Fantastik Kategori 15/07/2017 İlk 25'deyiz! 19/07/2017 İlk 16'dayız! 27/07/2017 İlk 12'deyiz! Asya Wictor... Annesiyle yaşayan genç bir kız... Kendisiyle ilgili her şeyi bildiğini zannediyor... Yanılıyor! Annesinin her daim ona doğru söylediğini zannediyor... Babasının onu terk ettiğini zannediyor... Yanılıyor! Normal biri olduğunu düşünüyor... Hayal görüyor!.. Peki bunların hepsini Asya'nın öğrendiğini düşünsenize?.. &&&& "Yoruldum! Ben böyle olmak istemedim kimse bana Tanrıça olup olmak istemediğimi sormadılar!" &&&& Yapabilecek miydi? Hem kendisini hem de sevdiklerini onun gazabından koruyabilecek miydi? Okuyup öğrenmeye var mısınız?.. &&&&&&&&& Not: Olay ve çoğu isim bana aittir hiçbir hikayeden alıntı yapmadım. Ve izinsiz kullanılmaz! Kapak Tasarımcımız @PurpleQueen37 SON ELEMENT TANRIÇASI HAKKINDA BANA YAZDIKLARINIZ! --Son Element Tanrıçası adlı kitabın çok güzel. Son zamanlarda böyle bir kitap arıyordum ama hepsi klişe geliyordu. Ama bu kitap harika. Çok güzel yazıyorsun. Kitabın kendine özgü bir konusu var. Ve insanı sonraki bölüm için merakta bırakıyor-- --Son Element Tanrıçası'na uzun bir süre bölüm gelmeyecek, yayımdan kaldırmayacağım fakat lütfen bölüm ne zaman diye sormayın çünkü bende bilmiyorum.

""Her şeyden habersiz 17 yaşında bir kız. Suçsuz ve çok masum. Sadist bir Mafyanın ellerinde. Ona neden böyle davrandıklarını bilmiyor... Mafya ona yaptıkları yüzünden pişman olursa, Damla onu affedecek mi??

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Sevmeyecektim. Her ne olursa olsun daha on altımı doldururken babamın beni sattığı bu adamı sevmeyecektim. Hiçbir zaman dediğini yapmayacaktım. Bana hakim olmasına izin vermeyecektim. Ona direnecektim. Asıl eğlence şimdi başlıyordu. Zorla güzellik olmazdı. Olmayacaktıda. Kesinlikle emin olduğum birşey vardı. Sevmek çok güzeldi, fakat doğru zamanda ve doğru kişiyle. *Sıkıldığımız kötü çocuk iyi kızı sever hikayelerinden değildir. Günümüz aşklarına inat gerçek aşkı anlatır.*

Donuk gözlerini ucunda durduğu uçurumdan çekti. Bakışları beni bulduğunda gözlerindeki acı ifadenin ne kadar can yaktığını hissedebiliyordum. "Ve ben o gün..." durakladı. Kelimeler boğazına diziliyor, nefes almasını engelliyordu. "Ben o gün annemin tavanda sallanan cesedini izledim... "

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...