Gözlerimden akan yaşlara aldırış etmiyordum , şimdi tek isteğim onun gitmemesiydi .... "Hani beni hiç bırakmayacaktın? Ben sana demedim mi , beni bırakırsan ölürürüm... Sözlerim karşısında hiç etkilenmeden sakin duruşunu koruyordu. "Her şey bitti. " "O zaman hiç birleşmeseydik , hiçbir şey olmamış gibi gidemezsin şimdi. Sensiz yaşayamam." "Ama ben yaşarım." "Gidersen katilim olursun!" "Artık seni sevmiyorum!" "Beni bırakma! " Ayağına kapanmama rağmen , beni umursamadan o kapıdan çıkıp gitti. Ve ben öldüm!

Herkesin hayatta en az bir amacı vardır. Benim amacım iyi bir hemşire olabilmek... ve yöntemim gülümsemek... Herkesin aksine gülümsemekten bir an bile vazgeçmeyecek bir hemşire olacaktım. Hastalarıma gülümseyerek iyi gelecektim. Tek amacım buydu. Tabi ilk staj deneyimimi onkoloji de yapmak planlarım dahilinde yoktu. Hele Onur gibi bir hastam olacağını hiç düşünmemiştim. Onur... zorlu bir hastaydı. İletişime kapalı, kimseyi umursamayan, konuştuğunda insanı terslemekten çekinmeyecek biriydi. İnsanı kolayca kırabilecek ve bunu düzeltmek için gram uğraşmayacak biriydi. Tüm bunlara dayanabilirdim ama ölümü kabullenmiş olması... bunu aşmakta zorlanıyordum. Herkesin hikayesi iyi bitmek zorunda değildi ama Onur'unki iyi bitmeliydi. O bunu hak ediyordu... (Sevdim isimli hikayemin kurgusu üzerinde biraz oynayacağım. Ve yeni ismi olan Seni Bana Getirdi olarak yayımlayacağım.) Not; Kapak için Sinem_Ekin isimli okuyucuma çok teşekkür ederiiim <3<3 (Kapak gönderirseniz seve seve kullanırııım ^^ )