Onların hikayesi ufak bir kaza ile başladı. Biri soğuktu hayata karşı "Ölüm" gibi. Tek gayesi kardeşini ve ablasının emanetini korumaktı, hayatı pahasına. Diğeri ise daha karmaşıktı, bazen yakacak kadar sıcak, bazen de buz gibi soğuktu. Küçük yaşta kaybetmişti annesini, dağılmıştı tozpembe bulutları. Kısacası yaralıydı ikisi de. Birbirlerine çekildiler fark etmeden. Kız adama nefes oldu, adam da kıza. Adam şaşkındı çok önce silmişti duygularını, kız şaşkındı emindi bir daha hiç sevgiyi hissetmeyeceğine. Ama hayat onlara ters köşe yapmış ve yanıldıklarını göstermişti. ••• -Beni gerçekten seviyor musun? Bir an durdu ve şaşkınlıkla bana baktı. Ardından şaşkınlığın yerini kızgınlık aldı. -Ben ne dedim sana, "SEN BENİM NEFESİMSİN" dedim. "Korktum. Çok korktum." dedim. "Kalbim atmayı bırakmıştı. Nefesim kesiliyordu." dedim. Sen benim "Nefesim"sin. Dolu gözlerle gülümsedim ona. -Sende benim nefesimsin. Ω •Kitap kapağı şahsıma aittir.• Ω Kitabın ilk kurgulanma tarihi:21.06.2017 İlk bölüm tarihî:31.07.17 Kitabın Bitiş Tarihi: 03.01.2018 Düzenlenme Tarihi 02.01.2020

"Yanlış anlamayın lütfen, bir anneye göre çok gençsiniz, bekar mısınız?" Kucağımda ki bebeğin bana ait olduğunu düşünmesine karşılık, utançla dudaklarımı birbirine bastırmıştım. "Aslında bakarsanız-" Yanlış anlaşılmayı açığa kavuşturacakken, belime sarılan kol bana mani olmuş ve aşinası olduğum o ses varlığını belli etmişti. Gözlerim, yanımda beliren Cihangir'e kaydığında o hiç bana bakmadan karşımızdaki adamın omzuna sert olabilecek şekilde iki kere vurmuş ve ölüm bahşeden tehditvari bir sesle konuşmuştu. "Yok koçum, bekar değil..." Lacivert gözleri bir savaş habercisi gibi bana döndüğünde, varlığımı ahraz kılmak için yemin etmişti. "Kendisi adını söylerken, yanına soyadımı eklemeyi unuttu." ~Tüm hakları gözü kara, kalbi yara olanlarda saklıdır.

" Bu saatten sonra benden istesende gidemezsin mavi gözlü melek" Arkadaşlar ilk denemem kitabıma bir şans verebilirsiniz umarım. sadece can sıkıntından yazdım. İlk bölümleri sıradan olabilir ama hikayenin ilerleyen bölümlerinde asla sıkılmayacaksınız. "Çünkü çok tutkulu ve bir okadar sert bir aşk sizi bekliyor."

(+18) !Şiddet ve olumsuz örnekler içerir!! Annemden öğrenmiştim güçlü olmayı. Kader tüm silahlarıyla üzerime gelirken sona kalan kalkanlarımı kırıyordu insanlar. Önce en yakınlarımın ihanetine uğradım. Beni attıkları çukurun içinden tek başıma nasıl çıkabileceğimi arayıp durdum. Öğrendiğim en iyi şey hayatın tam bitti dediğin yerden başlamasıydı. Belki yürüyeceğim bu yol dikenlerle doluydu fakat umudumu asla kaybetmeyecektim... 'Seni bırakmam' diyordu özgürlüğümü elimden almaya çalışan adam 'Seni bırakmam' neydi bu? Aşk mıydı... yoksa saplantı mıydı? Üstelik elimde olmadan ona alışıyordum. Neyseki kader son hamlesini yapmamıştı. Beni cehennemden kurtaracak olan çok yakınımdaydı... Ben Efsun Demir..benden nefret eden babamdan, bana kötü günler yaşatan o zalim adamdan ve masumluğumu elimden alan hayattan intikamımı; her günümü sonsuz bir mutlulukla geçirerek alacağıma yemin ederim Kendiineyazarr...

Gece yarısı Duru'nun eve giderken yolda yaşadığı tacizden başlamıştı her şey ...yani gerçekler .Babasının bir mafya olduğunu hiç tanımadığı birinden öğrenmişti ;ATEŞ Ona karşı hissettiği çekimi sadece o hissetmiyordu fakat yaşayacakları ve ortaya çıkacak yalanlar bu duyguların önüne geçecektir ya da geçecek midir?

