-Bölümler düzenlenmeye başlanmıştır.- Gözyaşları ölenler için değildir aslında; geride kalanlalar içindir, gidemeyenler içindir, en çokta susmak zorunda kalanlar içindir... Kader mi kaybetmeye zorlar? Yoksa beden mi kaybetmeye alışan? Kaybedecek birşeyin kalmadığında fark edersin aslında kaybedecek çok şeyin olduğunu! Kaybetmeye.. Kazanmaya.. Susmaya Ve Ölmeye...

"Kuralları yık!.... Tabuları çiğne!.... Düşmanlarının kanı ve eti ile en zirveye çık! İşte bu benim yolum!!! İşte bu şeytani yol!!! Bu yolda kimse beni durduramaz ve sadece ben en tepede durabilirim!!!! 9 Göğün tepesine çıkacağım ve yeni Göksel Şeytan tanrısı olacağım bu sırada ise siz hepiniz sadece ölün ahahaha..............." Bu modern dünyadan gelen bir gezginin şeytani yolda ki mücadelelerini anlatıyor. Burada sadece daha ve daha fazla katliam ve ölüm olacaktır ama eğlenceli yanları olmayacakta değil........

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Yavaş yavaş herşey kararıp bir boşluğa çekilmeye başlamıştı sanki. Ejderhanın görüntüsü gözlerimin önünden silinirken ona doğru koşmaya başladım. "Hey dur ! Sana sormam gereken şeyler var. Hey sana diyorum, lütfen gitme !" "Geri gelicem Mia. Artık uyanmalısın geliyorlar." "Hayır dur ! Kim geliyor ?" Etraf kararmaya başlarken o güçlü kanatların rüzgarlarını iliklerime kadar hissetmiştim. Son kez seslendim ona bir umut. "Eva !"

Dokuz yaşında kaçırılarak bir akademiye kapatılmış, daha sonra kendi başarım ile oradan kaçmıştım. Her şeyin bitmediğinin farkındayken bile normal bir yaşam sürmek için çalıştım ama tekrar en başa döndüm. Üstelik iki ayrı taraf beni isterken, özenle seçim yapmak zorunda kalarak... Aslında oldukça sıradan ajan hikâyesiydi, Geçmişten Genetiğe adlı dosya ortaya çıkana kadar... Dicle Aksa genetiklerinin Seçilmiş olduğunu ve düşman akademide kardeşinin varlığını öğrenmişti. Tabi bunları ortaya çıkarmaya çalışırken kayıplar vereceğini bilmiyordu. Yetenekli bir ajan, küçük bir ekip, karşılık beklemeyen sadık bir adam ve en başından beri gizli düşmanları... Tüm bunlara rağmen, sizce geçmiş geçmişte kalacak mıydı? Özellikle de her şey bittiğinde... * * * AJAN içinde #9 29.07.2018 CASUS içinde #2 03.08.2018 DNA içinde #3 03.08.2018 TEŞKİLAT içinde #1 04.08.2018 GENETİK içinde #1 04.08.2018 * * *

Tüyleri o kadar parlaktı ki değil çamurlu, topraklı yolda bile yürümemiş gibiydi. Rüzgar, kürkünün arasından her geçtiğinde sanki en pahalı saç kremlerini kullanıyormuş gibi ahenkle sallanıyordu. Baktıkça bacaklarım titriyor hırladıkça nefesim kesiliyordu. Bilemezdim ki; bedenimi mahzene ruhumu ise kalbine kapatacağını. 05.09.2015

"Alametler baş gösterdi kâhin, O karanlık gecede yolunu aya sürüyen bir kadın var; genç ve kendine yabancı. Arayışı aya kadar yükseliyor, Ürpertiler sarılı ruhu kederli. Ve bir yaratık onu ısırmak için kolluyor bütün aydınlıkları. Kehanet Leivan, İnkâr edemezsin Leivan!" İlk Zamanlayıcı, nie:1839, Ay tutulması Velana Kenti, Araf Yazar: Ayşenur Sezer

