🍁 İnsan Eskisi 🍁 Ritimsiz bir tınıdan kopup savrulmuş figanlardan Payıma sen çalındı yalnızlığın gaybana dergahından Titreten bir ayrılığın ruha açtığı keskin ayazlardan Ben kavruldum, sen olup savruldum yitikçe umutlardan Baktım sonra, boşlukta avare salınan insan eskisi guruhlardan Kendimi aradım kaybolmuşça, savruk bir sonbahardan Buydu hepsi bu kadardım ben, sensizliğin zifirinden arta kalan 🍁🍁🍁🍁🍁 10.05.2019

Vahşi bir hayatın içine düşmüş narin bir beden, yabani bir adamla baş edebilecek miydi? Burası dışarıdan bakıldığında hipnotize edici eşsiz bir güzelliğe sahipti. Aynı Affan gibi. Peki yaşamak nelere bedeldi ? "Affan'ın anlamı ne?" "İradesiyle kötülükten uzak duran demek." Sağladığı iradenin ellerinden kayıp gittiğini bilmiyordu, bilemezdi. Küçücük bir beden için Affan'ı yeşil vadinin toprağına gömüp, ateşten var olan Dimitri'yi diriltecekti. Yalnızca bundan haberi yoktu. Umut bazen çiçek açardı ama onu kanla sulayabilirdiniz. " Devushka, dünya sensiz daha karanlık olacak! " Hikaye noter onaylıdır ve tüm hakları saklıdır! İhlal dahilinde yasal mercilere başvurulacaktır.