"Gözlerin siyah olabilir fakat içinde yanan ateşi görebiliyorum." Dedi gülümseyerek. "Aynı şey gibi. Imm. İncir?" •••• Aşiret kurbanı iki insan. Fakat bu hikayede ne kuma ne de berdel yok. Mercan Salhan. Aslen yetimdir. Fakat sapık bir adamın eline düşüp Doğuya sürüklendiğinde, bütün yetimliğinin biteceğini bilmiyordu. Bir Türk askeri tarafından kendi himayesine alınmış, ailesini aile benimsemişti. Ta ki o asker ölene kadar. İşin sonuna geldiğini düşünmüştü ki Aşiret hükmü açıkladı; Nikahı damadın kardeşine düşecekti. Aksi takdirde kocası ölen kadın, artık o aileden sayılmayacak, eğer gitmemesinde diretilirse de öldürülecekti. Turan Ağa Mercan'ı kızı yerine koyduğu ve Baran ile aralarındaki nikahın gerçek olmadığını bildiği için izin verdi bu işe. Nikah kıyıldı. Fakat asıl kurban olan Hazar Salhan'ın hiçbir şeyden haberi yoktu. Kadını abisinin eşi biliyor, yanaşmak dahi yanaşmıyordu. Ama olur ya, kalp imkansızı ister... Aynı o misal, yavaş yavaş sevdi o kalbi güzel kadını. Sarı saçlarına tapacak kadar. Yine de ağzını açıp tek kelime edemedi. "Abimin karısıydı o! Nasıl dokunurdum onun dokunduğu yerlere?" Diye düşündü sürekli. İçi içini yedi, kendisi ile savaş yaptı. Ne için? Sırf hükmü kabul etsin diye. Ailesi biliyordu çünkü, Hazar'ın aşirete saygısını. Aşireti dinleyeceğini biliyorlardı fakat aslında böyle bir nikahın kıyılmadığını öğrenseydi kabul etmeyeceğini de biliyorlardı. Sonuçta olanlar oldu. Yalancının mumu yatsıya kadar misali her şeyi öğrendi Hazar. Terketti. Yıktı geçti. Kırgındı. Aşıktı. Sonunda buraya geri döneceğini bile bile gitti. Acısı geçene kadar uzaklaşacaktı buradan.

???????????????????????????? Adım attı. Sağlam bastı. Bastığı yerin canı acıyor, kadının yürüyebilmesi için fırsat tanıyordu. Kadın, gözlerini gezdirdi, büyük bahçede duranlarda. Attığı adımlar onu konağın kapısına sürüklüyordu. Adım attı, acı kondu.. Adım attı, gökyüzü ağladı. Adım attı, hiç kimse yaklaşamadı kadına. Yürüdüğü yol dikenlerle kaplıydı. Dikenler gözlerine battı. Ama ağlamadı. Gözleri kan ağladı, kanı içine aktı ama yine de ağlamadı. Bir güç geldi ellerine kondu, büyük gürültüyle dış kapıyı açtı. Kapıdan dışarı adımını attı. Gözü karardı, yinede adım attı. Nereye, kime gideceğini bilmeden, adım attı. Burnunda bir ıslaklık hissetti. Elini burnuna götürdü. Kalbi ezildi. Eline baktı. Kanı hissetti. Gözleri karardı ve dizlerinin bağı çözüldü. Yere yığılacakken soğuk bedenine konan bir sıcaklık hissetti. Bedenine sinen koku yaklaştı. Sonra bir nefes aldı.. Bir nefes çarptı yüzüne.. Sesler duydu.. Sesler geldi.. Ve gözlerini araladı. Gözleri bir çift kızıl kahveye takıldı.. Gözlerini kapadı ve dudakları mırıldandı; "kaybettim" Önyargı olmadan ve kalıplaşmış düşüncelere sığmadan okumaya başlayın derim..

Insan hayatı boyunca mutlu yasamak ister,sevdiği insanla yaşamak ister,doğru insanı bulmasını ister. peki ya buna izin verilmeden, dogru insanı bulamadan,hic beklemedidigi anda saçma sapan bir TÖRE yüzünden evlendirilirse nolur..

Ailelerin zoruyla oluşan bir evlilik... Birbirini istemeyen iki insan...

Bu kan kokan şehri gezmeye gelen bir kızdı hayal. Bastığı yeri titreten,herkese korku salan bir ağaydı hazar. Kader onları da töreyle bir araya getirecekti. Ama acaba onlar önceden aşkı tatmışlarmıydı birbirlerine karşı...

