zeynepamazeyy adlı kullanıcının Okuma Listesi
6 Geschichten
SAHTE DOKUZ von merkeztandem
merkeztandem
  • WpView
    GELESEN 11,400,405
  • WpVote
    Stimmen 621,883
  • WpPart
    Teile 64
Sosyal medya hesabı üzerinden futbol yorumculuğu yapan ve hayli popüler olan Dila Aral, kullandığı rumuz dolayısıyla herkes tarafından erkek zannedilmektedir. Mesaj kutusuna düşen bir fotoğraf ve ardından katıldığı olaylı canlı yayın sonrası hayatı tamamen değişir. Sosyal medyada yerin dibine soktuğu yetenekli futbolcu Barış Akdora'yla 6 ay boyunca çalışmak zorunda bırakıldığında ikilinin arasında dinamikler değişir ve güç savaşı başlar. Beraber çalışmayı öğrenebilecekler midir?
Maça Kızı 8 von dpamuk
dpamuk
  • WpView
    GELESEN 175,113,777
  • WpVote
    Stimmen 7,392,455
  • WpPart
    Teile 221
"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.
VAVEYLA von binnurnigiz
binnurnigiz
  • WpView
    GELESEN 33,313,123
  • WpVote
    Stimmen 1,339,642
  • WpPart
    Teile 44
Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.
KİMSESİZLER MATEMİ. von matmazelhayalleri
matmazelhayalleri
  • WpView
    GELESEN 13,872,769
  • WpVote
    Stimmen 895,374
  • WpPart
    Teile 69
Safir Mila Safkan, şu an olduğu yaşından çok daha ufakken, hayatının taşlarını yerinden oynatan bir olay yaşar ve kendini ansızın, yetimhanenin soğuk duvarları arasında kimsesiz bulur. Sahip olduğu şeyler, her ne yaşarsa yaşasın iyi kalan kalbi ve tutkuyla bağlı olduğu dansıdır. Kalbi yalnızca bir tek şey için, bale için çarpar. Ta ki ikincisini bulana kadar. Hazer Han'ı. Dans seçmelerine gittiğinde, kendisini seçen bu adamın gözetimi altında dans etmeye, müzikali kazanma hedefiyle bir kelebek gibi kanat çırpmaya başlar. Fakat, sahip olmayı istediği tüm bu başarıların yanında, ona başka bir hediye kılınmıştı. Aşk. Kendi kalbi kadar hassas, nazik bir kalp, Mila'ya yaklaştığında, bu zamana kadar koruduğu tüm savunmaları yavaşça yerle bir olur ve aşk, arzuyla, bedeninde dans eder. •yetişkin içerikli sahneler mevcuttur•
MEYUS von hollyiswriting
hollyiswriting
  • WpView
    GELESEN 293
  • WpVote
    Stimmen 35
  • WpPart
    Teile 5
BİR SÜRELİĞİNE ARA VERİLMİŞTİR! _____________________________ Sokak lambasının altından geçtim ve bir ağacın gölgesinde kalan kaldırıma oturdum. Ardından çaprazımda kalan eve, Koray'ların evine baktım. Sonra bir hareketlilik oldu ve birden dış kapı açıldı. Koray koşar adımlarla bahçenin dışına çıktı. O kadar tedirgin o kadar endişeliydi ki yanına koşup sakin olması gerektiğini söylemek istedim. Ama yapamadım. Çünkü korkuyordum. Yaptığımız her şeyin iyi ya da kötü bir sonucu olurdu. Ben kötü sonuç doğuracak bir çok şey yapıp sonucunda iyi bir şey kazanacaktım. Ve bu kötü sonuçlara ne kadar çok dayanabilirsem tüm bu olanlar çabucak geçecekti. Her şey düzelecekti. Her şeyi düzeltecektim. Koray öfkeyle sokağın sol tarafına doğru yürüyor, koşuyordu. Sare ve Yamaç bahçede bağırıyor, Barış ise Koray gibi bağırarak sokağın sağ tarafına doğru koşuyordu. Belki de her şeyi anlamışlardı. Benim yaptığımı biliyorlardı. Ve şimdi oyun vaktiydi.
SOKAK NÖBETÇİLERİ von asliaarslan
asliaarslan
  • WpView
    GELESEN 58,613,820
  • WpVote
    Stimmen 2,257,730
  • WpPart
    Teile 63
16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."