"You don't scare me, Nik." she said. "I never wanted to scare you, love." he responds. Meet Natalia Petrova. The notorious Katherine Pierce's little sister. Read and follow her journey in Mystic Falls, Virginia. DISCLAIMER:: I do not own TVD or any of the characters. I only own Natalia and my ideas -BECCA💋

Hongbin to płatny zabójca, który ma jedną zasadę: nie zabija niewinnych. Nim zdecyduje się wykonać zlecenie, obserwuje ofiarę i dokładnie sprawdza jej przeszłość. To samo robi z tajemniczą Jiah, której zabójstwo zleca jedna z największych na świecie firm farmaceutycznych, jednak jest jeden problem: nie potrafi znaleźć żadnych informacji na jej temat. W dodatku zamiast "zagrożenia dla społeczeństwa" dostrzega przerażoną dziewczynę, która nawet nie potrafi się bronić. Czy Jiah rzeczywiście jest niewinną osobą, niezasługującą na śmierć, czy może osąd Hongbina jest błędny? ⊱ Okładkę oraz banner przy rozdziałach zawdzięczam @Tea-Amo ♥⊰

Cały świat doskonale wiedział kim był Tom Riddle, znany bardziej jako Lord Voldemort. Mimo upływających lat, jego imię wciąż wymawiano z trwogą i obawą. Jej imienia nie pamięta już nikt. Nikt z obecnie żyjących. Odeszła w zapomnienie. Ale on nie zapomniał. Bo jakby mógł zapomnieć o kobiecie, która nawiedzała go w snach. O kobiecie, którą mógłby pokochać, jednakże nie było mu to dane.

" [...]- Boje się, wiesz? - mruknęłam. - Wiem - szepnął - nie chciałem cię tu brać El, mówiłem ci... Nie będę żałować, bo taki już jestem, rozumiesz? Nie zmienię się, nie umiem, nie chcę... on na to zasługuje! Muszę to zrobić. - Za każdym razem gdy zabijesz będzie odchodził kawałek twojej duszy Tom! Chcesz tego? - rzuciłam nieumyślnie, a on zaśmiał się cicho. - Nawet nie masz pojęcia jak bardzo trafiłaś w sedno." Uwaga! Książka ta pisana jest także na SamychQuizach pod tym samym tytułem. Wszelkie podobieństwa do innych opowiadań są przypadkowe!

Jestem Natalie. Natalie Potter. Czasem wciąż trudno mi uwierzyć, kim naprawdę jestem. Świat magii - jeszcze niedawno wydawał mi się bajką, teraz stał się moją rzeczywistością. Mówią, że się zmieniłam. Że nie jestem już tą samą dziewczyną, którą byłam przed laty. Może mają rację... ale ja wciąż czuję, że tamta Natalie gdzieś we mnie żyje. Bo dopóki mam jego - mojego brata - dopóty jestem sobą. Kiedy trzymam go za rękę, kiedy czuję jego obecność, świat znowu ma sens. Ale im bardziej próbuję zachować siebie, tym silniej czuję, że coś we mnie rośnie. Coś obcego. Chciałabym wreszcie pokazać swoją prawdziwą twarz. Tylko... nie wiem już, czy to jeszcze ja. 1 #draco 18 XI 25 1 #dracomalfoy 01 II 26 1 #zło 19 I 26 1 #hogwart 04 I 26 1 #hp 26 I 26 1 #harrypotter 27 I 26 1 #fanfiction 10 III 21 1 #magic 11 V 20 1 # pansyparkinson 9 II 20

Kate Argent, Kanima, Gerard Argent i Jennifer Blake to przeszłość. Scott stał się Prawdziwym Alfą, ale porzuciła go Allison dla Isaaca. Derek Hale po stracie stada stał się samotnym Betą, na którego w dalszym ciągu polowało Stado Alf. Do Beacon Hills przeprowadziła się Kira Yukimura, nowa miłość Scotta McCalla. Lecz to nie historia o Scottcie. W mieście pojawia się nowa rodzina. Z wielką tajemnicą, mocą i siłą. Wszyscy wyczuwają, że są kluczem do pokonania Deucaliona i jego stada. Dereka Hale'a coś ciągnie do najmłodszego członka tej rodziny, dziewczyny o brązowych oczach, niemalże czarnych i ciemnych włosach. Co wyniknie z pojawienia się tej rodziny? Co zrobi Derek kiedy pozna prawdę?

- Jak mnie nazwałaś? - Zapytał zdenerwowany, ale jakoś się tym nie przejełam. - Pokraką? Bo kim innym możesz być? - Zakpiłam z niego, tak jak to mam w naturze. - Pożałujesz tego, szujo! I odszedł... Historia należy do Draco i uroczej siedemnastoletniej , nowej uczennicy Hogwartu w latach, gdzie wojna się nawet nie zaczęła. Nie miała miejsca. Celina Quello pojawia się nagle w szkole magii i czarodziejstwa i wywraca świat większości uczniów do góry nogami.

Draco Malfoy? Pamiętam go. Ślizgon, ale tylko w teorii. Nie pasował do nich, był za słaby. Nazywali go też Śmierciożercą, ale tylko idioci, którzy go nie znali, czyli tak naprawdę cały świat. Znałam go trochę z innej strony. To oni wykorzystywali go i jego słabości. Był jedynie pionkiem w ich grze, marionetką podległą swym panom. Służył im, nawet myśląc, że występuje przeciw nim. Nie miał szans w tej nierównej walce. Pamiętam też jego rany po żyletce. Pamiętam nawet te chwile, w których zamykał drzwi, siadał na podłodze i płakał, pozwalając by łzy bezradności spływały po jego bladych policzkach. Pamiętam też jego ostatni uśmiech, gdy na mój widok lekko uniósł lewy kącik ust... Powtarzano mi, że najsłabsze ogniwa wygasają najszybciej. On był tego dowodem.