Burcu ve Yavuz'un hikayesi Burcu bir gece barda yeni tanıştığı biriyle birlilte olunca hayatının hatasını yapar. Ya hamile olduğunu Yavuz'a söylicektir. Yada bebeğini kendi mi büyütücek. Bu Zoraki Birliktelik zamanla aşka mı dönüşücek. EYVAH HAMİLEYİM ******* Bir koruma tarafından bir yere gidiyorum. Önemli bir şey olduğunu buna bana onların söylememesi gerektiğini bana bir yere kadar eşlik ediceklerini söyledi. Bir süre sonra hastanenin önünde durunca içimdeki korku daha da arttı. Arabadan fırlayıp kapıdaki Can'ın yanına koştum. Ben ona durmadan soru sorarken kolumdan tutup üst kata çıkarttı. Annem,Fırat baba,Ayşe Hanım ve daha tanımadığım bir çok kişi. Ne olduğunu anlamaya çalışırken Ameliyathaneye doğru bir sedye gidiyordu. Yüzü kan içindeydi. Umarım tahmin ettiğim kişi değildir. Doktor ismini söyleyince şok oldum. Ona doğru koşarken biri kolunu belime dolayıp beni durdurmaya çalıştı. "Bırak n'olur bırak. Bırak bırak BIRAAAK" Elimi ona uzatmıştım ama izin vermiyordu. Elim yetişmiyordu. Ameliyata alınırken karnıma giren sancıyla tutunduğum kollara yığıldım. "Yavuuz..." Yayımlanma Tarihi: 1 Haziran 2017 Kapak tasarımı: @animecikertenkele

"Ne? Onunla mı yaşayacağım ben şimdi? Annem ve Babam gülerek birbirlerine baktılar ardından bakışlarını bana yönelttiler. "Başka seçeneğin yok kızım.Koskoca İstanbul'da seni tek başına bırakamayız,sana göz kulak olacak biri gerek" Omuzlarımı silkerek annemlerin oturduğu koltuğun karşısındaki koltuğa yerleştim.Babamın manevi çocuğum dediği,küçüklükten beri yetiştirdiği "Üvey abimi" bana emanet olması için benimle kalmasını istiyorlardı.Üniversiteyi yeni kazanmıştım ve kazandığım gibi bir adet kuyruk eklenmişti promosyon olarak hesabıma. Annem ve babamın aralarında fısıldaştığını duyabiliyordum.Sesimi duyduklarında yüzlerindeki gülümsemeyi ve fısıldaşmayı bıraktılar. "Pekâla,Benimle kalabilir ancak bana karışmayacak sadece "Ev arkadaşı" olacağız" Ev arkadaşı kelimesinin üstünü bastırmıştım.Onu sevmediğimi annem ve babam biliyordu.İnsanların kalbini oyuncak niyetine kullanan bir insana bırakın abi demeyi,insan bile demek istemiyordum. Annem ayağı kalkarak yanıma oturdu.Saçlarımı yavaş yavaş okşayarak; "Güzel kızım babanla endişemiz başına bir şey gelmesinden korktuğumuz için.Senin hayatının en güzel yıllarında sıkmak istemiyoruz ancak sende bizi anla" Annem'e bakışlarımı sabitledim,onu anlayabiliyordum her anne gibi endişeleniyordu benim için o yüzden daha fazla diretmek istemedim.Ve tekliflerini kabul etmeye karar verdim.En kötü ne olabilirdi ki?Sadece nereye gittiğimi ona belirtecektim ya da geç geleceğimde ona mesaj çekecektim.Annemin gözlerinin içindeki şefkati görebiliyordum.Ellerinden gelenin en iyisini istiyorlardı benim için. Babam karşı koltuktan kalkıp yanıma oturdu ve kolları ile beni sarmaladı ardından annemde bize eşlik etti.Birbirimize sarılırken salonun girişinde bize bakan biri vardı. "Ben olmadan sarılma partisi yapmanıza gerçekten kırıldım." Kafamı çevirdiğimde onu görmüştüm.

Tam hayattan vazgeçerken, Beni aşka inandır. mizah#1 (09.06.2019) texting#1 (18.06.2019) lise#1 (22.07.2019) anonim#1 (26.07.2019) macera#1 (02.12.2019) genelkurgu#1 (31.12.2019) gençkızedebiyatı#1(20.01.2020) kısahikâye#1(05.03.2020) gençkurgu#1(07.03.2020) romantik#1(16.05.2020) romantizm#1(28.05.2020) komik#1(30.05.2020) dostluk#1(25.06.2020) komedi#1 (05.12.2020) Başlama Tarihi: 16 Mayıs 2019💫 Bitirme Tarihi: 8 Eylül 2019💫 Kapak| missisbhikayeleri

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

15 yaşındaki Rüya'nın hayatı çok sıradandı ta ki doğum gününde 16 yaşına yaz kampında girene kadar. Rüya kendini apayrı bir dünyanın içinde bulucaktı. Kendisini nelerin beklediğinden haberi yoktu. Yasak bir aşk... Sonu ölüm bile olabilecek kararlar... Ya Rüya karanlığın içinde kaybolucak ya da kendini bulmaya çalışıcak. Doğru kararı verebilicek mi? Yoksa karanlıkta kaybolucak mı? İyi okumalar..<3

Sert buzlarla kaplı bir patron * * * * ve..... hayallerini gerçekleştirmeye çalışan bir kız * * * "herkesin kalbi vardır Savaş bey " "evet Melis hanım herkesin kalbi vardır ama yanlış bildiğiniz bir şey var kalp kan ponpalamak için olan bir organ " "siz öyle diyorsanız Savaş bey" "öyle diyorum"

[ texting, tamamlandı.] Merve: Seni sürüm sürüm süründürmezsem, Merve: Seni kör kuyularda ipsiz bırakmazsam, Merve: Bulduğum bir kaşık suda boğmazsam, Merve: Bana da Merve demesinler.

Veda Caddesi'nin devamıdır.

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?