''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

---KÜFÜR İÇERİR--- -bi dakka bi dakka sen kime gavur diyon lan. -sana tabi kime olacak başka tıpa tıp gavursun la sen -sana bunu son kez söylüyorum BEN GAVUR DEĞİLİM BUNU O BEYNİNE SOK!!! (Kızımız koyu Beşiktaşlıdır. Önceden ay pis beşiktaşlı falan diyecek olan varsa lütfen okumayın arkadaşlar)

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Rüyamda, farklı zamanlarda ölen yedi insan görmüştüm fakat ben tek birini kurtarabilmiştim. Efkan Çağlayan. • Geceleri gördüğümüz rüyalara benzer, Tutuştuğumuz lades. Uzak bir yere taşındım. Mezarlığa yakın. Ölüm, Sen beni aldatmazsın. Aklımda. • "Seni, kendimden kurtardım ama beni, senden kurtaramadım. Lütfen. Beni kendinden kurtar."

Çocukluktan kalma silik anılar... Eski bir kutunun içinde duran fotoğraflar.... 14 yıl sonra çocukluklarının geçtiği yazlıkta karşılaşan iki genç ve ortada zoraki bir evlilik. Onların hikayeleri acıyla ve üzüntüyle doluydu. İki gencin okyanusun derinliklerinden yüzeye çıkmalarının hikayesi. Bu hikaye kara kutuya kendini kilitleyen, aşkın adını bile ağzına almayan Devrim Cantekinin hikayesi. Bu hikaye oldukça kırılgan, saf, güzel ve aşkı bir yerlerde arayan Asel Akınerin hikayesi. Bolca sevgi ve nefret dolu hikayeyi okumaya hazır mısınız?

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...