Elvan silahın önünde duruyordu. Karşısındaki adam kadına dikkatlice bakıp tüm konağı yerle bir edecek kadar sert bir şekilde kükreyip "çekil kadın. Yoksa sende ölürsün." diye bağırdı. Herkes korktu ama Elvan Ersan korkmadı. O sadece Allahtan korkardı. O sadece Allahın zulmünden korkar, merhametine sığınırdı. Adam karşısında gözünü bile kırpmadan kadına dikkatlice baktı. Mavinin en koyu tonu olan gözleri çok derindi. Esmer tenine oranla saçları kumraldı. Bu kadın İstanbul kadınıydı. Yoksa Mardinli kadınlar böyle giyinmezdi. Kadın yerde usulca göz yaşını akıtan kadına baktı. Sonrada gözleri adama döndü. "o silahı beline koy. Şuan iki kadına ve Bi adama silah doğruluğunu unutma. Siz Allah değilsiniz. Hiç Bi cana kıyamazsınız." Salih ağa torunu Elvan'a gururla baktı. O sadece Allahtan korkardı. Ona dediği sözü hatırladı birden 'kızım sakın ola benden bile korkmayasın. Sadece tek birinden korkacaksın. O da seni yaratan Allahu tealadır.' şimdide kızı, torunu bu söze uyuyordu.

Töre... Töre neydi? Töre yüzyıllardır sürdürülen bir gelenekti. Töre kandı,intikamdı Töre ölümdü. Töre davaydı. Töre ablasını öldüren çocukların temiz kalbiydi. BERDEL Göze göz,dişe diş, kana kan, cana can... Amed,Rıha ve Midyat Bu üç şehrin yüzyıllardır süre gelendi TÖRE. ... Urfa'nın Fırat'ı, Mardin'in Dicles'i birleşir ama Avjin ve Agir bir olamazdı. Avjin suysa, Agir ateşti. Kozanovalı ve Arslanoğlu aşireti arasında ki amansız kan davasına karşın birbirlerine aşık olan Hewran ve Berfin'in hatasını ödeyecek olan canlar kurban edilmişti çoktan. Bir insan kime aşık olacağını seçemez onların gönlü de seçmedi. Biri duru suydu, biri azgın dolup taşandı ama birleşir dökülürdü. Tüm BERDEL hikâyelerini unutun onların Aşkı imkansız değil daha fazlası. Yakıp kavuracak ateşe su, ferahlatan suya ateş olmaya geliyor.

Eksiksiz

"Elinizden bırakamayacağınız bir genç kurgu, ilk aşkı, heyecanı, ihaneti ve tatlı atışmaları seveceksiniz. Ve bu kitabı okurken kendinizi bulacağınızı düşünüyorum ayrıca ruhunuza işleyeceğini iddia ediyorum. Kemere doğru yaklaşınca boynu burnumun önünde idi. Parfüm kokusu yayılıyordu gözlerimi kapatıp o kokuya bir anlık kendimi bıraktım sonunda açtığında kafasını bana doğru çevirince göz göze, dudak dudağa, burun burunaydık. "Sıcak bastı ay!" diyerek üzerimden ittim. Ellerim ile kendime hava yaparken karşımda pişmiş kelle gibi pis pis sırıtıyordu. "Ne sırıtıyorsun?" "Sana sıcak mı bastı hadi itiraf et etkilendin dimi benden?" "Senden ne etkileneceğim ya ben?" deyip onu orada bırakıp eve geçtim." On yedi yaşında olan Lina'nın babasının tayininden dolayı İzmir'den İstanbul'a taşınması ve orada Cem adlı bir çocuk ile tanışıp onunla ilk aşkını yaşayacak. Lina kalbini Cem'den koruyabilecek mi? Keyifli okumalar...

Günümüzden geçmişe giden bir doktor düşünün Osmanlı tarihini değiştirebilir mi? Peki ya geleceği ve değiştirmek mümkün mü? Ya elinde olmadan şehzadeye aşık olursa? ................................................. İnanılması zordu ama zamanda yolculuk yapmıştı; Kendini birden Osmanlı döneminde bulmuştu Laçin. Ve sürprizlerle döşenmiş yol, onu ulaşılması en zor olan şeye götürecektir. ................................................. Hünkar; "Şehzadem senin döneminde olsaydı, tedavi edebilir miydin?" Laçin kaşını çatı "bu ne saçma soru böyle" Diye düşündü "Yani bilmiyorum, belki, hekimliğimde bunun gibi büyük olmasada yaraları görmüşlüğüm var ama" "Kurtardın mı peki?" "Evet, ama ne alakası var şimdi?" "O zaman şehzademi kurtaracaksın, canın pahasına da olsa kurtaracaksın?" Dedi Hünkar, Laçin "ne diyordu bu adam"dedi içinden; "Ben nasıl kurtarabilirim ki, burada benim kullandığım malzemeler bile yok bu imkansız ve bir mucize gerekir?" Hünkar yanına yaklaştı, fısıldayarak; "O zaman canını kurtarmak için bir mucize yaratman gerekecek, zira çok ihtiyacın olacak" dedi... ( yazılanlar tamamıyla hayal ürünüdür gerçeklerle ilgisi yoktur !!!! Bu hikayenin bütün hakları bana aittir ).