Elimi kendine doğru yavaşça çekerek dudaklarını avuç içime bastırdı. Bir müddet avucumda hissettiğim yumuşak baskı içimin titremesine sebep oldu.
Elimi daha sıkı tutup aramızdaki boşluğa indirirken bakışlarını benimkilere odakladı. Öyle içten bakıyordu ki...
''İyileşecek artık.''
Gülümseyerek sordum.
''Neden?''
''Öpünce iyileşir. Bilmiyor musun?''
Bu kütüphaneyi ilk defa görüyordum. Kütüphanede sadece vampirler hakkında kitaplar varmış, bu yüzden ismi Vampirler Kütüphanesi olmuş...
< Düzenlendi >
Vampir #2 / 15.10.17
Vampir #1 / 11.11.17
Vampir #2 / 04.05.22
Rapmonster #4 / 03.05.22
J-hope #2 / 01.01.23
Tekrar kapı kolunu kavradım ve çevirdim Jungkook arkamdan kıkırdıyordu umursamadım ve kapıyı açıp içeriye geçmek için adım attığımda başımdan aşağı bir kova buzlu su dökülmesini beklemiyodum.
Arkamı döndüğümde en başta Taehyung olmak üzere beni videoya çekiyorlardı Jungkook ise sadece gülüyordu.
Bu sefer Cidden haddini aşmıştı onu çok kötü cezalandıracaktım.
Jeon Jungkook_
Lee Min Ra_
Zorunlu evlilik kitabı~
-Bunu nereden öğrendin? Ben hayatımda ilk defa duymuşken sen bunu yapmayı nasıl başarabilirsin?
-Seni yenebilmek için her gün çok çalışıyorum Jungkook. Her gün. Ancak enerjin o kadar güçlü ki senden çok daha bilgili ve yetenekli olmama rağmen seni yenemiyorum.
-Sung Kyun biz arkadaşız.
-Dur neyden bahsediyorsun? Dedim ve güldüm.
-Senin arkadaşın falan değilim.
Başlangıç: 13/04/2020
Bitiş: 30/06/2020
_______
"Seni seviyorum zaten gerizekalı!" Genç kızın birden oğlanın sözünü kesip bağırmasıyla genç çocuk olduğu yerde kalmıştı.
"N-ne?"
Genç kızda artık Jungkook gibi sinirlenmeye başlamıştı. Bu dedikleri gerçekten onu kırmıştı.
"Bu yaptığın imâlar ne? Ben öyle birisi miyim gerçekten senin gözünde? Her gün sana gizli gizli bakarken bile bir şey anlamadın! Salaksın sen! Beynin yok! Herkes anladı bir sen anlamadın! Bir de gelmiş bu-"
O gün iyiki sen ve ben; biz olmuştuk.
Koltuktakı bedenine yaklaşıp hafifce dürttüm. Uyanırsa belki kendisi gide bilirdi. Mırıltı seslerinden başka bir tık yoktu. Uyumaya devem ediyordu. Nefesimi dışarı verip kollarını omuzuma attım. Ona yaklaşan vücudum gerilirken yakınlaştıkca gelen kokusu beni daha da geriyordu.
"Hannah?"
"Evet?"
Kafasını bana taraf çevirdi ve gözlerini yüzümde gezdirdi. Daha sonra benim ona söylemem gerekirken onu bana söylediği sözle olduğum yerde kaldım.
"Çok güzel kokuyorsun"
~13.08.19
~18.11.19