Tin tin tin hayatımın en renksiz, bişey ifade atmeyen aynı zamanda günün başladığını ifade eden çalar saatim çalıyordu. İlk seste kakmak istemedim ama sanki benimle savaşa girmiş ve ben yenik düşmeden saldırısından vazgeçmeyecekmiş gibi davranıyordu. Ve yine her zamanki gibi o kazandı ve ben uyandım. İlk başta rengi solmuş , kırmızı-mavi çiçekler in olduğu battaniyemi başımın üstüne atım ve bütün dünyanın yükü üzerimdeymiş gibi derinden bir of çektim ve daha sonra bataniyeyi üzerimden attım,