bence okumalısın güzel kitap :) YENİ*

Aylar boyunca biz olmanın hayalini kurarken, garip bir şekilde biz olmuştuk. Daha doğrusu biz olmamıştık, sadece bir sırrımız vardı. Bize ait ilk şey olan sırrımız. Sadece ikimizi ilgilendiren bir sır. Birbirimizi en yakın arkadaşlarımızdan daha iyi tanıyacaktık. Beraber birçok şey paylaşacaktık. Gülüp eğlenecektik. Mutlu olacaktık. Belki sonunda üzülecektim ama kabul etmemek için bir sebebim yoktu. Belki yanlış bir şey yapıyordum ama kaybedecek bir şeyim de yoktu. Belki pişman olacaktım ama işin içinde o varsa ben de vardım. Bir de, benim korkağın teki olduğumu bilse belki de hiç böyle bir işe kalkışmazdı. Cesaretsiz, saçma korkuları ve takıntıları olan aptal bir kız olduğumu en başından bilseydi, bana o ilk mesajı atmazdı. Ama ben, korkak olsam da bu işte onunla olmaya vardım. Bu süreçte beni korkularımdan arındırıp iyileştirecekti, ama beni iyileştirdiğinin farkında bile olmayacaktı. Ve bu, beni ona her zamankinden daha çok bağlayacaktı. Ama bunu hiçbir zaman bilmeyecekti. Bu da benim sırrımdı. Benim küçük sırrım.

"Azrail, ölüm meleği. Bütün dinlerin ortak noktası. İnsanların çoğu bir gün Azrail'in gelip canlarını alacağına inanırlar. Şimdi size nasıl ölüm meleği olabileceğinizden bahsedeceğim." diyip tebessüm etti. "Bir rivayete göre insanların hayata 4 kez geldiğine inanılır. Bu, dört kez bebek olup tekrar dünyaya gelmek demektir. İnanışa göre birinci hayatınızda çok zorluk çekersiniz. İkincide biraz daha az, üçüncüde çok daha az ve artık dördüncü hayatınız her şeyin mükemmel olduğu zaman dilimidir. Aşama aşama zorluklar yaşar ve nihayet ektiğiniz tohumların meyvelerini yersiniz. Tabi bu durumun bazı istisnaları var. Eğer yaşadığınız dört hayattan birinde intihar ederseniz yani kendinizi öldürürseniz bir sonraki hayatınızda ölüm meleği olarak dünyaya gelirsiniz. Tanrı sizi bu şekilde cezalandırır." Kaçıncı hayatı yaşadığımı düşündüm. Evet bazı zor zamanlarım olmuştu ancak bunların hepsi çok umutsuz şeyler değildi. Ancak mükemmel bir hayatım da yoktu. Sanırım bu inanışa göre ikinci hayatımı yaşıyor olmalıydım. Bu dünyaya ölüm meleği olarak gelmemiştim ancak ben de bir şekilde yaşadıklarımla cezalandırılıyor olmalıydım. Hayatımın mükemmel olmamasını açıklayan tek sebep buydu. Bir önceki hayatımda Tanrı'yı kızdıracak hareketlerde bulunmuş olmalıydım.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."