"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

- Oyun oynamak ister misin? -Evet. Oyun oynamayı bir kere kabul edersen, geri dönüşü yok. Seni her yerde bulur ve korkunç oyunlarına devam eder. Görmüyor ama her şeyi hissedebiliyor. Odadaki varlığını, söylediğin yalanları, her şeyi... Başlangıç tarihi : 19.03.2017

03:46 kapının,gecenin bir yarısı çalması hiç normal değildi.kapı deliğinden dışarı baktım kimse gözükmüyordu.kapının üst kilitlerini açarken içimde bir ürperti vardı.kapıyı açtığımda yerde bir kundak vardı.Battaniyeyle sarılı bir bebek mışıl mışıl uyuyordu.üzerinde de bir not.Bebeği kucaklayıp içeri geçtim.Ayağımla da kapıyı kapattım.bebeği koltuğa yatırıp üzerindeki notu okumaya başladım. "selam,böyle bir şey yapmak ya da yazmak aklımın ucundan geçmezdi.Ben bu bebeğin biyolojik annesi olabilirim ama ona manevi annelik yapamam.Türkiye'den gidiyorum.Kimsenin beni bulamayacağı bir yere.Sana böyle bir bela bırakmak istemezdim,seninle henüz tanışmasak bile bebeğime iyi bakacağını biliyorum.Daha kimliği bile çıkmadı.O artık senin oğlun sende istemiyorsan onu babasına ver.Miraç Ali İnan" bir bu eksikti...

Şehrin laboratuvarında işler hiç de normal değildi, Acilen 86 400 enjekte edilen hastaları yok etmeleri gerekiyordu. Ama nasıl olacaktı? Bilim adamlarından bay karahan "öldürülmeleri gerekiyor" diyerek akıllardaki soru işaretlerini arttırmayı başardı. Parmak boğumları dilinin ucundakini söylememesi için demir parmaklığı sıkıyordu. 'sadece aptal bir fikir' diyerek dile getirdi. * * * Gözlerinin önünde birbirlerine girmiş deli gibi koşan ve bağıran insanları görünce yerinde durdu, şehrin ortasında bulunan laboratuvarı patlatmıştılardı. Keyifle sıcak kahvesinden bir yudum aldı, süt ve kahve tadı gerçekten acıktırmıştı. Şehre giren demir zırhlı asker arabaları merkezde bulunan kalabalığa karışmıştı. Gözlerini sol kolundaki gümüş işlemeli saatine bakarak fısıldadı. "60,59,58" Saniyeler kalmıştı. Hemen gitmesi gerekti, asansörle gitmek istese de 40,39,38...saniyesi kalmıştı. 25,24,23... Merdivenin bitmesine 16 basamak kalarak 4'er atlayıp boydan cam kapılara koştu. 10,09,08... "ölümün 7 saniye erken gelmekte olduğunu bilmen gerekiyor diye düşünüyorum" bay karahan'ın tuttuğu silahtan çıkan mermi tam kalbinden vurdu. 1,2,3...6. Mermide durdu ve gülümsedi "bu da 7. Mermi" arkasını dönüp giderken "ölümün tadını çıkar belki bir gün yüz yüze gelirsek tadını anlatırsın. "dedi. Artık sonu gelmişti fakat bilmediği bir şey vardı. O, 07'di. ™ ™ ™ ™ ™ Bu kitabın hakları " 07'nin ihanet dolu zekasında saklıdır. "

Teoman: Dün gece sövüp sövüp suratına telefon kapattığın kişiyim ben Elçin: Ya ne dün gecesi ne telefonu hiçbir şey hatırlamıyorum ne saçmalıyorsun? Teoman: Sen hala uyuyor musun? Elçin: Kısmen Elçin: Mesaj sesine uyandım aptal Teoman: Çok belli Teoman: Dün gece uykulu uykulu arayıp paket aşımı yaptığın için sövüp sövüp telefonu kapatmıştın Teoman: Bunu hatırlıyor musun? Elçin: Ah evet! Elçin: Sen o tüm bağırmalarıma rağmen sesini sakin tutan beni kanser eden müşteri temsilcisi misin? Teoman: Bingo! Teoman: Uyanmaya başladın sanırım Elçin: Ne istiyorsun lan benden? Elçin: Yaptırdığınız aşımlar kitlediğiniz faturalar yetmedi mi andaval Teoman: Az bir hakaret etmeyi kes kızım ya Teoman: Fark ettiysen seni müşteri hizmetleri hattından aramadım kendi telefonumla yazdım Elçin: Yani? Teoman: Hiç sese aşık olunabileceğine inanır mısın? * * Güncel sorunumuz paket aşımı!

|Bu kitap yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.| Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

♡AŞKSIZ KAL... ♡ "Nasıl saklarsın ha!Bunu bana nasıl söylemezsin." "Söylemek zorunda değildim Emir." "O benim de çocuğum Elif." "Hayır. Ben onu bu zamana kadar tek başıma büyüttüm. Artık kimseye ihtiyacımız yok." "Aras benim oğlum ve sen onu benden uzak tutamazsın." "Küçük bir ayrıntıyı atlıyorsun Emir sen evlisin. Ve ben kısa bir süre sonra Amerikaya geri dönüyorum." Daha fazla dayanamadı Elif üç senedir içinde tuttuğu kini döküverdi. Karşısına geçipte böyle konuşamazdı. Üç sene önce yaptığı hatayla hayatı değişmişti. Üç sene önce bir başına kalmıştı. Gururunu ayak altına alıp sevdiği adama gittiğinde tüm umutlarını yıkan kelimeleri duydu. Evleniyordu. Ona sevgiyi aşkı veren adam başkasıyla evleniyordu. ✴Gece_asi 'ye kapak için çok teşekkür ediyorum...

"Benim topraklarımda ölmek için özel bir nedene gerek yok." Mihra Elnurova, Türkiye'nin güneyinde yer alan, ufak bir Türkmen ülkesi olan Karahan'da yaşamaktadır. Sıcacık bir ailede büyüyen Mihra, hayatın sert ve acımasız yüzüyle henüz tanışmamıştır. Ta ki ülkesinde baş gösteren iç savaşa kadar. Ülkenin çeşitli bölgelerinden ayaklanma, silahlanma haberleri gelirken hiçbir sorun olmadığına inanarak yaşayan genç kız, bir sabah bulundukları kasabaya ülkesini ve kendi topraklarını korumak için Türkiye'den askerlerin gönderildiğini öğrenir. Bu askerlerin arasında hayatının aşkının da olacağından bihaberdir. Yağmurlu bir günde şarkı söyleyip kendi kendine eğlenirken çitlerin arkasından kendini izleyen Türk askeri Yusuf Agâh Demiral'ı görünce Mihra'nın kalbi o zamana dek hiç atmadığı kadar kuvvetli atmaya başlar.

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...