"Bir varmış bir yokmuş,kaybedene ne olmuş?" Bu kitap,kusursuz aşkı,duyguları ve her şeyin sonunda iyiye giden kazananlar için yazılmadı.Geride bırakılanlar,vazgeçilenler ve kaybedenlere adandı. Zeran,kuzeyde bir ada ülkesidir ve şüphesiz halkın en sevdiği şeylerden biri artistik patinaj gösterileridir.Lakin içine girmeyen hiçkimse buzun sertliğini anlayamaz.İşte bu yüzden yaklaşan olimpiyatlara hazırlanan İlkay İrdoğan o buzu ikinci madalyonu yere atarak kırmak zorundadır.Lakin ikinci madalyon kırıldığında ortaya çıkacaklar ülkenin yöneticilerini bizzat ilgilendirir.

Türk Mafya Lideri Harun Cihan Aktan ile, Türkiye Cumhuriyeti Savcısı Firuze Aldinç... Bir aile meselesi ile yolları kesişen bu iki insanın hikayesi, CİHAN MAVİSİ. *Bu kitaptaki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir alakası yoktur.

Kimliği dahi olmayan, dünyayı kaldığı gecekondunun rutubetli dört duvardan ibaret sanan iki yaşında bir kız... Sert mizaçlı ve konuşmaktan nefret eden Vargın Gece Karahan; bir kızı olduğunu ve travma sonrası konuşamadığını öğrenirse ne olur? Baba- kız ilişkisi sağlanabilir mi? Planları olmadan yaşayamayan Vargın Gece; hayatına girer girmez tüm planlarını yıkan küçük kızını kabullenebilecek mi?

Fatih Sultan Mehmed, yıllar boyunca rüyalarında aynı yüzü gördü. Ne adını biliyordu ne de hangi zamana ait olduğunu. Sonra rüyalar sustu. İstanbul fethedildi, imparatorluk büyüdü, tarih yeniden yazıldı... Ama bazı kaderler, zamanı beklemek zorundaydı. Yüzyıllar sonra genç bir kadın, hiç ait olmadığı bir çağın kapısını araladığında, yalnızca geçmişe değil, çok daha eski bir yazgının içine düşecekti. Çünkü bazı insanlar önce rüyalara gelir. Sonra tarihe. Ve kader, mührünü bir kez vurdu mu, hiçbir zaman silinmez.

Güneş, henüz üç buçuk yaşında yaşına sığamayacak kadar kırılgan, sessiz ve içine kapanık bir çocuktu. babası bildiği adamla büyürken yaşadığı travmalar, onun dünyasını korkularla doldurmuş,güven duygusu onun için fazlasıyla zor bir hale getirmişti.Hele ki hayatına bir anda giren "baba" kavramı ile herşey dahada zorlaşmıştı küçük kız için... İki yabancı... Aynı kandan, ama birbirine tamamen uzak. Baba-kız Alparslan..başarılı, disiplinli ve işine fazlasıyla bağlı bir adamken, hayatını ülkeden ülkeye koşturarak, duygularını ikinci plana atarak geçiriyordu. onun için hayat; planlar, toplantılar ve bitmek bilmeyen sorumluluklardan ibaretti. Ta ki hiç bilmediği bir gerçekle yüzleşene kadar: Bir kızı vardı. Alparslan, kızı ile kaçırdığı zamanları telafi etmeye çalışırken, küçük kızın kalbine ulaşmanın düşündüğünden çok daha zor olduğunu fark etmişti.. kızına sevgiyle yaklaşsa da, her bir adımı duvara çarpıp geri sekiyordu. çünkü, bazı yaralar, sadece zamanla değil; sabır, anlayış ve gerçek bir bağ ile iyileşirdi.. Peki, bu küçük kız, babasına kalbini açabilecek miydi? Alparslan, baba olmayı gerçekten öğrenebilecek miydi?

Talya, yirmi bir yaşında hayatını kaybettiğini sanıyordu. Ta ki gözlerini yeniden açana kadar. Artık küçük bir bebeğin bedenindeydi, fakat zihni hâlâ geçmiş hayatının anılarıyla doluydu. Konuşamıyor, yürüyemiyor, hatta kendi başına oturamıyordu. Ancak Talya bir şeyi çok iyi biliyordu: Bu onun ikinci hayatıydı. Ve bu kez kaderini başkalarının yazmasına izin vermeyecekti. S*kardı öyle işe ulan!

