Percy, ateşin başındaki yüzleri teker teker süzdü. Reyna, Nico, Annabeth, Leo, Jason, Hazel, Piper, Frank -hatta Kalipso. Uzun bir zaman sonra, hepsi de kendi hikayelerini anlatmaya hazırlanıyorlardı. Kamp ateşi yüzünü turuncuya boyarken, Leo gülümseyerek bana döndü. "Harika... İlk hikayeyi anlatmaya başlıyorum bu durumda?" Hevesle başımı salladım ve kalemimi kağıda yaklaştırdım. İşte size anlatacağım hikayeler, o yıldızlı gecede, kamp ateşinin başında bana anlatılan hikayelerdir.

Bu kitapta PJO ve HOO serilerinden tanıdığımız karakterlerin itirafları mevcuttur. Öncelikle sizi uyarayım bu kitap sadece eğlence amaçlı. Üstünde çok çalışmadım yani. . Son olarak bütüm bölümler İTİRAF EDİYORUM/EDİYORUZ diyerek başlar veee... bu önemli bir şey😄

📢!!UYARI!!📢 Bu hikayeyi okumadan önce, ilahi bronzdan zırhınızı kuşanın, asanızı hazır edin ve muskanızı boynunuza takın. Çünkü burası canavar dolu. (Not:binlerce hikaye ve canavar var. o yüzden birkaç tanesini atlarsam beni öldürmeyin.)

Bin yıl sonra gelen bölüm Üniversite sınavlarım vardı ama devamı gelecek takipte kalın ❤❤

*seriye bağlı bir hikâye değildir* Çığlık attı. Sanırım mutluluktandı. Gülümsedim. "Sen..sen ciddisin değil mi?" *Öncelikle Annabeth, Percy, Magnus ve diğerleri melez DEĞİL. *Magnus annesini kaybettikten sonra Annabeth'ler ile birlikte yaşamaya başladı. *Annabeth ve Percy sevgili değil, tanışmıyorlar. San Francisco'da yaşıyorlar. *Percy ve Percy'nin kardeşi Estelle arasında 3 yaş var. *Athena'nın sadece 2 çocuğu var.

"Kendimi tanrıça Artemis'in hizmetine adıyorum. Yanımda erkeklerin olmasını istemiyorum, ebedi bekareti seçiyorum ve ava katılıyorum."

Percy ve diğer melez arkadaşları sahilde çok özel bir an paylaşıyorlardı. Gecenin karanlığında kayarak geçen bir yıldız ruhu ölümlere kulak açıp herhangi bir dileğini yerine getirecektir. Ama biranda çocuk olacaklarını nerden bilebilirdi ki? Genel olarak Percy ağırlıklı olacak :D ilk bölüme aldanmayın yani. Tüm hakları mavi yiyeceklerde saklıdır. İyi okumalar!

Nefes alışı yavaşlıyordu. Hani iyileşecekti? Will öyle söylemişti bana. Onun için elinden geleni yapacağına dair söz vermişti. İyileşmesinin mucize olacağını biliyordum. Yine de... iyileşeceğine o kadar inanmıştım ki? Anılarımız gözlerimin önünden geçiyordu bir kez daha. O kız Tartarus'tan sağ çıkmayı başarmıştı benimle. Aptal bir furyanın yarasını mı atlatamayacaktı? Eğer tanrılar bize o aptal görevi vermemiş olsaydı... o hiç bu savaşta yaralanmamış olurdu. Hepsi onların aptal görevinin suçuydu. Annabeth'in dikkatsiz olması imkansızdı. Kesinlikle birileri bize ihanet edip, furyalara yardım etmişti. Bunun başka bir açıklaması olamazdı. En azından beynim inanmak istemiyordu. Ellerini tuttum kız arkadaşımın. Buz gibiydi... o, gerçekten beni bırakacak mıydı? Beni, "Yosun Kafa'sı"nı bırakabilir miydi? Eğildim ve belki de son defa içime çektim onun çilek kokulu saçlarını. İşte o zaman anladım. Eğer o ölürse ben ne yapacaktım? Ben de ölürdüm büyük ihtimalle. O ölünce zaten benim tüm dünyam yok olmuş olacaktı. Daha neyine savaşayım? Hayır, Tartarus kesinlikle gerçek acı veya korku değilmiş. Gerçek acı ve korku onu kaybetmekmiş. Bunu yeni anladım. Fakat çok geçti artık. Ta ki o fısıltıyı duyana kadar. "Benden o kadar kolay kurtulamazsın, Yosun Kafa." O yumuşak sesin kulağıma dolmasını belki de en çok özlerdim. Kim bilir belki bu bir halüsinasyondur? Ama bu gerçekti. O konuşmuştu. O yaşıyordu... /Tüm karakterler Rick Riordan'a aittir./ /Kitabın tüm hakları bana aittir. Çalınamaz, kopyalanamaz, para için kullanılamaz./

Her şeyin bir sonu vardır. Tıpkı Melez Kampı'nın olduğu gibi.

Ya percy en başından beri bir iblis olsaydı.Normal bir iblis de değil tartaros un en güçlü oğlu ve yeraltının gelecek iblis kralı olsaydı ne olurdu? Ve bu yıkıcı gücü birden ortaya çıksaydı ne olurdu? arkadaşları ne düşünürdü?daha önemlisi anabeth ne düşünürdü? Eğer bu soruların cevabını merak ediyorsanız bence hemen okumaya başlayın.