"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

"Şarkı yavaş yavaş devam ederken ,bir anda belime sarılan kollarla irkildim. Kim olduğuna bakmak için arkama döndüğümde,izin vermeyip başımın üstünde çenesini dayadı ve şarkıya eşlik etmeye başladı. "Herşey dünyaya ait, ben ona aitim"... #Aksiyon 3 #lise 1 #wattpadturkey #basket

" Nasıl bu kadar kötü olabiliyorsun ? " Yüzünü şehrin ışıklarından çekip bana döndü ve sigarasından bir nefes daha çekti. " Her şeyin farkında olmana rağmen yanımda kalan sendin. " " Bana başka seçenek bırakmadın. " dedim enerjimin son kırıntılarıyla. Uyumak üzereydim, üşüyordum. " Ben sana seçenek bile sunmadım. Tüm bu olanlar senin isteğinle gerçekleşti. " Göz yaşım yanağımdan süzülüp yastığa ulaştığında sigarasını söndürüp karşıma geçti. " Seni sevmem kendi isteğimle olan bir şey değildi. " derken fısıldamıştım fakat duyduğuna o kadar emindim ki.. " Benimde öyle. " dedi yüzündeki acımasız gülüşüyle. Nara adındaki ilk ve tek kurgudur. ©️ ~ 28 Eylül 2019 ~ Argo ve küfür içerir.

Mayanın hayatı labirent gibiydi çıkış yolu bulamıyordu. Kendi hayatına yabancıydı çünkü kendi hayatını başkaları yönetiyodu. O daha doğmamışken başlamıştı bu zulüm, önce anne ve babasından ayrıldı sonrada ihanetlerini öğrendi. Kız saftı ,masumdu,korunmasız ve ürkekti bir kelebek kadar hassastı. Adam kardeşi için her şeyini verirdi. Onu korumuştu herşeyden. Kimsenin haberi yoktu ondan ,saklamıştı onu, duvarların arkasına. Dış dünyanın kötülüklerinden korumuştu ama adam bilmiyordu unu en çok yaralayan kendisiydi ,yasaklayarak sakınarak büyüttüğü kardeşini en çok yaralayan kişiydi oysaki... Koşmaya başladım nefessiz kalmak umurumda değildi kaçmak zorundaydım yoksa, yoksa bana da o çocuğa yaptıklarını yapacaklar. Koşuyordum hiç bir şeyi umursamadan arkamda bıraktığım hiç bir şeyi umursamadan düşmeyi, ağlamamı, nefessizliğimi umursamadan. Tek düşündüğüm ne kadar korktuğum ne kadar... çaresiz olduğum. Savunmasızlığım. Bana ne yapacaklardı? O çocuğa ne yapıyorlardı? Neden karnından kanlar akıyordu ? Neden onun canını yakıyorlardı ? Neden ? Neden ? Gülüyorlardı ama neden ? Mutlu olduğunu için mi ama o çocuk ağlıyordu. O anladım hayatın duvarların dışında güzel olmadığını çocukların ağladığını ve onu sakinleştirecek kimsesi olmayışını. Onun için abim bana izin vermiyordu. Ağlamayayım diye canım yanmasın diye. Yalnız olmayayım diye...

Her aşk gibi buda bitti be sevdiğim.

Artık umutsuzca etrafıma bakarken akan göz yaşlarımı sildim. Yine bom boş hayaller, saçma sapan beklentiler bu hale getirmişti beni. Elimdeki peçeteyi sinirle sıkarken tam önüme buruşturulmuş bir kağıt düştü. Şaşkınca etrafıma baktıktan sonra bana ait olmasını umarak elime aldım ve yavaşça açtım. " Farklısın. Karşılaştırılmayacak kadar özelsin, benimsin. Belkide sana kalp gözüyle baktığımdandır, bilmiyorum. Tek bildiğim bu bedene derman olduğun. İyi ki varsın. " Altında yazan isim ona aitti, heyecanla ayağa kalktım. Islak yüzümdeki şaşkın gülümsemeyle etrafıma baktığımda gülerek beni izlediğini gördüm. Hızla atan kalbim ve git gide artan heyecanımla ona doğru ilerledim. Tam yanına vardığımda kağıdı ona okuyabileceği şekilde uzatıp gülümsedim. " Sen gibi. " Elleri omuzlarımı bulup beni kendine çektiğinde kulağıma yavaşça eğildi. " Biz gibi. " - ©️3 Temmuz 2019 - Argo ve küfür içerir.

Biri yılların öldüremediği zeytin ağacı gibiydi. Zorlu şartlara rağmen ayakta kalmış. Diğeri ise filizlenmek üzere olandı. Yeni başlıyordu zorluklara oysaki o zorlu kabuğu çoktan kırıp çıkmıştı yeryüzüne. Geri kalan sadece dayanmaktı. Birisi güçlüydü diğeri ise güçlenmekte olandı, kendini yeni keşfediyordu. Peki iki zeytin ağacı birlikte yaşar mıydı? Yoksa dallarıyla birbirlerini kırıp ölümsüzlüklerini bozarlar mıydı? Bunu ne Savaş Özmen bile bildi ne de Nehir Yılmaz.

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★