Halos wala ng patutunguhan ang buhay ni Mafex dahil sa dami niyang dalang problema. Ang tanging rason lang kung bakit siya nabubuhay ay ang mga kapatid niyang ulila. Hanggang sa nadapuan siya ng isang malubhang sakit na ang tanging lunas lang nito ay sexual intercourse at dapat mabuntis din siya. Ang mga kababaihan na birhen lamang ang dinadapuan nito. Unfortunately , nakisabay pa sa problema niya ng magkasakit ang kapatid niya. She don't know what to think neither what to do. All she want is to forget the burdens and heavy problems in her chest. She went to a club and drink up to her last breath,then she met this man. A man who's name defines his personality. He is Stone Makro Villegas.

Ang diary na kung kani-kanino napupunta. Lost diary inspired :)

Barkada Series #1 || Minsan naiinlove na lang tayo ng biglaan sa taong hindi natin inaasahang mahalin. [C]

The Bad Boy and The Tomboy is now published as a Wattpad Book! As a Wattpad reader, you can access both the Original Edition and Books Edition upon purchase. Nicknames, a love of soccer, and school rumors are all the bad boy and the tomboy have in common. But if they give each other a chance, will they find something more? ***** Seventeen-year-old Macy Anderson is a tomboy that plays soccer, hangs with the guys, can't stand girls (except her best friend Jasmine) and doesn't know who Sam Cahill is. But when the pair unexpectedly meet, everything goes downhill from there. Because Sam Cahill is the school's bad boy, known for skipping classes and getting into trouble. Not to mention his cocky attitude, British accent, and magnetic charm, which seems to work on all the girls -- except Macy, who has a rule not date in high school. But when Sam starts showing her his moves (on and off the soccer field), Macy begins to see a different guy under the leather-clad exterior. Will that be enough to convince her that he's the one guy worth breaking the rules for? [[Word count: 300,000 - 350,000 words]] [[2015 Watty Winner]] All Rights Reserved- ©nikki20038

Ilang beses ba nating tinanong ang sarili natin kung mapapansin ba tayo ng mga taong mahal natin? Ilang beses ka ba magtatanong sa buong buhay mo? At ano sa tingin mo ang magiging sagot? "Mapapansin kaya ako? Ang pag-ibig ko? Ang katauhan ko? Mapapansin Kaya?" Paano kung hindi? Paano kung oo? Magkaiba ba ang gagawin mong desisyon o pareho lang? Mag-iiba ba ang pananaw mo o magpapatuloy ka lang sa kung anong alam mong constant? Umaatikabong fame laban sa umaatikabong pag-ibig.

Elevators. Airplanes. Palaman ng Sandwich. Yung feeling na papunta ka pa lang at excited ka pa lang sa pupuntahan mo. Yung feeling na palapit pa lang yung birthday mo. Yung feeling na palapit pa ang isa pang espesyal na araw. Yung feeling na ilang oras na lang ay pasko na. Yung feeling na tatlong araw na lang simula na ulit ng pasukan. Yung feeling na nasa gitna ka pa lang at di ka pa nakakarating. Yung feeling na malapit na pero hindi pa. Yun ang laging gusto ko. Yung nasa gitna pa lang. Yung nasa gitna ka ng dalawang bagay. Gitna ng isang building. Gitna ng langit at lupa. Gitna ng dalawang matatabang tinapay. Gitna ng byahe papuntang disneyland. Mas gusto ko yung feeling tuwing nagbabyahe kesa doon sa nakarating ka na. Mas gusto ko yung feeling na may inaantay ka kesa doon sa nandyan na. I always like the things in between. "You only like things in between, Coreen. You only like the chase... You only want me chasing after you. You don't want to decide... Pero pakiusap naman, magdesisyon ka na, kasi tao rin naman ako, nasasaktan. And you? I don't think nararamdaman mo yung sakit na nararamdaman ko... You are just too heartless."

"I'M NOT ALWAYS THE GOOD GIRL, AND HIS NOT ALWAYS THE BAD BOY, BUT HIS UNEXPECTEDLY MINE. " " YOU'RE NOT ALWAYS THE GOOD GIRL, AND I'M NOT ALWAYS THE BAD BOY, BUT I'M UNEXPECTEDLY YOURS. " (ʘᴗʘ✿) A work of fiction. Thank you sa suporta Kung meron man. Hahaha. Date started: November 17, 2019 Date finished:

"Shit France"-rinig kong sigaw ni vince Nang hihina akong tumayo dahil ang sakit ng likod ko tumama ito sa metal Agad naman akong tumayo kahit masakit ang likod ko Hahawakan na sana ang kamay ko ni Vince nang makarinig ako nang pag sabog sa likod ko kaya napa dapa ako sa sahig at parang biglang nag slow motion ang lahat at dahan dahan akong hinigop palabas ng eroplano Nakita ko ang muka ni Vince bago ako higupin palabas "No France"-sigaw nito at nakita ko ang butil ng luha nito Ngumiti nalang ako sa kanya at pumikit habang dinadama ang pagkahulog sa ere To be continue A/N:Book 2 po ito ng " The King of Badboy" bago mo basahin to dapat nabasa mo na ang Book 1 para hindi malito sa mga nangyayare :-D