Uzun yıllar önce özel güçler dünyaya salınmıştı. Tanrılar ve tanrıçalar bu güçleri Dünya'nın kurtarılmasında görev alabilecek seçilmiş kişilere gönderdiler. Bu seçilmiş kişiler, zamanı geldiğinde güçlerini keşfediyorlardı ve dönemlerinin sorunlarıyla baş ediyorlardı. Özel güçler, bir tanrı veya tanrıçanın özelliklerinden kopuyordu. Güce sahip olan seçilmiş kişiler her hangi bir şekilde vefat ettiğinde güç kendine yeni bir beden aramak için ölü bedenden ayrılıp Dünya'da dolaşmaya başlıyordu. Bin sekiz yüzlü yılların sonunda, bir savaş oldu. Bu savaş seçilmiş kişiler ve onları birer cadı, büyücü olarak gören dogmatik düşünceli din adamları tarafından kışkırtılmış halk arasında oldu. Çok fazla kayıp verildi. Savaşta komutan olarak göreve getirilen dört seçilmiş kişi sırt sırta vefat etti. Bunlar; Delphine, Hektor, Petrina, Zenina'ydı. Delphine, Demeter'in gücüne sahipti ve toprağı yönetebiliyordu. Hektor, Hephaistos'un gücüne sahipti ve ateşi yönetebiliyordu. Petrina, Poseidon'un gücüne sahipti ve suyu yönetebiliyordu. Zenobio, Zeus'un gücüne sahipti ve havayı yönetebiliyordu. Bu dört güç ölü bedenlerden ayrılıp yüzyıllarca Dünya'da dolaştılar. Seçilmiş kişiler yüzyıllar boyunca doğmadı. İlk doğan kalbi temiz bedene doğru hızla yarışa geçtiler. Bebek annesinin rahminden çıkartıldığı anda güçler bebeğe ulaştı. Dört güçte aynı anda bedende yer buldular. Güçler kendilerini güvene aldılar. Zamanı geldiğinde ortaya çıkmak için beklemeye başladılar. Bebek büyüdü ve genç bir kız oldu. Genç kız güçlerinden habersiz bir şekilde hayatına devam etti. Güçleri ortaya çıkana kadar sıradan hayatına devam etti. Hiç beklemediği bir anda ortaya çıkan güçleriyle korkudan ne yapacağını şaşırırken, seçilmişlerin eğitildiği okulun müdürü onu buldu. Kapak için @exedrasghoul

Bir doğum lekesi. Dört Zamancı. Ben sıradan biriydim. Hayatım boyunca büyük beklentilerim olmadı. Kalabalıkları sevmeyen, sessiz, kendi içine kapanık biriydim. En iyi arkadaşım Essie dışında neredeyse kimseyle konuşmazdım. Kitaplar dünyam, müzik ise sığınağımdı. Ama bir gecede hayatım altüst oldu. Artık zaman doğrusal değil. Günün 25. saatinde, çürümekte olan Kara Delik adlı paralel bir boyutta, başka kimsenin göremediği yaratıklarla savaşıyoruz. Gölgeden, kâbuslardan ve açlıktan doğmuş canavarlarla. Ve tüm bu karanlığın kalbinde açılmak için fısıldayan bir kapı. Ama o kapı açılırsa? Her şeyin sonu gelecek. Biz, Zamancılarız. Dört seçilmiş. Dört zincirle birbirine bağlanmış kader. Ve içimizden biri; dünyanın son umudu, ışığın kendisi. ********** HİKAYEM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR. BOŞUNA YAZMAYIN SİLİYORUM. ☆ ZAMANCILAR ADINDAKİ İLK VE TEK HİKAYEDİR.

Ejderhalardan Ateş Kabilesinden bir Melez dünyaya geldi.Bu Melez Bir Kurt ve Ateş Ejderhasının melezi.Neredeyse bütün ırkların severek gücünü istediği bir Melez...