"Gün batımı çok üzgünken izlenirmiş." dedim iki yıl önce kendimi atmak için geldiğim uçurumda gün batımını izliyorken. "Gün ne zaman batıyor biliyor musun?" dediğinde güneşin kızıl ışığıyla parıldayan yüzüne döndüm. "Sen gözlerini kapattığında;gün batıyor sevgilim." Gülümsüyorken iç çekti. "Ve kendimi gün batımını izliyorken, daha önce hiç hissedemediğim kadar huzurlu hissediyorum." Kirpiklerinin gölgesi yanaklarına düştüğünde zamanı durdurmayı istiyordum. Ben zamanı durdurmak istediğim yere aittim, ben Poyraz Karabağ'a aittim. Ve hiçbir aitlik bu kadar güzel olamazdı...

'Bütün yaşamım yalandan ibaretti. Bu zamana kadar doğru bildiğim her şey yalandı. Yıllarca kandırılmış, her şeyim elimden alınmıştı. Ama unuttukları bir şey vardı. Oyun iki kişiyle oynanırdı ve artık benim sıram gelmişti.' 'İntikam öyle yakıyor ki içimi, yola hangi amaçla çıktığımı bilemiyorum artık.' Uzun zamandır kenarda gözleri kapalı bir şekilde sırasını bekleyen genç kızın artık sırası gelmişti. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Kalbim ki kendisine kefilim. Adınla uyandı bu sabah! -Belki bir gün herkes ümidi kesip hayatın acımasızlıklarını kabul eder. Hayal kurmadan, umudu olmadan ölümü bekler. Hayat acımasız olabilir mi bu kadar yoksa her şey beynin kuruntusu mudur? Esmeray ve Yavuz'un hayat hikayesinde her şey yolunda gidebilecek mi? Birbirlerini sevip aşkı bulacaklar mı? Yoksa herkes ümitsizliğe boyun mu eğecek?

-Her 2 günde yeni bölüm- -LÜTFEN YORUMLARINIZI BENİMLE PAYLAŞINIZ- Onun öfkesinden kaçabilir misin ? Onun şiddetine göğüs gerebilirmisin? Kötülüğün başlangıcı son bulacak mı ? Bende bilmiyorum Bildiğim tek şey bilmediğim herşeyden ibarettir. Okuyup görelim öyleyse.