Mert KESKIN Görüp görebileceğiniz en acımasız insandı. Ama onun bir zaafı vardı. Zaafı olduğunu bile bilmeyen sıradan bir kadın... 12.03.2021♡

Eli açıkta olan bacağımı okşamaya başladığında elimle elini tutup geri ittim. Bir anda belimden tutup beni kucağına oturttu. " Bir daha benim olanı benden saklama Alya." " Yoksa? " " Kadınım olman sana bir şey yapamayacağım anlamına gelmiyor. Şansını zorlama." ... Belimden tutup beni doğrulttuğunda burun buruna gelmiştik gözleri kısa bir süreliğine dudaklarıma kaydı. Yutkunup aynı öfkeyle gözlerimin içine baktı. Saçlarımı eline dolayıp hızla geriye çektiğinde ağzımdan acı dolu bir çığlık çıktı. Saç diplerimde hissettiğim acı her geçen saniye artarken ellerimle onu itmeye çalışıyor bırakması için bağırıyordum. Soğuk dudakları boynuma değdiğinde kafasını ittirmeye çalıştım. Sıkıntılı bir nefes verip saçlarımı daha hızlı çekerek beni yatağa bıraktı. "Giancarlo." Sesini duyduğumda odanın ortasında sırtı bana dönük bir şekilde duruyordu. Gözyaşlarımı silip beni görmese de ona ters ters baktım. Ama tekrar dolan gözlerim görüş alanımı kapatıyordu. Omzunun üzerinden bana baktı. Buz mavisi gözleri ne ara mavinin en koyu halini almıştı bilmiyorum ama lacivert gözlerinde gördüğüm ifade ağlamamı bile kesmişti. "Bana sen kimsin diye sordun ya adım Giancarlo. Beni tanımadığın için bu yaptığını görmezden geliyorum. Eğer bir daha kaçmaya kalkarsan bukadar anlayışlı bir adam olmam Alya. Bu seni ilk ve son uyarışım." #wattpad de LA MİA DONNA isimli ilk ve tek kitap. 🥀 Kitabımın tüm hakları saklıdır. İzinsiz (ç)alanların hakkında yasal işlem yapılacaktır. ⚠

' Yeter..artık uzak dur benden!' 'Duramam,duramıyorum görmüyor musun!' Kafam allak bullaktı. Benden nefret eden adam şimdi bana aşık mıydı? FERİDE VE BARLAS'IN HİKAYESİ.

Tesadüf diye bir şey yoktu... Tesadüf sadece korkların arkasına sığındığı yalan bir dünyadan ibarettir... Hiç bir şey tesadüf olamayacak kadar gerçektir, bir hikayenin başı ne ise sonuda daima onu hak eder. İyi kötü ayrımı hiç olmamıştır , daima iyiler kötülüğe mahkum olmuştur... Masumiyet sadece bir kelimeden ibaret kalınca mahkum kalınmıştır... Bu kitapta tesadüfe yer yoktur. Girdiğiniz her sokağın sonu önceden yazılmıştır sizse sadece bir kurbansınızdır. Merhaba sevgili kurbanlarım sizde benim sahteliklerle dolu sokağıma geldiyseniz kaderinize boyun eğin ve içeri girin ! EVET beyler ve bayanlar "TOSKA'ya" hoş geldiniz! Şansızlığınız ve mutsuzluğunuz daim olsun;) NOT: Kitap içerisinde her hangi bir kopyalama yada çalıntı durumunda adli işlem başlatılacaktır. Emeğe saygı duyarak çalıntı ve alıntı yapmadan sadece okuyunuz teşekkürler. Not: Hangi kitap olursa olsun bir kitabın başı değil sonu önemlidir. İlk bölümledeki önyargılarınızı kırıp okumaya devam etmelisiniz... Kitap düzenlemededir!!!

daha fazla dayanamayarak opüşüne karşılık verdiğimde boynumda ki elini sertleştirdi ve ağzımın içine inledi, pişman olacağıma adım kadar emindim fakat şuan anı yaşamak istiyordum, alt dudağımı ısırdığında ağzının içine inledim çok ama çok kısa bir saniye dudaklarını ayırıp "siktir" dedi ve tekrar yapıştı dudaklarıma fakat bu sefer öpüşü daha sertti ve biraz canımı yakıyordu, belimdeki eli kalçama doğru kaymaya başladığında durmamız gerektiğini anlamıştım, durması için kafamı geriye çektim fakat o durmamızı istemediğini belli edercesine daha da çekti, hem nefessiz kalmıştım hem de durmamız gerekiyordu dudaklarından ayrılabildiğimde nefes nefeseyken konuştum "durmamiz, durmamız gerek" boynumdaki eli gevşediğinde gözlerine baktım, siyah irislerinde bu sefer sinir yoktu, şehvet ve mutlulukla kaplanmıştı alelade