Gülümsemesi yüzünden herkesin mutlu etmeye çaba gösterdiği Halil ve onun gülüşünü uzaktan uzağa izleyen Aziz...

"Neden geldin?" diye bağırdı fısıltı kadar çıkan sesiyle sessiz olmaya dikkat ederek. "Sen çağırdın." Nico ne demek istediğini anlayamıyordu. "Ben mi? Ben hiç çağırmadım ki." "Çağırdın. Yürekten çağırdın hem de."

On altı yaşımdayken karşıma çıkıp beni Serhat Soykan'a karşı uyaran adamın aslında Serhat Soykan'ın kendisi olduğunu sonradan öğrenmiştim. Kan davasına rağmen beni öldürmeyip üç yıl sonra geri dönmek üzere gitmişti. Şimdi ise geri dönmüştü ve bana olan takıntısıyla hayatımı yeniden kendi oyununa çevirmişti ve bu kez ondan kaçmak mümkün görünmüyordu. Eşcinsel kurgusudur.

Biri, omuzlarında bir imparatorluğun yükünü taşıyan genç bir sultan... Diğeri, aynı sarayın gölgelerinde büyümüş rehin bir Eflak prensi. Yıllar önce aynı avluda tahta kılıçlarla savaşan iki çocuk, artık birbirlerinin kaderini değiştirebilecek kadar tehlikeli iki adama dönüşmüştü. Sadakat ile ihanet arasındaki çizgi inceldikçe, geçmişin gölgesi ikisini de bırakmayacak; bastırılmış duygular ise giderek daha tehlikeli bir hâl alacaktı.

Bir avuç arkadaş cadılar bayramı ruhunu en derinlerine kadar yaşayabilmek için o akşam yapmamaları gereken her şeyi yaparlar. E bunun sonucunda da kötü bir ruh, aralarından birinin telefonuna hapsolur.

Kendini beğenmiş saplantılı bir ağa, kimsesiz asabi bir çoban. - - - "Allah'ın cezası." dedi elinin tersiyle ağzını silerken Ferhat. Baran silahını beline sabitleyip onun yanına çöktü. Elini yüzüne yasladı, diğer eliyle cebinden peçete çıkartıp Ferhat'ın patlamış dudağına bastırdı. Ferhat hâlen elleri karnında dolalıyken şaşkınlıkla onu seyrediyordu. Önce kanatıyor sonra sarıyordu? "Orospu çocuğu." Baran gülümsedi. "Ben de seni seviyorum gülüm. Şimdi eve kendin mi girmek istersin ben mi taşıyayım?" Ferhat kafayı yiyecekti. "Baran," dedi ciddiyetle. Gerçekten huzursuz olmaya başlamıştı bu işten. Sinirlenmekten ziyade korkuyordu artık. "Baran kurban." derken Ferhat'ın dudağına bakıyordu Baran. Ferhat elini kaldırıp onun yüzüne koydu, gözlerine bakmasını sağladı. Baran onun dokunuşuyla irkilmişti. "Bırak gideyim." dedi Ferhat yavaşça. Baran peçeteyi tekrardan cebine koyduktan sonra Ferhat'ın elini tutarak ayağa kalktı. Ona bakmadan yürümeye başladığında Ferhat gitmemek için diretmişti. "Gülüm bayıltıp mı götüreyim istersin yine? Ağrı kesicini yeni içtin ha." Ferhat bir hışım elini onun elinden çekti. Ucube görmüş gibi bakıyordu Baran'a. "Manyak mısın lan sen?" Baran bedenini tamamen ona çevirip elini onun yüzüne uzattı. Hâlen dudağından sızan ufak kana bastırdı baş parmağını. Ferhat'ın dudaklarının arasından acılı bir nefes sıyrıldı. Ona içi gidiyormuş gibi bakan adama şaşkınlıkla bakıyordu. "Ben zaten manyaktım oğlum. Sayende senin manyağın oldum.." •••• °Yeni Gelin dizisindeki Baran ve Ferhat karakterlerinin kitabıdır. °Diziyi izlemeden okuyabilirsiniz. °Bazı sahneler haricinde tamamen diziden bağımsız bir kitaptır. Ben eğleniyom gelin siz de eğlenin okurtayfam. Sen kalem ol ben de kağıt, yaz beni yârim yârim.. ...

"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3

Savaş en hasından bir Ankara bebesiydi, Mirza'nın ise sadece bebesi. Texting + Düzyazı

Aynı yurt odasında kalan iki oğlanın birbirinin ağzına vermeden önceki ve sonraki hikayesi. Kürtler de gaydir. Bazı gayler kürttür ve her gitar çalan eleman biraz gaydir.

Bipolar oğlancı bi çocuğun sanayiye çırak olsun ayağına başka bir şehre gönderilmesi. Yetmez gibi ustasını ayartip onu da oğlanci yapmasını anlatacak olan hikaye. Lesssgo