Kitap olan NAR: Bir Yeraltı Efsanesi serisinin ikinci kitabıdır. Gece Altınay, geride bıraktığı bir yılın sonrasında artık eski kimliğini tamamen unuttuğunu fark eder. Babasını kaybedişi, başa çıkılamaz durumlardan ağır yara alıp tutsak edilmesinin ardından; özgürlüğün çok da büyütülecek bir şey olmadığını düşünmektedir. Çünkü insan kendi zihninde tutsaksa, onu çevreleyen parmaklıklar da somutluğunu yitirir. Rutubetten ciğerlerini eskiten hapishane duvarları içerisinde Gece, her şeyin bittiğini sansa da; geçmişin kapanmayan tek sayfası ona üzerindeki ölü toprağını atmaktan başka bir seçenek bırakmayacaktır. Persephone, yeraltının en karanlık zindanlarına hükmetmeye geliyor. Çünkü kralın olmadığı yerde başıboş kalan yeraltı dünyası parçalanmaya başlıyor. Ve güçsüz kralların baş gösterdiği dünyada onları sadece bir kraliçe birleştirebilir.

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Berfin, abisinin ne iş yaptığından habersiz liseyi iyi derece ile bitirmek isteyen bir öğrencidir. Bir gün abisini polislerin götürmesinin ardından abisinin gerçek işini öğrenir. Kurye. Uyuşturucu kuryesi. Abisini kurtarmak için o dünyaya girmesi ve kurye olması gereken Berfin için hiçbir şey beklediği gibi olmayacaktır. Her şey düşünülenden daha ağır, daha zor ve daha acı doludur... Özellikle de Bataklık'ın kötü kralının oldukça dikkatini çekmişken... Batıyorduk, en dipteydik. Ben onun gözlerine sahiptim, o benim ruhuma. Ölüyorduk. Ben onun ihanetine sahiptim, o her şeyimle bana. Şeytanla bir kumara oturmuştum. Kaybedeceğimi bilerek... (Kitap +16'dır. Küçük yaşlı okurların dikkatli olmasını istiyorum.) 09.07.2018

Biri için Seni Seviyorum, yaşamak için bir sebepken diğeri için lanetli iki kelimeydi. Biri Seni Seviyorum kelimelerini kullanmaktan çekinmezken diğeri o iki kelimeyi söylememek için ölmeye razıydı. İki farklı insan bir araya gelirse ve her ikisi de inatçıysa, yaşanacaklar kaçınılmazdı. Eva, hayatının aşkını aramakla meşgulken, Bora, geçmişten gelen karanlıklarından kurtulmak istiyordu. Hayatı bir anda hiç ummadığı şekilde değiştiğinde karanlıklarından da arınacaktı. Karanlık ışığa kavuştuğunda, Işık hiç olmadığı kadar güçlü olacak ve Karanlığı yenecekti.

"Neden ben ha söylesene? Seni sevmeyen birisi için niye bu ısrar? Senden daha çok nefret edeceğimi görmüyor musun? İstediğin, seni seven birisi ile olmak varken bu ısrarın niye?!" "Çünkü seni başkasının yanında görmektense, benden nefret dahi etsen yanımda olmanı tercih ederim. Başka bir erkeğin adı ile yan yana anılmana dahi tahammülüm yok. Ben sana geri dönüşü olmayacak şekilde SAPLAN-DIM güzelim." *** Selim bir şeyler sayıklıyordu ama tam algılayamamıştım. Biraz daha yaklaştığımda nihayet ne dediğini duyabildim. "Çık içimden Leyla çık artık." diye sayıklıyordu. Duyduğumda yerime bir süre mıh gibi çakılmıştım. Onu bu hale getiren yine bendim. "Seni sevmek beni öldürüyor Leyla. Seni sevmek bana hep acı veriyor. Bu acı geçsin istiyorum. Ne sensiz yapabiliyorum, ne seninle. Söylesene geçecek bu acı?" Her türlü çalıntı durumuna karşı haklarım Wattpad tarafından korunmaktadır. Yayımlanan ilk tarih: 20.04.2017 17.06.2018 GENEL KURGU IÇINDE #1

Aşk,uçurtmalara benzer paşam... Sen ne kadar seversen sev,ne kadar özgür bırakırsan bırak o kendi karar vermeli ne kadar yükseleceğine... Çocukluğumuz uçurtmalarımızdı bizim bir de sevdalarımız... Sevdalarımızı da böyle yaşardık,korurduk hatta kimi zaman ne kadar sıkı tutarsak tutalım elimizden kayıp giderdi ama mesele hiçbir zaman bizimle kalanlar olmazdı zaten... Bizim peşinden koştuklarımızdı. Şanslıysak beraber aynı gökyüzüne bakar,aynı gökyüzüne inanırdık... Ama inanıyordum ki o uçurtmalar gibi kimi zaman tek renk ya da rengarenk ama sevdalar da vardı, sevdayı kendine zehir edende.

Kapak tasarımı için @bsudeee ye çok teşekkür ederim 💜 13.08.2019- Umutsuz'un ilk yayımlandığı tarih

"Ne yaparsan erişirsin kalplerine? Dudaklardaki zehri kalbe akıtmadan, nasıl karşı koyabilirsin aşka? Ve nasıl kaybedebilirsin masumiyeti, o karanlık dünyada..." Nar; dünyadaki birçok kültürde yer edinmiş, her coğrafyada ayrı bir anlamın habercisi olmuştur. Yunanistan'da ve Orta Doğu'da yüzyıllarca şifanın sembolü olup, içinde barındırdığı mistik öykülerin de başkahramanı olmayı başarmıştır. Farsça'da "ateş" anlamına gelen nar, ateşle ve kalple özdeşleşen tutkulu aşkın sembolüne dönüşmekten kurtulamamıştır. Nitekim bunun en güzel örneği, Yunan Mitolojisi'nin en büyük aşklarından biri olan Hades ve Persephone'nin hikâyesinde başrol oynamasıdır. Yaşamındaki ironi Tanrısaldı. En uzun gün, 21 Haziran'da dünyaya gelmişti, Gece. Yeni yaşının ilk gününde, o hayatının bu denli değişeceğini hiç düşünmemişti. Çünkü geçmişte kapanmayan hesaplar ve tarihin boğucu tozları o istese de onun peşini bırakmayacaktı. Hayatına giren yeni insanların, onu tepeden tırnağa bambaşka birine çevirmesi kaçınılmazdı. Gece Altınay, sıradan sürdürdüğü hayatındaki bu çarpıcı gelişmelere ayak uydurmaya çalışırken; özgürlüğünü kaybettiği dünyada kendini yeniden yazdı. O artık yeraltının karanlık yüzü, Hades'in Persephone'si olmuştu. Çünkü ona Alas Çetin tarafından ikram edilen Nar'ı kabul etmişti. Ve yeraltında bir şey yiyenlerin, yeryüzüne çıkma hakları yoktu.

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 Ocak