"Geçmişten günümüze dek mutant ırkı her daim insanoğlu için bir gizemli kutu olmuştur adeta, genlerine ince ince işlenen muazzam gizem her zaman doğanın bilinmez tarafına dair bir ipucu vermiştir. Fakat insanlar anlamadıkları ve bilmedikleri şeylerden korkup nefret ederler; nefretlerinin esiri olarak anlamadıkları ve bilmedikleri şeyleri yok etmek isterler. Tıpkı mutantların köklerine atılan acımasızlıkla yoğurulmuş keskin ve sert darbeler gibi..." --- ~ Türkçe X-Men Hayran Kurgu hikayesidir. ~ İyi okumalar dilerim. Kapak Yapımı: @Calanthe

Beyond: Two Souls' dan etkilenilerek yapılmış bir kurgudur.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Evim çok uzaktı. Kafamı kaldırıp yıldızlara baktığımda bütün o yorgunluk omuzlarıma çökerdi. Evim, bedenim oradaydı. Çelimsiz belki, ama güçlü bedenim oralarda bir yerlerde kayıptı. Ve ruhum, o ise dünyanın kirinde sıkışıp kalmıştı. "Adalet mi istiyorsun?!" diyen o yılan gözlü kadının sesi kulaklarımdaydı. "Demek adalet diye bağırıyorsun!" "Sana istediğini vereceğim. Seni öyle uzaklara yollayacağım ki benliğini unutacaksın. Zihnin yok olacak. Bedenin seni unutacak. Kimse sesini duymayacak. Ya da yakarışlarını izleyemeyecek! Eğer buna rağmen adaleti sağlayabilirsen, işte o zaman belki sana bir şans verebilirim. Şimdi ebediyen sus, Ophelia."

Her şeyini kaybetmiş birisi, daha mı güçlüdür? Ya da daha fazla ne kaybedebilir? Kapak tasarımı; @eriksever

Some women are lost in the fire. Some women are built from it. Neyiz? Nereye gidiyoruz? Dünyada en çok sorulan soru budur belki de. Her dakika bir insanoğlu kimlik yanılgısı içinde kendi kendine sorar bunu. Tekrar eder. Yanıt bulur ya da bulamaz. Bulanlar yoluna devam eder ya da değiştirir. Koşabileceği gibi, düşebilir de insan. Düşünce kalkıp devam etmek, bir koruyucu olmak veya kaçıp saklanarak yaşamak basit bir seçimdir. Biz onlarca kere düştük. Ama seçimimiz kalkıp savaşmak oldu. Seçimler, insanın kimlik arayışının ve sorularının cevabıdır. Peki, bizim kendimize olan cevabımız ne? ~ Marvel&DC~ Kapak Tasarım; @lunatopia ¤ Bu kitap theavengerscommunity tarafından hikaye listerine eklenmiştir ¤ ¤ This book has been added to the list of books by theavengerscommunity ¤ Yayın Tarihi; 14 . 05 . 15

Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡

Aklımızdaki hayal dünyasını herkesin duymasını, görmesini isteriz ama bunları kağıda dökmek işine gelince takılıp kalırız. Zihnimizdeki karakterler ve duygular farklı gözükür. Bunun en büyük nedeni ise yazım tarzımızda eksikliklerin olmasıdır. Bu kitapta yazım olarak sizi geliştirebilecek bilgiler vereceğiz. Biz de daha "yazar" sıfatına ulaşamadık fakat size yardımımız dokunacağına inanıyoruz. Umarım bizi böyle bir kitap yazdığımız için kendini beğenen biri gibi görmezsiniz. [Bu kitap ortaklaşa yazılmıştır.] Hikayemizde: 1- Yazım tarzınızı geliştirecek bilgileri, 2- Kelime dağarcığınızı güçlendirecek kelimeleri, 3- Sık yapılan yazım hatalarını, 4- Noktalama işaretleri hakkında kısa bilgileri paylaşacağız. Bunun yanında kurgu konularına da gireceğiz. Umarım, yardımımız dokunur.