Beni kendine doğru çekip son kalan iç çamaşırımı da yırttığında artık saklanabilecek bir yerim kalmamıştı.. Bacaklarımı aralayıp üstüme uzandığında sadece fısıldayabildim.. -"Ben hala bakireyim... Lütfen.. Lütfen.." Ama bu sözlerim onu pek etkilememişe benziyordu.. -"O halde en eğlencelisinden başlayalım" dedi ve beni yüz üstü çevirdi.. Çığlıklarım hıçkırıklara dönüşmüş, yalvarışlarım ise fısıltıyla sessizleşmişti..

Gizem,Merve,Gülce ve Aleyna dört güzel kız. Mete,Cenk,Savaş,Kaan İstanbul'un kötü çocukları. Ve... Ah hayır, devamını anlatırsak ne heyecanı kalır ki? En iyisi kendiniz okuyup öğrenin.