Ένα ποίημα για μιαν αγάπη που χάθηκε στον πόλεμο...

Ένα ματωμένο πρωινό του Σεπτέμβρη του 1922 η Αγγελική αναγκάζεται μαζί με χιλιάδες συμπολίτες της να εγκαταλείψει την Σμύρνη. Ήταν η μέρα του γάμου της.. Νόμιζε πως τα δύσκολα είχαν περάσει χωρίς να ξέρει πως ακόμα δεν είχε δει τα μάτια του διαβόλου. - - Ένα βιβλίο αφιερωμένο στις χαμένες πατρίδες και... Στους χαμένους έρωτες! - -

Χανιά... 1950! Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε θυμάμαι. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε περιμένω. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε αγαπώ. Στο αρχοντικό των Αποστολάκηδων ο λόγος του Μανώλη ήταν διαταγή για όλους τους υπόλοιπους. Δύο παιδιά και μια κόρη, αναγκάστηκαν για τον πατέρας τους να θυσιάσουν τα όνειρα τους και να παντρευτούν εκείνους που τους διάλεξε... δίχως να νοιαστεί για το αν το ήθελαν! Ο Παύλος, ο δεύτερος γιος και μικρότερος από τα τρία αδέρφια μετά από μια σειρά γεγονότων στάλθηκε με το ζόρι στην Αμερική για να σπουδάσει. Πίσω του, άφησε την καρδιά του... και μια μέρα ορκίστηκε πως θα επέστρεφε... για να κατακτήσει όλα όσα του είχαν απαγορεύσει. ΑψηφΣτο αρχοντικό των Αποστολάκηδων ο λόγος του Μανώλη ήταν διαταγή για όλους τους υπόλοιπους. Δύο παιδιά και μια κόρη, αναγκάστηκαν για τον πατέρας τους να θυσιάσουν τα όνειρα τους και να παντρευτούν εκείνους που τους διάλεξε... δίχως να νοιαστεί για το αν το ήθελαν! Ο Παύλος, ο δεύτερος γιος και μικρότερος από τα τρία αδέρφια μετά από μια σειρά γεγονότων στάλθηκε με το ζόρι στην Αμερική για να σπουδάσει. Πίσω του, άφησε την καρδιά του...

Ενα τρένο με προορισμό την Ολλανδία θα γίνει η αίτια για μια γνωριμιά , μια γνωριμιά ικανή να αλλάξει ριζικά τις ζωές δυο τελείως διαφορετικών ανθρώπων . ✠Εκείνος σκληρός στρατηγός των SS αποφασισμένος για τον αφανισμό των Εβραίων ✡Εκείνη Εβραία αποφασισμένη να κρατηθεί ζωντανή ✶Μια δραματική νουβέλα για τους σκοτεινούς χρόνους του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου ✶ #1 in Historical Fiction 18-01-2018 ... #Generaloberst der Waffen - SS ✎ Βρείτε στο προφίλ μου το δεύτερο μέρος της ιστορίας. ✎το ιδεολογικό υπόβαθρο της ιστοριας δεν αντιπροσωπεύει τις δικές μου ιδέες και πιστεύω.

Υπήρξε μια εποχή που η Εύα Παναγιωτίδη πίστευε πως το χειρότερο μυστικό της ήταν το ίδιο της το όνομα. Έκανε λάθος. "Όλοι έχουμε μυστικά ξέρεις. Μερικές φορές είναι πιο σκοτεινά και από τους χειρότερους εφιάλτες μας." Ο γάμος της με τον Ιωάννη έμοιαζε ασφάλεια. Μια ζωή χτισμένη πάνω σε ένα ψέμα, καλυμμένη με ένα δεύτερο. Μέχρι που ο πόλεμος της χτύπησε την πόρτα. "Είσαι ο μόνος άνθρωπος που έχω κάτι κοινό." Δεν το περίμενε από εκείνον. Δεν περίμενε ότι ο άνθρωπος αυτός έκρυβε αυτόν τον εσωτερικό κόσμο. Ο σύζυγός της δεν ήταν αυτός που νόμιζε. Κι εκείνη, με τη σειρά της, ανακάλυπτε πως ούτε η ίδια ήταν αυτή που νόμιζε· εκείνη που θα θυσίαζε τα πάντα της για τον εχθρό. "Μόνο εσύ με κάνεις καλύτερο άνθρωπο. Θα τους σκότωνα όλους για να είσαι εσύ καλά." Ο Γουόλτερ δεν ήταν το μυστικό της. Ήταν αυτό που θα την κατέστρεφε ή θα την έσωζε. Και όλα; Όλα άρχισαν από ένα τανγκό...