Kalem kıranın kalbini kıralım! Biz biliriz ki tevazu yüce bir erdemdir. Lakin haddini aşarak ortalığa sataşan muhatabın seviyesine inmemek asalet olduğu gibi cevap vermeden susmakta zillettir. Buradaki "haddini aşan" lafını kim üzerine alınacak bakalım! Son zamanlarda hak etmediği derecede hakaretlere maruz kalarak olumsuz eleştiri olan yazarların korkulu rüyası hâline gelen bir zatın alınacağı kesin. Bu bombardımana Wattpad'de duyarsız kalmamış aslında. Anlaşıldığı üzere yakın zamanda uyarı göndermiş; lakin yeterli olmamış ki farklı bir hesabı zırh olarak kullanıp eylemlerine devam ediyor. Toplumda bu tür çıkışlar yakalayan insanların birlik ve beraberlikle hızla ve hatta çakılarak aşağı indirilmeleri tecrübeyle sabittir. Birler iyilik ve güzelliğin destekçisi olmalıyız çünkü bu sitenin misyonu edebiyattır. Edebiyat içinde çirkinlik, hakaret barındıramaz, kusar. Bu zihniyette bir insan da ne edebiyatçı olabilir ne de sanatçı. İyi niyet her zaman kazanmıştır. Bizler burada kırılan kalemleri yeniden kazanacağız. Bu kitapla ortak paydada buluşmak dileğiyle!

Susarken dışını susturduğun gibi İç sesini de susturmalısın Sustur ki Dinlediğini idrak İdrakini Hâl edinebilesin

BABAM ATATÜRK

Gözlerimi sımsıkı kapatarak derin bir nefes aldım. Yapmak üzere olduğum şey benim için bile deliceydi. Sadece birkaç dakika sonra yüzyıllar öncesine gidebilecektim. Ve bu çok tehlikeliydi. Ama buna mecburdum. Başarmam gereken bir görevim vardı. Yanımdaki adam son kontrollerini yaparken aklımdan geçenleri okumuş gibi, "Buna mecbur değilsin." dedi. Gözlerimi açtım ama tamamen ileriye sabitlenmişti bakışlarım. Hayatımı değiştirecek olan yere... Cevap vermedim. "Neler olacağını bilmiyoruz." diye devam etti. "Hafızan tamamen silinebilir." Kararlı olduğumdan emin olmak için bildiğim şeyleri son kez hatırlatıyordu bana. "Bu durumda uyandığında tamamen farklı biri bile olabilirsin." "Bir daha hiç geri dönemeyebilirsin." Bu son sözüyle çözülmüş gibi bakışlarımı ona çevirdim. Ama bu da bilmediğim bir şey değildi. Gümüş desenli siyah sırt çantamı omzuma asarken dudağımın bir kenarı yukarı kıvrıldı. "Bir suikastçi öleceğini bilse bile görevinden vazgeçmez." dedim kararlılıkla.

Her şarkı, kendini anlatır aslında. Farklı bir çalışma. Bu kitapta her bölümde bir şarkı ve onlardan çıkardığım öyküleri okuyacaksınız.

Özgür(Toprak) sadece toprak ve kum zeminde görünebilen bir gençtir. Hayatın ona verdiği bu farklı özelliğe alışmaya çalışır. Farklı bir hayat çoğu insana çekici gelse de o normal, sıradan bir yaşam arzusuyla yanar tutuşur. Ve bir gün normal bir insana aşık olur... Toprak Adam'dan: Hoş geldin hikayemize sevdiğim. Korkma, korkma benim Toprak, arala artık şu sayfaları da geçmişimize bakalım seninle . Hemen üzülme öyle geçmişe geç-miş dedim diye. Alıngaçlarını açmadan beni bir dinle, kalbine demir kaplı zırhları da bürünmeden ama olur mu? Ben sana burada geçmişi bildiklerini ve bilmediklerini üşenmedim sayfalarca anlattım. Sen de üşenme oku beni. Gözlerin yorulur başka bir diyara dalar, kanlanır ya da yaşlanırsa usulca kaldır beni, bir kenara koy inan sana alınmam. Ama sonra yine oku hikayemizi okudukça öğren gerçek beni ve senin bende uyandırdığın hisleri.

İyi ya da kötü olabilirsiniz. Peki ya ikisinin de ortasındaysanız? İşte, o zaman BOŞLUK'tasınızdır. İki arada bir derede kalmış kızın hikayesi.

Bir gece, gökyüzünün en küçük ama en güzel yıldızı yok oldu. O zaman karardı gökyüzü, o zaman kayboldu tüm yıldızlar. Umudu yitirilmiş insanların darmaduman öyküsü... Acı işlenirdi ilmek ilmek ruhlara, umut gömülürdü en derin ufuklara. Sıcak bir tebessümden dahi yoksun insanların mutlulukla vuslata erme hikayesi...

Mavera görülen alemin ötesi, öteler anlamında. Belki gitmek öteye, aşmak enginleri. Belki de arada kalmak, gitmek ve kalmak arasında. Şiirler arasında kalmak, şiirlerle ötelere gitmek. Şiirlerin dünyasında öteler inşa etmek.