Kalbimin göğüs kafesimden fırlarcasına attığını duyabiliyordum. Nefeslerimin sıklaştığını fark ettim ve kendimi sakinleştirmeye çalıştım. Ama pek etkili olmadı çünkü o ve ben otoparkta yalnızdık ve geceydi. O karanlık gözleriyle bana bakıyordu. Bana doğru birkaç adım atına otomatikman geriye sendeledim. Ama kaçışım yoktu.Ondan bu kadar korksam da bana yaklaşırken ne kadar sexsi ve yakışıklı olduğunu düşünmeye başladım ama çabuk sürmedi. Çünkü siyahlar içinde ve yanımdaydı. Bana o simsiyah gözleriyle bakıyor ve bakışları adeta beni delip geçiyordu. Korktuğumdan dolayı gözlerimde yaşlar birikmeye başladı. Ve alt dudağım seyirmeye başlamıştı.Gözü önce dudağıma takıldı sonrada tekrar gözlerime.. Tuttu kolumdan ve ''benimle geliyorsun'' dedi. ''Asla'' dedim, ama beni kolumdan tutmuş sürüklemeye başlamıştı bile.Korkudan ağlamaya başladığımda ise dudakları hafif yukarı kıvrıldı. Halimle eğleniyor gibiydi ama bu gülümseyişin başka bir anlamı vardı: ''Ben tehlikeliyim'' bakışıydı bu.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Arkanı dönmeye başarabiliğin rüzgarlara;Yüzünü döndüğünde nefessiz kalacaksın..

Herkes tarafından dışlanmış, sevilmeyen bir kızın hikayesi.

Bir kız düşünün erkek gibi olmaya zorlanmış hiç çocuk dahi olamamış duygularını idam etmiş bir kız ve bir gün öyle bir şey öğreniyor ki hayatı değişiyor ve bunu ona söyleyen kişi ise hayatını değiştiren kişi oluyor. Sahi kaçınız o kız gibi duygularını idam etti. Kaçınız çocuk olması gereken yaşta olgun olmaya zorlandınız Ada 6 yaşından beri böyle bir kız. *** "Bana mı dedin?" "Hayır karşıdan gelen kız var ya hani bak şu fiziği harika olan. Ona dedim." "Onun yanına git ozaman." "Gel hadi gel somurtma."dedi ve beni çekti. Oğuz'da hemen yanımızda bitti. "Ne istiyorsun yine serseri?" *** "Ada?" "Ne var kendini beğenmiş isimsiz kazıkçı?" "Artık isimsiz değilim biliyorsun." "Benim için hep öyle kalıcaksın."