Dit verhaal gaat over een pubermeisje Eva. Eva zit helemaal in de knoop met zichzelf en ze komt achter dingen die ze niet had willen weten...

Soort ik wil nu wat kwijt boek, word waarschijnlijk niks. Doe het jezelf alsjeblieft niet aan om dit te lezen. Trigger Warning: selfharm and suicide thoughts. #2 in automutilatie #4 in dagboek #7 in snijden #3 in non-fictie

hallo mensen dit is een verhaal helemaal zelf verzonnen. in dit verhaal komt depressie voor kan je hier moeilijk mee omgaan dan is het misschien slim het over te slaan. heel veel lees plezier en laat je mee slepen door het verhaal.

"Draco Lucius Malfidus, u bent beschuldigt voor de moord op de heer Ronald Virius Wemel. Het Ministerie van Toverkunsten heeft u een advocate toegewezen, u ontmoet haar morgen. Haar naam is Hermelien Griffel, een tijdje hiervoor stond ze bekend als Hermelien Wemel."

Scarlett Riddle, dochter van Bellatrix Lestrange en Tom Riddle. Al vroeg krijgt Scarlett les van haar beruchte ouders. Mudbloods zijn slecht. Gryffindor is slecht. Mensen zijn zwak en bang. Haar vader, die moet heerser worden. Als de dag dan eindelijk is aangebroken dat ze naar Hogwarts mag is ze dolgelukkig. Maar ze mag niet van die tijd genieten, ze heeft een opdracht. De Chamber of Secrets opnieuw openen, en Mudbloods vermoorden. Ze komt in aanraking met de Marauders. Kunnen zij haar kille en donkere kijk op de wereld veranderen? ~ *Als je maar iets van dit boek kopieert... I will give you a kopstoot.*

❝ Ik heb ook op het punt gestaan waar jij nu staat. En nu ben ik blij dat iemand heeft gedaan wat ik nu probeer. Jou niet laten gaan. ❞ Dit boek gaat over Jackie, een meisje dat zelfmoord wilt plegen. Haar enigste en beste vriend Dylan probeerd haar nog over te halen om niet te springen. Maar gaat dat lukken? Geschreven door @ilske2000 en @ohsnapitzshania [Voltooid]

Ik lach weer, maar hoeveel kan een lach wel niet verbergen? Mijn ouders, mijn vrienden, mijn familie. Ze geloven die ene lach... Die lach die zegt:" Met mij gaat alles gaat goed." Hoogste rang tot nu toe: #3 in kort verhaal

In de jaren van de Marauders is er nog een groep. En niet zomaar een. Een groep van grappenmakers. Van de mensen die buiten stonden. Vanuit alle huizen en soorten. Met een ding in het gemeen. Een haat tegen de Marauders. De Keangs. Een groep van vijf meiden. Allemaal met hun eigen verhaal en banden met elkaar. Ze helpen elkaar door alles heen en maken grappen over alles. En beste van alles. Ze hebben een prankwar met de Marauders, die nooit stopt. Maar hoe gaat het verder als Voldemort groter word?

Ranking: #1 Vampire 26-07-2019 Cover door @debstertje ~ "Dankje" zeg ik zacht, aangezien we daar maar gewoon stonden. "Let de volgende keer op" zegt hij kalm. "Sorry? Opletten? Ik lette op! Hij sloeg me naar beneden!" Komt er plots heel boos uit. Plots kijkt hij me diep in we ogen aan, wat hij niet eerder deed. "Oh ja?" Zegt hij ongelovig. Ik rol mijn ogen en laat hem mijn arm zien, die de dief open heeft gesneden. Wacht, wat!? Plotseling krijg ik geen lucht meer. Hij heeft open gesneden! Mijn ogen worden groot en de pijn is ook te voelen nu. De man grinnikt. "Wat is er grappig!? Ik ben open gesneden!" Zeg ik histerisch. "Je had je gezicht moeten zien toen je het besefte" zegt hij met een lichte lach. Hij heeft schattige kuiltjes in zijn wangen, net zoals ik. "Sorry hoor" zeg ik op een geïrriteerd toon. Zijn lach gaat weer weg en zijn ogen wijken weer af. "Het is niet zo diep, je hebt geen hechtingen nodig" mompelt hij terwijl hij mijn arm bekijkt. Dan neemt hij mijn arm uit het niets vast. "Hey! Dat doet pijn!" Schreeuw ik. "Stel je niet aan" mompelt hij. "Wat!?" Ik probeer hem van me weg te duwen, maar hij is sterk. "Doe niet zo moeilijk, ik wil het niet pijnlijk voor je maken" zegt hij op een donkere toon. "Wat bedoel je daar nou weer mee!?" Vraag ik verward. Zijn gezicht gaat meer maar mijn arm toe, alsof hij het wil drinken ofzo. Straks is hij een vampier, grappig. Dat kan niet, alleen in de verhalen. "Fuck" gromt hij. Ik haal een wenkbrauw op. "Wat doe je?" Vraag ik. Zijn gezicht trekt hij snel weer omhoog en hij kijkt mij weer aan, deze keer weer heel gefocust. "Tot de volgende keer" mompelt hij net hard genoeg zodat ik het kan horen. "Wa-" en weg is hij. Waar is hij naartoe? Ik draai me een paar keer om, maar hij valt nergens te bekennen. ~