmayan kişilere karşı samimi ve sevecen, büyükleriyle tavla oynarken devamlı yenilen, küçük kardeşiyle top oynarken kazayla camları yıkıp döken, annesiyle birlikte pazar alışverişinden dönerken az poşet taşıyabilmek için alınan her şeyi aynı anda yemeye çalışan, Zeki, komik ve muzip biridir. ( bu kadar uzun not hukuk kitaplarında görülmez) ELA GELİYORUM DEMEZ...GELİR!

Biz insanların farklı farklı özellikleri var. Kimimiz fazla süslü. Kimimiz fazla çalışkan. Bazılarımız fazla cool. Bazılarımız çok çok obur. Bazılarımız çok konuşkan. Bazılarımız ise çirkin. Altı arkadaş. Tanışalı bir sene olmasına rağmen birbirlerine çok bağlı altı arkadaş. Ve onların birlikte geçirdikleri güzel zamanlar. İşte BAZEN HAYAT... _başlama tarihi: 6 Ocak 2018_

Korkuya bulanmış bir aşk hikayesi bu.. Ölümün soluklandığı, sırların örüldüğü, izlerin sıralandığı bir kasaba.. Bir katilin nefesini ensende hissetmek mi daha ürkütücü yoksa aşkın pençesine düşmek mi? Küçük ve kendi halinde bir deniz kasabasında yaşayan Damla ile arkadaşlarının en büyük heyecanı, lise son sınıfa geçmeleri ve hayatlarının yönünü belirleyecek üniversite sınavının gittikçe yaklaşmasıdır. Yaz tatilinden önce, Damla'nın erkek arkadaşı Arda aniden genç kızdan ayrılır. Oldukça zor bir yaz geçiren Damla, hem Arda ile yeniden karşılaşmak hem de dikkatini derslere vermek arasında gidip gelirken, kasabada ilginç ve bir o kadar da korkutucu cinayetler işlenmeye başlar. Kendine MEHDİ diyen katilin öngörülemez adımlarını takip etmeye başlayan son sınıf öğrencileri, yeni kurbanı bulmaya ve korumaya çalışır. Damla, Savaş, Beyza, Metin, Arda gündelik hayatlarındaki aşk sürprizlerine ve sınav telaşına devam ederken, bir yandan da ölümün soğuk nefesini enselerinde hissetmektedir.

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..