sad_wifi_signal
Adana'nın sıcağından bunalıp ucuz bir ev ararken, kendimi şehrin ortasındaki en karanlık malikanenin ferforje kapısında buldum. Tabelası yoktu, ne biliyim! Ben kendi halinde, kahvesinden başka dostu olmayan sıradan bir kızdım. Ta ki o lacivert gömlekli, bakışlarıyla insanı yakan adam karşıma çıkıp, 'Sen buraya kiracı olarak değil, benim kar ım olarak geldin' diyene kadar. Şimdi hem sol böbreğimi hem de akıl sağlığımı korumaya çalışıyorum. Kahve makinesi nerede bu arada?