Üniversitenin aynı kulübünde olduğunuz, neredeyse tüm enerjisini sizi sinir etmek için harcayan bir adama en fazla ne yapabilirdiniz? Görmezden gelmek en doğru çözüm olurdu değil mi? Ama Barış, böyle düz çözümleri sıkıcı bulan biriydi. Timur'un en sevdiği oyunda bir hesap açmak ve anonim bir şekilde çevresinde takılmak daha iyi bir fikirdi onun için. Belki bir iki zayıf noktasını yakalar, biraz da o eğlenir, içini soğuturdu kim bilir? Tabii bu vesileyle Timur'un hiç görmediği bir yanıyla tanışacağını, hatta o yana çekileceğini de kimse bilemezdi. En azından Barış, öyle bir şeye ufacık bir olasılık bile vermemişti. ___ Texting, oyun içi konuşma ve düzyazı karışık ilerler.

Kardeş gibi büyüdüler, biri ağa oldu diğeri ona en yakın kişi.

Ona gülümseyerek bakan Tunç ile başını ne var dercesine salladı. "Ne bakıyorsun." Tunç tezgâhın üstündeki peçeteyi aldı ve Emrah'ın ağzını sildi. "Küçükken de böyleydin. Yemek yediğin zaman her yerini kirletirdin." Emrah bu hareketle kaşlarını çattı. "Tabii o zamanlar bana kaşların çatık değil gülümseyerek bakıyordun." Emrah gülümsedi. "Büyüdükçe akıllanmışsam demek ki." _______ Reis kitabındaki Emrah karakterinin hikayesidir.

[TAMAMLANDI] Dışarıya yansıttığımız davranışlarımız gerçek karakterimizi mi gösteriyor? İçinde iki farklı karakter yatan bir genç... Başlangıç:18.03.2021 Bitiş: 04.06.2021

İtaatkâr bir mafya ile üniversite öğrencisi bir dominant'ın hikâyesi. Arslan Velioğlu... Oğuzhan Erkmen... Kaldırılan hikaye düzeltme olmaksızın tekrar yüklenmiştir. İyi Okumalar!

"Beceriksiz bir aşçı olduğunu kabul ediyor musun?" Kabul etmiyordu. Bu mesleği yapabilmek için ailesinin yaptığı fedakarlıkları göz ardı edemezdi ama karşısındaki adam onu mahvediyordu. Hissettiği duygular yüzünden canı yanıyordu. "Evet." "Evet ne?" Neden bu kadar acımasızdı? "Evet, şef." -Kısa Bölümler

Gökdeniz geri döndü.

Hiç beklemediğim anda geldi ama başıma gelen en güzel şeydi. -GÖKDENİZ isimli kitabımdaki Oğuz'un hikayesidir.

"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.

Eftal tam bir canavar. Tüm okul ondan korkar. Bu bir kötü çocuk ve eşcinsel içerikli hikayedir. Rahatsız olacak olanlar okumasın. Kitapta duyar kasan yorumlar ve reklam görmek istemiyorum. Beş yüz bin kere söylettirmeyin. Kalan sağlar bizimdir.