Odada kalbimin atışları volta atıyordu beraberinde getirdiği şey ise açık seçik korku idi. Hiçbir şeye benzemiyordu o karanlık. Kapıyla bütünleşmemişti. kapının hemen önünde duruyordu. Kendimi yatak başlığına dayadım. Dizlerimi kendime çektim Gözlerimi kapatıp dua etmeye başladım Belki de giderdi Kim bilir? O an bir fısıltı duydum, beynimin içinde miydi yoksa etrafta mıydı ayırt edemedim Ama şunları algılayabildim kapanmaya yüz tutmuş algılarimla:"KORKU DAHA BÜYÜK BİR KORKUYLA İYİLEŞMEZ! KORKUYLA AYNI DİLDEN KONUŞTUĞUNDA ONUN SALTANATİNİ BERKİTIRSİN ANCAK. RUHUN KAYBOLMAK ÜZERE ONU DİLSİZ BIRAKMAK DA MARİFET İŞSİZ BIRAKMAK DA..." 🍁🍁🍁 "Bu senin suçun değil ,sen kurban edildin" Dedi net bir sesle "Ve sen benim kurbanımsın Ayral "

Yağmurlu ve sisli bir zamanı hatırlıyordu. Ruhunun ebedî çöküşlere meğer o an da tutulacağını bilemezdi. Hiç beklemediği birinden aşk itirâfı aldığı gün kendini saklamıştı. Bu aşk, sıradan bir insanın derin duyduğu aşkı değildi. Bu aşk, tehlikeli bir aşktı. Acımasızlığın hüküm sürdüğü kasabada insanları manipüle ederek kanına giren Ammar Yasir, bir tek o kadına yenik düşüyordu. Reddedilmenin verdiği etkiyle kendini kaybederken kadın ise pişman olduğunu anladığında çoktan manipüle edilmişti. "Sana, aşığım."

Gece boyu izledim; Çadıra düşen gölgesini. Peçesini indirişini, Sigarayı yakışını.. Üfleyişini geceye.. Yer yer çadıra dönüp bakışını.. Nefes alıp verişini.. Gözlerinde hiç korku yoktu, deli cesareti okunuyordu yüzünün her köşesinden. Büyük kalabalıklarda dahi kaybolmayacak bir güce sahipti. Herkese göz gezdirirdiniz de onun duruşu dönüp tekrar bakmanıza neden olurdu. Bu farklılık gizlenemeyecek türdendi. Siyahlara bürünmesi gecede kaybolmasına yetmiyordu. Karanlıklar içinde bir karanlık, ama günden daha aydınlık.. [Gerçek kişi ve olaylarla bağlantısı yoktur. Tarihi bir değer taşımamaktadır ! Yazar Cadillac değil, at sürmek istediği için fi tarihini seçti. ] Tüm hakları saklıdır. ~31.12.2015~