"Sądzili, że ich zdradziłam. Ja jednak uważałam inaczej. Postawiłam na swoim i byłam z tego dumna. Wiedziałam co mnie czeka, ale i tak to zrobiłam, zresztą tak jak każdy by to zrobił na moim miejscu. Zrobiłam to by chronić ukochaną osobę i wcale tego nie żałuję. Jeśli myśleli, że tym mnie wystraszą to się grubo mylili. - Błagam nie róbcie tego! - krzyczał Thomas. - Ona nic nie zrobiła! - Nic im nie mów! - zwróciłam się do niego. - Dajcie jej zastrzyk i wsadźcie na miejsce! - zawołał ponownie męski głos, jednak nie wiedziałam do kogo należał. - Stójcie! - Thomas próbował mnie bronić. - To nie ona! To byłem ja! - Nie! - krzyknęłam. - Obiecałeś mi coś! Nic im nie mów... - nie mogłam powiedzieć nic więcej, bo w tej samej chwili poczułam ukłucie w szyi i krzyk Thomas'a. - Powodzenia... - warknął ten sam męski głos, jednak wciąż nie wiedziałam do kogo należał. Spojrzałam po raz ostatni na Thomas'a. Brunet w końcu uwolnił się od strażników i ruszył w moim kierunku mimo, że strażnicy, którzy mnie trzymali, prowadzili mnie już w stronę pudła. Chłopak zdążył do mnie podbiec i w ostatniej chwili złączył nasze usta. Chwilę potem strażnicy ponownie nas rozdzielili, a ja zaczęłam tracić przytomność. - Odnajdę cię! - krzyknął do mnie. - Wiem... - szepnęłam i zapadłam w ciemność." • Coloring Book Cover by Lean • Opowiadanie na podstawie filmów "Więzień Labiryntu".

❝ Znajdź wyjście, albo giń ❞ Przybyła do Strefy jako pierwsza. Sama musiała zmierzyć się z utratą pamięci i trudnymi warunkami. Musiała nauczyć się radzić sobie samej. Nie miała nikogo. Później zaczęli pojawiać się pierwsi chłopcy. Jednak nawet wtedy dziewczyna nie poczuła potrzeby odezwania się. Komunikowała się gestami. Na początku się jej bali, ale w końcu przywykli do myśli, że najstarsza Streferka była niemową. Do momentu, kiedy pojawił się Thomas. Nawet kiedy przybyła jej własna siostra, milczała. Dopiero jego imię wypowiedziała jako pierwsze słowo. ----- okładka by helpfulkatherine ❤