"Bütün suçların bir cezası her cezanın bir sonucu vardır.Söylesene şimdi bana aşk herşeyi affeder mi?" ❌ ~Bu suçların içinde doğup,suçlar ile büyüyen bir aşk~ ... "İLK KEZ YAZMIŞ OLDUĞUM DENEME BİR KİTAP" BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR!!

Aslında her kişinin yolunda, farklı kişiler çıkar karşılarına. Ama yolun sonu bellidir, son sondur. Sonda olanlar, sonsuza kadar kalır. Ve önemli olan, sonda buluşmaktır. sonsuza kadar kalalım diye. *Kapak yapımı @kapakciniz_ tarafından yapılmıştır.

♥ Mizah #3 Ada elinde onu her fırsatta terlikle kovalayan bir anneye, yanına yaklaşan her erkeği geri püskürten hödükümsü bir abiye, onu çok seven bir babaya sahiptir. Çikolatalarını bebeklerim deyip seven, çikolatalı sütlerine aşkla bağlı, çiğ köfte hastası, iç sesi bir türlü susmayan bir kızdır. Yeni gittiği okulunda karşılaştığı bir grup değişik hayatının dengelerini alt üst edecektir. Tüm hakları saklıdır. Wattpad'da bu isimle yayınlanan ilk ve tek kurgudur. Argo ve küfür içerir. Yayınlanma Tarihi: 23.02.2018

"Bu ne?" dediğimde gözlerimin içine bakıyordu. Gülümseyerek "Aç hadi hediyeni" dedi. Ben de dayanamayıp açmaya başladım. Çıka çıka kum saati çıktı kutunun içinden. Hediyem bu muydu? "Bu ne?" diye tekrarladım. "Kum saati" dediği anda gözlerimi devirerek ona baktım. Gülmüştü bu yaptığımın üzerine. Lanet olası gülüşü çok güzeldi, içim gidiyordu ona... Kum saatini elimden alıp "Bu kum saati ben, içindeki kumlar sen. Benim içimde sen varsın Derya, benim ruh eşim sensin. Şimdi, var mısın benimle bir ömür sürdürmeye?" dedi. Şaşırmıştım. Ne diyecektim şimdi ben? Kabul mü edecektim? Bir ömrü onunla geçirebilecek miydim?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."