Görme engelli genç kız düşünün... En mutlu olduğu gününde kazada annesini ve babasını kaybetmiş onsekiz yaşında talihsiz bir kızdı ama aile sevgisi nedir bilenlerdendi. Aradan altı sene geçmesine rağmen acısı halen acı ve tazeydi onun için. Ailesi onun için babasız ve annesiz olamazdı ama o gün elinden almışlardı onları.Gözleri o gün hayata kapanmıştı yaşadığı bir kaza yüzünden o günden sonra dışardakiler onu hor görüyordu ama ailesi onu baştacı yapmışlardı bir yere kadar!Kendini zorla yaşlı bir adamla evlendiricegini öğrendiği zaman yıkılmıştı aile lafı içinde resmen bitmişti. Çünkü başka bir aileye kuma olarak verilecekti hemde babası yaşında bir adamla.Öğün kendi tazecik bedenini yaşlı bir adama vericegini düşünürken başkasının kollarında olmasıda neydi? Belki de o yaşlı adamla evlenseydi sükredicegi bir hali olabilirdi ama acılarla dolu bir geleceği vaat etmişti o adam! Birazda görme engelli genç kızın bakış açısından bakalım ne dersiniz? #Acı #Nefret #Kader Not;Hayal ürünüdür ve Mardin üzerinde.

Ayşe.. Berat.. Zühre.. Kimse çöl olmayı istemezdi elbette.. üçü de kendilerince bahar, bahçe, gülistan olmayı hayal ettiler masumca. Ne ara masumiyet kayboldu? İlk taşı kim attı? Kim vuran, kim vurulan oldu? Bu üç kişiden, en çok hangisi yandı? Kimin kolları kırıldı? Kime kanat hediye edildi? Neden diyemeyiz artık, her şey yaşandı ve bitti. Bazen yenilgiyi kabul etmek gerekir. Düşmek.. yeniden ayağa kalkmak, inadına yaşamak, hayata kafa tutmak ama vazgeçmemek. Belki de vazgeçmek.. Sil baştan başlamak.. "Sevmek diye bir şey yokmuş" diyenlerin hikayesi. Sevmekten vazgeçmeyen bir hayalperestin hikayesi Vazgeçmiş bir kadın, umutsuz bir aşık, yazgı, kader, karma ve daha nicesi..siz ne derseniz artık, gerisi size kalmış. Yaşanmış bir hayattan ilham alınarak kurgulanmıştır.

Fırat ve Dicle'nin buluştuğu nokta; Mezopotamya. Kurak toprakların hışırtılı rüzgarları iki gencin yüreklerine soğuk yeller estirirken Mardin'in doğan güneşine gülüşünü sığdırırken kadın, akşam soğununu aydınlatan ışık ise adamın gözlerini bir ay gibi parlatıyordu. Biri şems diğeri kamer idi. Biri diğerinden var olur gibi. Biri nefes iken diğeri kalp atışları idi. "Mezopotamya şahidim olsun ki Dicle, seni bir kez olsun sevmekten vazgeçersem eğer adımın hakkını veririm atarım kendimi Fırat'a kalbimle birlikte boğulup yaşamıma son veririm."

En candan gördüğün insanlar en çok canını yakanlardır...🥀🍂 -Mübrem ●●●Ferman Miroğlu ve Jiyan Miroğlu'nun hikayesine hoş geldiniz!

"Kaderin hain oyununa yenildi hayatlarımız kabul et."genç adamın ses tonu gerçekleri haykıran sözlerin altında ezilir gibi çıkmıştı, dik duruşunun aksine. Duydukları ile acı bir gülüşü dudaklarında ağırladı genç kadın. Kabul etse ne değişecekti ki? "Oluru yok bazı şeylerin ağam. Kabul edip etmemem de bunlardan biri!" Bir çiçek duruyordu, tam genç adamın karşısında, bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta yüreğine gerçekleri haykırır gibi duruyor. Yıllara ev sahipliği yapan koca seyhanlı konağı bu çiçekle sevda rüzgarını estirmeye başladı o an. Her kapının eşiğinde ince bir hüzün olan bu konak umutla o çiçeği bağrına bastı. Bir sevda. Bir hüküm. Umutları vardı, hayatta, herşeye inat. Hissetikleri sancıyı yok saymak mümkün değildi.Yanan yüreklere merhem vurulmaz o yüreklerin sarılmaya ihtiyacı vardı. Çok şey vardı bu hikayede, yüreğe yara olup dile dökülmeyen. Kitap kapağı- hayallirüzgarlar

Ömer" Biz ne yaşadik turna kiyamet koptu ama kimse ölmedi bizden başka deprem oldu hiç birşey sarsilmadi kalbimizden başka..Acının zamanla bir ilgisi yok. Zaman yaraları iyileştirmez ama çok şey öğretir. Ben bu zamana kadar hayatla ilgili çok şey öğrendim Ama ben bu acıya yabancıyım daha önce yaşamadım " Biz ne yaşadik turna gözlüm" Roni"Biz bir Ömre sığacak kadar sevdik yetmez mi? " "her sarılışımızın 50 yıl hatırı var bende bu da bir asır eder turna .." Ne o bana gelebildi. Ne de ben ona gidebildim ayrı şehirlerde aynı gökyüzünün aynı yıldızlarını seyrettik de ...Biz çıkmaz sokakta bile karşılaşmadik o bana hüzün kokan şarkılar dinletti. ben ona duygu dolu şiirler yazdım.. yaşayamadiğimiz aşkın girdabında kaybolduk o bana sitem etti..ben sessiz çığlıklar attim.. .... gercek hayat hikayesiden uyarlanmıştır... heskes kendi hikayesin yanan taraftı .. Evin sevdiği adamdan koparılıp zorla verilmişti.. Berat.,in sevdini zorla birine vermişlerdi .. Serhat . yillarca gizlice sevdiği amca kızı ona mecbur kalmasın diye sustu ama susutuklari geldi onu buldu... Ömer Mardin'e turna gelmedi ama Turna gözlü kız geldi dedi... aşık oldu...Ömer bilseydi hayatın başlarına ne getireceğini severmiydi? Evet Ömer yine severdi.. bilseyidi bu kadar severmiydi...roni yine çok severdi.... "Korkuyorum Ömer çok seven kavuşmazmiş ben seni çok sevmekten korkuyorum Roni Ömer gibi adamlar işim olmaz bin kalbim olsa birini vermem dedi..Ömer,i görünce ilk görüşte aşık size göre aşk nedir tanımı nedir yani onlara göre aşk onlardı. Kitabımın ismi sadece bana aittir..kimsenin kullanmasina müsadem yoktur .. gerçek kurgu olduğu için lakaplar karakterlere ait izinsiz kimse kullanamaz

Bir çığlıktı Hawar... Bir haykırış, bir yürek yangını... Bir feryat. Bir direniş. Bir kadın olmak... ... Bir kadın, hiç çocuğu olmadığı için suçlanır mı? Bir kadının, çocuğu olmadığı için üzerine kuma getirilir mi? Bir kadın, çocuğu olmadığı için ezilir mi? Bir kadın, doğduğu topraklardan dolayı bunları yaşar mı? Hawar yaşadı... çocuğu olmadığı için eksik görüldü... suçlandı! ... ●(KİTAPTA HERHANGİ BİR KUMA AKLAMA YOKTUR!) ... |Başlayış tarihi: 07.08.2023| Kapak tasarımı: @-necirvan eline emeğine sağlık❤