"Θα τον στειλω πίσω από εκεί που ήρθε.." μουρμούρισα στον εαυτό μου. Στάθηκα μπροστά στην πόρτα του και άρχισα να την χτυπάω δυνατά και συνεχόμενα. Δεν άργησε να ανοίξει την πόρτα Αλλά όταν την άνοιξε, άνοιξε ασυναίσθητα και το στόμα μου. Αυτός ο σεξυ τυπάς της γειτονιάς, στεκόταν μπροστά μου, ημίγυμνος, φορώντας μόνο την φόρμα του. Μου χαμογέλασε, με αυτό το χαριτωμένο, πλατύ - σχεδόν κουτισιο- χαμόγελο του. "Γειά σου γειτόνισσα." [...] Εκεινη μένει σε μια σχετικά ήσυχη γειτονιά,με φιλικούς και ήρεμους γείτονες και είναι ένας από τους λόγους που της αρέσει η περιοχή. Σε ποιον δεν θα άρεσε, σωστά; Σύντομα όμως, αυτό το συννεφάκι θα σκάσει, και ένας νέος, σεξυ τυπάς θα μετακομίσει δίπλα της, κάνοντας κάθε θηλυκό της γειτονιάς να λιώνει, και την ίδια να θέλει να ΤΟΝ λιώσει. Η μήπως όχι; "Ο νέος τύπος είναι ένας μπελάς. Ένας μεγάλος μπελάς. Ένας ωραίος, μεγάλος μπελάς."

Η ζωή της 17χρονης Chang Seongyun αλλάζει όταν στο σχολείο της έρχεται ένας καινούριος καθηγητής με το όνομα Kim Taehyung. Η σχέση ανάμεσα καθηγητής - μαθήτριας αλλάζει όταν και οι δύο θα αρχίσουν να έχουν ερωτικά συναισθήματα ανάμεσά τους. Τι θα γίνει όταν και οι δύο αποδεχτούν τα συναισθήματά τους; θα προσπαθήσουν για αυτή τη σχέση ή όχι; ************************** "Yahh! Taehyung άσε με κάτω.." φώναξα και κατάλαβα αμέσως ότι μπήκαμε μέσα στο δωμάτιο μου. "Όπως θες!" απάντησε και με άφησε με δύναμη στο κρεβάτι και εκείνος ανέβηκε πάνω μου. "Δεν θα το ξανά κάνω.. Άσε μεεεε!" του είπα γελώντας και εκείνος κούνησε αρνητικά το κεφάλι του. "Τώρα είναι που δεν σε αφήνω μικρή μου!" ψιθύρισε αισθησιακά και άρχισε να με φιλάει στο στόμα. *********************

Είμαι η Park y/n.. Ειμαι 17 χρόνων και μετακομίζω με την οικογένεια μου στην Κορέα επειδή βρήκε καλύτερη δουλειά ο πατέρας μ Εκεί ... Έχω 1 αδερφό που τον λένε jimin ο οποίος είναι έναν χρόνο μεγαλύτερος μου..

Τα έχεις με το πιο διάσημο αγόρι στο σχολείο. Τον Kim taehyung. Όταν γνωρίζεις τον αδερφό του εχεις τους πάντες να σου λένε, να μην του ξαναμιλήσεις ποτέ. Αργότερα μαθαίνεις ότι εχει εμπλακεί σε δολοφονία.

Η seulgi είναι μία κοπέλα η οποία θα αλλαξει σχολείο και θα πάει σε άλλο πως θα τα παει με τους συμμαθητές της; θα κανει φιλους? Θα την συμπαθησουν? Τι θα γίνει?

"Να σε ρωτήσω τι κανεις;" έκανα τρία βήματα προς τα πίσω ενώ αυτός ερχόταν όλο και πιο κοντά μου. "Σαν τι σου φαίνεται να κάνω;" Χαμογέλασε πονηρά. Όταν χαμογελάει έτσι με αγχώνει από την μία αλλά από την άλλη θέλω να τον χώσω καμιά μπατσα. "Επίσης που πήγε ο πληθυντικός αριθμός;" πλέον είχε φτάσει η πλάτη μου να ακουμπάει σε ένα θρανιο. Ήταν επικίνδυνα κοντά. Άρχισε να με κάνει να νοιώθω νευρική και να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο από το ότι είναι μπροστά μου. Που εφτασα; Πριν λίγο καιρό δεν γινόταν αυτό. Τώρα γιατί τον σκέφτομαι έτσι; "Πολύ αέρα έχεις πάρει μικρη" πριν προλάβω να αντιληφθώ το τι είπε είχε ακουμπήσει τα χείλη του στον λαιμό μου. Δεν έκανε έντονες κινήσεις και φαινόταν αυτό ότι το έκανε επίτηδες. " Α-Ασε με..." Προσπάθησα να απομακρυνθω αλλά το σώμα μου δεν ανταποκρινοταν. "Εγώ δεν σε κρατάω. Εσύ κάθεσαι. Μήπως το θέλεις αυτο;" ρώτησε και ένοιωθα το σατανικό του χαμόγελο μόνο και μόνο από την φωνή του αλλά και το ότι τα χείλια του ήταν πάνω μου την εικόνα αυτή την έκανε πιο έντονη. "Τελικά είσαι τόσο πονηρή" και με αυτή την φράση απομακρύνθηκε ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ;!