Gözlerini kapat ve öyle kal sonsuza kadar. Çünkü hiç görmemiş birine gök kuşağını anlatmaktan daha kolay. COPYRIGHT© Tüm hakları saklıdır.

"Birbirimiz için yaratıldığımızı ne zaman kabul edeceksin?" "Asla! Sen ve ben... o kadar farklıyız ki!" "Ah evet evet biliyorum şu klişeler değil mi? Gündüz ve gece, siyah ve beyaz, ay ve güneş gibi bir sürü benzetme yapacaksın." "Hayır, öküz ve trene benzetecektim aslında!" * 2012'de kitap olarak yayınlanmış ve baskısı hemen tükenmiş olan 'Beni Buna Zorlama' artık wattpad'de! Zeynep ve Zorlu'ya, onların olaylı geçmişlerine bayılacaksınız!

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.

Saye, büyük bir karmaşanın ortasında rüzgarın dalından uçurduğu yaprak misali benliğinden kopmuş genç bir kızdı. Attığı adımları pek sağlam olmasa da zemine tutunacak cinstendi. Kuzey ise tüm bu anlatılanların tam aksine kalbi gece kadar karanlık olan bir adamdı. Tek aydınlığı Sayenin ona sunduğu az da olsa hisleriydi. Mutluydu... Ama sadece onun yanında ve yakınında. Nefes kadar birbirlerine yakın olsalar da bir parça gurur ne sevmelerine ne de sevilmelerine izin veriyordu. Demek ki aşk her zaman mutluluk getirmiyordu. Genelkurgu #4 Bilim kurgu #1 Bu kitapta sıradanlıklardan vazgeçin ve yeni şeylere açık olun . Çünkü bu bildiğiniz hikayelerden değil . Bu Saye ve Kuzeyin Hikayesi ... ✴️Wattyde KUTUP MAVİSİ adıyla ilk hikaye ✴️ 03.07.2019

Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡

Kapak tasarım: @bitterQuen Ölmeyi bile beceremeyen bir kız... Bu aciz kıza deli gibi aşık olan bir genç... Ve yaşadığı şeylerin yükünü taşıyamayıp herşeyden uzak kalan bir erkek... Anıl yaşadığı şeylerin yükünü kaldıramayıp yurt dışına gitmiştir. En yakın arkadaşı Kaan arkadaşının bu sebepsiz gidişine anlam veremeyip babasının kaybının hüznünü içine atıp hayatına devam etmiştir. Ve bir gün intihar etmeye çalışan hayatının prensesini görüp onu kurtarmıştır. Fakat kızın prensi Kaan değil herkese karşı soğuk, acımasız ve merhametsiz olan Anıldır. Pinokyo #1 (23.08.2019) Pinokyo #1(05.09.2019) Pinokyo #1 ( 25.04.2020)

"Sen," dedim yeniden başka bir konuya geçerek. "Ben bir silahsam sen o silahtan çıkan kurşunsun." Ardından dudaklarını saçlarımın arasında hissettim. Öpmüyordu ama her an öpmeye hazır gibi orada duruyordu, hissediyordum. "Sen, Nefes." dedi benim gibi. "Ben yeniden cehennem olmuşsam, senin ateşin yüzünden." *11.04.15 Aksiyon #2* On Sekiz #1*

Yüzlerce kurdun arasında hayatta kalmaya çalışmak Kırmızı Başlıklı Ajan'ın işi. Dip not: Arkadaşlar en son 300 sene önce yazdım o yüzden gelip şimdi beni linçlemeyin bu kitabı yazarken ergendim.