Yarı Azhuran yarı Estia'lı bir safkan genç kız. Düşman prensin kollarında kaderiyle dans ediyor. Peşinde bir kehanet, kalbinde bir yangın, sırtında yüzyıllardır bekleyen bir lanet var. O Kiera'ydı. Güç onun parmak izi olmalıydı.

İnsan, hayatını değiştirecek anın ne zaman geleceğini bilemezdi. Kalabalığın ortasında ufak bir karşılaşma diye düşünüldü. Bu karşılaşma ikisininde hayatını derinden etkileyecekti. O gece ikiside bunun farkında değildi. Ama bazı yollar bir kez kesişti mi, insan ne kadar görmezden gelirse gelsin, birbirine dönmenin bir yolunu mutlaka bulurdu. Barış'ın yeğeni Aslan, bilmeden dayısının hayatında büyük rol oynayacaktı. 𝘾𝙧𝙤𝙞𝙨𝙚𝙧; 𝙁𝙧𝙖𝙣𝙨ı𝙯𝙘𝙖'𝙙𝙖 𝙠𝙖𝙧𝙨̧ı𝙡𝙖𝙨̧𝙢𝙖𝙠 𝙖𝙣𝙡𝙖𝙢ı𝙣𝙖 𝙜𝙚𝙡𝙞𝙧. 𝗞𝘂𝗿𝗴𝘂 𝗴𝗲𝗿ç𝗲𝗸𝗹𝗶𝗸 𝗯𝗮𝗿ı𝗻𝗱ı𝗿𝗺𝗮𝗺𝗮𝗸𝘁𝗮𝗱ı𝗿. 𝗧𝗮𝗺𝗮𝗺𝗶𝘆𝗹𝗲 𝗵𝗮𝘆𝗮𝗹 ü𝗿ü𝗻ü𝗱ü𝗿

Bu evrende varlığın bir şekilde kabul edilir. Mixta olduğunu herkesten sakla.

*Askıda. Devam edilir mi emin değilim.* - Birleşme Serisi İkinci Kitap - - İlk kitabı okumadan buna başlamayınız lütfen. "İnsanlar hükümetlerden değil, hükümetler insanlardan korkmalıdır." - V For Vendetta Bazen bittiğini düşündüğünüz anda, aslında her şey yeni başlamıştır. Altı genç ajan Güney Kutbu'ndan kurtulduklarında artık güvende olduklarını sanıyorlardı. Ajan örgütleri peşlerini bırakmış, Dr. Signum ölmüştü. Artık birer avcı olduklarını düşünüyorlardı... Daha fazla yanılamazlardı. Siyah Kutup Yıldızı adında, hiç kimsenin bilmediği, gizli bir topluluk onlara yardım teklif ettiğinde her şey içinden çıkılamaz bir hal aldı. Onlar kimdi ve amaçları neydi? Neden bunu yapmışlardı? Her şeyden önemlisi güvenilirler miydi? Yardımlarını kabul ederlerse ölebilirlerdi. Ama etmezlerse zaten öleceklerdi. Ve her şey giderek zorlaşıyordu. 'Avcı' lakabıyla bilinen, kimsenin elinden kaçamadığı eğitimli bir suikastçi peşlerine takılmıştı. Bir iblisi kendine yalvartabilecek kadar acımasız bir adama karşı gelmek üzerelerdi. Olanların bildiklerinden farklı olduğunu öğrendiklerinde kendilerini içinden çıkılmaz bir düğümün ortasında bulacaklardı. Fark etmeden bir direniş başlatmışlardı. Bunun hesabını sormak isteyen kişiler gittikçe artıyordu. Kendileri de dahil olmak üzere, hiç kimse sandıkları kişiler değildi. Yüzleşmeleri gereken şeyler vardı ve bunlardan bir tanesi kendileriyle ilgili en büyük gerçekti. Onlar iyi adamlar değillerdi. Bu hikayede her iki taraf da canavarın ta kendisiydi. *Kapak tasarım: @Elcin_64