"İsmini hiç söylemedin." "Sormadın." "Şimdi soruyorum." "Aslı." Güzel isimdi. "Memnun oldum Aslı." "Ben de memnun oldum Gül."

Öpünce geçiyorsa sevişince neler olur kim bilir

Kafam güzel dayandım kapısına. ayrılmamızdan 3 ay sonra evleneceğini duymak beni bu hale getirmişti hem de dostum dediği adamla. Zili 3. Çalışımda da açmayınca kapıyı yumruklamaya başladım. Tam omuz vuracakken kapının açılmasıyla kendimi yerde bulmam bir oldu. Başımı kapının altına sert bir biçimde çarptım. Başımın dönmesi daha da arttı.... aynı yerde ikinci kez aşka rastlayan selinin hikayesi..

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Yaşadığı talihsizliklerden sonra Londra'daki hayatını bırakıp teyzesini yanına taşınan Öykü kötü olayların peşini bıraktığını düşünürken beterini İstanbul'da yaşayacağından habersizdir. Aynı anda hem aşkı hem de nefreti tadacak ve bu sefer kaçmak için başka bir yeri olmayacaktır.

♣️+18 sahneler vardır! Rahatsız olacaklar okumasın!♣️ Dudakları dudaklarıma imzasını bırakırken elim arsızca saçlarına karıştı. Kalçamdan tutup beni havaya kaldırırken vücudumda hissettiğim o tutku kendini zirveye çıkarmıştı. Kucağında otururken hissetiğim o koca şey beni kendine çekerken son günümmüş gibi hissediyordum. Bu his... "Alpay." fısıltıyla çıkan sesim hoşuna gitmiş olacak ki sırtım çarşafın serinliğiyle buluştu. Gözlerini gözlerime diktiğinde kendimden geçtim. "Ben..." Ne diyeceğimi bilemez halde yüzüne bakarken alnını alnıma yasladı. "Sen..." dudağıma kondurduğu buseyle kendimden geçtim. O sırada göğüslerimizin birbirine değmesiyle gözlerimi kapattım. Ve duyması gerekenleri yüzüne söyledim. "Bu gece seninim." kıvrılan dolgun dudaklarıyla bütün nefesini boynuma sunarken kulağımın altına dudaklarını değirdi. Ve içime işleyen sesiyle: "Her gece benimsin." dedi.

Isabella ; Derin bir nefes aldım. Ellerini belimde hissedince korkakça titredim. Elleri bellerimden kalçama , kalçamdan bacaklarıma kaydı. Ve hızlı bir hareketle bacaklarımı kaldırıp beline doladı. Kendine çekti. Bense sadece izin veriyordum. Ensemde nefes alışverişlerini hissedebiliyordum. Ona karşı koymam imkansızdı. Güçlü kolları beni sıkıca kavramıştı.Eğer çırpınırsam onu dahada hırçın birine dönüştürebilirdim.Enseme minik öpücükler kondurmaya başlamıştı.Hızlı hareketlerle beni yatağa sırt üstü yatırdı.Oldukça sert olan göğsünü göğüslerime dayadığında acıyla inledim.Boynumdan başlayarak göğüslerime doğru dilini gezdirirken bir hayvan kadar vahşiydi dili şimdi göbeğimde geziniyordu içim gıdıklanıyor istemsizce zevk ile bir ateş gibi yanıyordu.Ellerimi sıkı bir şekilde yatağa bastırılmıştı..Buyüzden ona karşı koyamıyordum.Benim onu dönüştürdüğüm adam artık çok acımasızdı!!! &Tüm Hakları jacob'ın Kalbinde Saklıdır&