[This fiction is written with both Unicode and Zawgyi]

Myanmar OC

အချစ်ဆိုတဲ့အရာကို နှလုံးသားနာကျင်မှုအတွက် ကုသရာဆေးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အလွမ်းတွေကတော့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေပဲပေါ့ ... ❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာကို ႏွလုံးသားနာက်င္မႈအတြက္ ကုသရာေဆးအျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ အလြမ္းေတြကေတာ့ ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ိဳးေတြပဲေပါ့ ...

❌တိတိကျကျRoleခွဲတက်သူဆိုရင်မဖတ်ပါနဲ့။❌

လမင်းနဲ့ပင်လယ်ဟာ ဝေးကွာနေတာလား နီးစပ်နေတာလား။ လမင်းရဲ့အေးမြတဲ့အလင်းရောင်ဟာ ပင်လယ်ကိုဆွဲဆောင်ညို့​ငင်တတ်ပါတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ဒီရေလှိုင်းတွေဖြစ်ပေါ်လာတတ်တာမဟုတ်လား။ လူသားနှစ်ဦးပေါင်းဆုံဆည်းခြင်းကို လမင်းနဲ့ပင်လယ်လို့ တင်စားဖော်ပြချင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အေးမြစွာဆွဲဆောင်ညှို့ငင်တတ်သောသူနဲ့ ထိုအေးမြခြင်းကိုရင်နှင့်အမျှခံစားတတ်သူတို့အကြောင်းမို့ပါ။

[Mini-story] Love has no pride!

Love has no gender!

⚠️ Warning : တစ်ဖက်မိန်းကလေးအပေါ် ဖောက်ပြန်မှုကို sensitive ဖြစ်တတ်သူများ မဖတ်မိစေဖို့ အကြံပြုလိုပါသည် ။ သျှားစစ်သွေး + ရှိုင်းခန့်အာကာမောင် ဇာတ်အလှည့်အပြောင်းတွေ အများကြီးမပါဝင်တဲ့ သာမန်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်ပါ ။ -since2016-

သောင်းဆင့်ဆက်နိုင် နှင်းဆီဘွဲ့ဆူး

"ကိုကို့ စိတ်အနာတွေဟာ ရရကြောင့်များ သက်သာခဲ့မယ် ဆိုရင် ကိုကို့အနာဂတ်မှာ ပန်းတွေ ဝေစေပြီး ရရ အနာဂတ်မှာ ပန်းတွေ ကြွေရလဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုကိုသာ ပျော်မယ်ဆို ပုန်းညက်ပန်းတို့ရဲ့ ဝတ်ဆံလေးတွေလို လေသော့တိုင်းမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြွေပြချင်သေးတာ" ^-^ "ကိုကို႔ စိတ္အနာေတြဟာ ရရေၾကာင့္မ်ား သက္သာခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ကိုကို႔အနာဂတ္မွာ ပန္းေတြ ေဝေစၿပီး ရရ အနာဂတ္မွာ ပန္းေတြ ေႂကြရလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုကိုသာ ေပ်ာ္မယ္ဆို ပုန္းညက္ပန္းတို႔ရဲ႕ ဝတ္ဆံေလးေတြလို ေလေသာ့တိုင္းမွာ အတိုင္းအဆမဲ့ ေႂကြျပခ်င္ေသးတာ"