Lily bir akşam tuhaf bir saldırıya uğrar. Daha da tuhaf olanı, davetsiz misafirler ne yazık ki peşini kolayca bırakmaz. Ancak peşinde olmalarının nedeni sadece gizli kalmak istemeleri midir? Tuhaf bir yabancının akımına kapılıp onların dünyasına adım atmak üzere olan Lily, kendi dünyasının hiç de sandığı gibi olmadığını fark edecektir. ''...Gördüğüm şey hayallerimin ötesindeydi. Bana bulutlara dokunabileceğimi düşündürüyordu. Endişe dolu bakışları kaçıp gitmemi bekliyor gibiydi. Yumuşak, kadifemsi beyaz tüylere dokunduğumda ürpermişti...''

Bir doğum lekesi. Dört Zamancı. Ben sıradan biriydim. Hayatım boyunca büyük beklentilerim olmadı. Kalabalıkları sevmeyen, sessiz, kendi içine kapanık biriydim. En iyi arkadaşım Essie dışında neredeyse kimseyle konuşmazdım. Kitaplar dünyam, müzik ise sığınağımdı. Ama bir gecede hayatım altüst oldu. Artık zaman doğrusal değil. Günün 25. saatinde, çürümekte olan Kara Delik adlı paralel bir boyutta, başka kimsenin göremediği yaratıklarla savaşıyoruz. Gölgeden, kâbuslardan ve açlıktan doğmuş canavarlarla. Ve tüm bu karanlığın kalbinde açılmak için fısıldayan bir kapı. Ama o kapı açılırsa? Her şeyin sonu gelecek. Biz, Zamancılarız. Dört seçilmiş. Dört zincirle birbirine bağlanmış kader. Ve içimizden biri; dünyanın son umudu, ışığın kendisi. ********** HİKAYEM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR. BOŞUNA YAZMAYIN SİLİYORUM. ☆ ZAMANCILAR ADINDAKİ İLK VE TEK HİKAYEDİR.

Milyonlarca kitap arasında gezinmene gerek yok.Aradığın bir kitabı bulmak için tek yapman gereken yukarıdaki o düğmeye tıklamak. ???

Tıp öğrencisi Beren, yıllardır göğüs gerdiği aile şiddeti yüzünden sonunda evden kaçtığında, aklına gelecek son ihtimal uluslararası bir ajanla karşılaşmaktır. Çok gizli bir örgüt için çalışan James Hunter içinse genç kadına ifşa olduğu anda, bu sorunu çözecek iki yol vardır. Beren'in hafızasını silerek eski hayatına geri göndermek ya da genç kadını yanında tutarak, tüm görevi tehlikeye atmak. James için ne Beren'i bırakmak, ne de hayatına almak kolay olacaktır.

Bütün bedenime bulaşan kanı es geçip baş parmağı ile dudağımın üzerine de bulaşan kanı sildi. Tüm bedenim bambaşka insanların kanı ve kokusu ile doluydu. Bir süre gözlerime baktı ve dudaklarımızı birleştirdi. Özlem doluyduk. Ne kan kokusu ne de nerede olduğumuzun bir önemi vardı. Dudakları ne kadar hoyrat olsada dokunuşu bir kelebeğe dokunmaya çalışır kadar nazik, tüy kadar hafifti. İkimizde geçmişe bir az olsun kör olmayı seçmiştik. Beni kendine daha da bastırdı. Bense lanetimi bir kez daha bulaştırmak istemiyordum. Ellerime bulaşan başkasının kanı bile artık lanetlenmişti. Uçurum kenarından düşen bir taş parçası gibi savruluyordum. Tek farkım kayadan kopup, hayalini kurduğum okyanusa kavuşmak için can attığımdı. Taki dudakları ile kandırdığı ruhumu gizliden kelepçe taktığını fark edene kadar. Benim zaaf olarak adlandırdığım gözlerinde attığım her kulaçta dibe çekildiğimi fark edene kadar... ... "Hayatım boyunca yeni bir başlangıçta hayatımın tüm dertlerini ardımda bırakıp başlayacağımı düşünürdüm ne ahmakmışım... Sadece bir tarihdi değişen, istediği kadar gün pazartesiye dönsün her pazarın izi pazartesiye kalıyor. Ben Hare ışığımı çalarak göz boyadığım hayatımı sunuyorum. Yani öyle derler." ... (Not:Öncelikle güzelliklerim okumaya karar verdiyseniz hiç teker teker neler var diye sıralamayacağım kitabın içinde yok yok bu yüzden her şeye hazırlıklı olarak başlayın lütfen <3 umarım beğenirsiniz xxx)

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Karan Haznedaroğlu. 27 yıldır her istediğini elde eden, sadece adıyla bile bütün kapıları açabilecek bir adam. Şimdi her şeyden çok istediği bir şey vardı. Onu alarak buz tutmuş kalbinin en güzel köşesine saklamak, gülümsemesiyle çıkan güneşte ısınmak istiyordu. Hale Seçkin.. onu 1 yıldır kanatlarının altında yaşatıyordu. Her ne kadar BERCESTE bunu bilmesede... +18 içeriklidir. (sahneler/ argo kelime ve konuşmalar vardır.)

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

Yetimhanede başlayan dostluk arkadaşlık nefret ve aşk

Saçlarımı havluya sarmıştım. Üzerimde iç çamaşırlarimla odadaki banyoda dişlerimi fırçalayıp yüzümü nemlendirdim. Kısa bir duşun ardından kendimi ferahlamiş hissediyordum. Banyo kapısından içeri giren dün fazlasıyla çalışmış uykusuz saçları dağılmış huysuz kocama baktım. Beyaz gömleğini üzerinden çıkarıp kirli sepetine attıktan sonra arkama geçti . Kollarını belime sarıp kafasıni boynuma gömdü. Küçük öpücükler koyup saçımdaki havluyu çekip banyo taşının üzerine koydu. "Karnın aç mı ". " Hmm" . Islak saçlarımı serbest bıraktın sonra tekrar öpmeye devam etti . Onunla ilgilenmemi istiyordu. "Bırak biseyler hazırlayıp getireyim ". Belimi iki yanımdan tutup sertliğine bastırdı. " Sana açım ". Yavaşça ona döndüm. Kalçamı sıkarak kaldırıp banyo taşına oturttu . Ellerimi göğsüne koydum. "Ben ciddiyim önce duş al sonra karnını doyuralım ve uyu . Benimde hazırlanıp çıkmam lazım ". Yüzüme sırıtarak bakıyordu. " Niye gülüyorsun " " Çok güzelsin ". Ellerimi boynuna doğru uzatıp kendime çektim ve dudaklarına küçük bir öpücük bıraktım. Anneanneme gidecektim emiri görmek için ama kocam buna izin verecek gibi durmuyordu. Oyle bir arzuyla öpüyordu ku içimi yakıyordu. " Nereye gidiyorsun " " Emiri görmeye çok özledim ". Ben konuşurken o kalçamı sıkıyor bakışlarını dolgun göğsümden ayırmıyordu. " İzin vermiyorum benimle ilgilen". Ellerimle yüzünü tutup yüzüme bakmasını sağladım. " Lütfen çok özledim " . Kafasını hayır anlamında salladı. Böyle yaparak sinirimi bozuyordu. Yerimden kalkacakken kalçamdan tutup kucağına alıp yatağa götürdü. Beni yatırdıktan sonra oda pantolonunu çıkarıp göğsümün üzerine kafasını koydu. " Uyandığımda ben seni bırakırım " . Anlayışla kafasına öpücük kondurdum sinirlendirip kavga etmek istemiyorum.