Adı insomnia'ydı ve bir şairin yazabileceği en harika metafordu.

On beşindeydi, öldü. Azalan yılları boyunca, hayatındaki olan bitenlere ışık tutulan genç bir kızın hikayesi. Belki adı yaşamayacak ama o hep hatırlanacak

Cody, aklını kaybediyor, tıpkı hayatının aşkı Peyton'ı kaybettiği gibi.

Hayatı boyunca neredeyse onbeş cenazeye katıldı ama şimdi katılması gereken bir cenaze daha var. Kendi cenazesi.

Nazlı için hayat oldukça basitti. Bir kimliği vardı; aynada yansıması, dağınık ailesi, düzenli odası ve arkasında da kocaman yalnızlığı. Bir de Batuhan Ezgir vardı. Batuhan hepsinden daha karmaşıktı. ❆ 31.08.17

"Artık ölmek kulağıma o kadar kötü gelmiyor." Onun on iki kuralı vardı. Hayatıma girdiğinde öğrendiğim o on iki kural. Gerçekleştirmek için oldukça az vaktimiz olmuştu. Ama tamamlayabilmiştik. Sanki tüm olacakları hissetmiş gibi hepsini tam zamanında bitirmiştik. Benim gerçekten hayatı tadımlamama vesile olacak on iki kuralı gerçekleştirdiğim gün kapadım gözlerimi. Bir daha da açamadım. Bu bir başlangıcın değil, sonlanışın hikayesi. Şimdi, sana nasıl öldüğümü anlatacağım.

The tragic love story of a sad girl and a dead boy who must work together to find his killer, amid heartbreak, mystery, and learning that perhaps death is not the end. [COMPLETED]

"Bir acı var kalbimin tam sol köşesinde. Hemen sen kokan satırların arasında beliriveren çok fazla acı var, sevgilim."

" Adını söylemeyeceksen, ne demeliyim ki sana?" "Örümcek adam diyebilirsin."

Üniversiteyi şehir dışında kazanan Gece, bir kız profilinin tıpkı kendisi gibi ev arkadaşı aradığı ile ilgili ilana denk gelir. Profile mesaj atarak karşısındaki kişiyle anlaşır ve yeni hayatının başlamak üzere olduğu şehre doğru yola çıkar. Ancak bir kız profiline sahip olan Uzay, Gece'nin sandığının aksine bir erkektir. İşte macera, karşılaştıkları ilk andan itibaren başlar ve kendilerini soluksuz bir hikayenin içinde bulurlar.