Tekrar o adama baktığımda olduğu yerde dikildiğini görmek merak uyandırmıştı. "Cehennem olun hepiniz! Gereksiz yara bantlarına, bu boktan yara bandı fabrikası açanların ağzına tüküreyim ben! Anasını sattığımın yara bantları!" Diyerek bağırmaya başlaması ile irkilmeden edememiştim. Açıkçası çok şaşırmıştım. Neden böyle söylüyor ki? "Hiçbir bokuma da yaramıyorsunuz! Küçük bez parçaları sizi! Bir kartonun içindeki, bir deste bez parçasından başka farkınız yok ulan!" "Ya bu yaralarımı kapatın, ya da yara bandı fabrikalarını!" Sesini daha da yükselttiğinde gözlerim sanki mümkünmüş gibi biraz daha büyümüştü. Deli olabilir miydi acaba? Peki ben neden buradaydım hâlâ? Aniden gözlerini çevrede dolaştırmaya başlamasıyla, göz göze gelmemiz ile irkilmeden edemdim. Yüzünü göremiyordum çünkü yüzünü bir şeyle sarmıştı ve sadece gözleri gözüküyordu. Bu... Çok tuhaf bir görüntüydü. Elimde olmadan bir adım geriye gittiğimde kaşları çatılmıştı. Sanırım herkesin gittiğini düşünüyordu. "Hah, sen de aptal yara bandı paketleyicisi misin yoksa?" Başını olumsuz anlamda salladı ve arkasını dönerek uzaklaşmaya başladı. Ne yani buraya geliyor ve yara bantlarına bağırıp çağırdıktan sonra gidiyor muydu? • • • Yayımlanma tarihi: 07.10.2020 Bitiş tarihi: Beğeneceğinizi düşünüyorum. Kitap kapağı için @sueinthemusicbox'a teşekkür ederim. Not: Mahir ve Melisa hayal ürünüdür. Lütfen gerçek hayatta onlar gibi birilerini aramayınız. Aksi takdirde evde kalabilirsiniz. #1 Yarabandı

"Sana söylemiş miydim?" "Neyi?" "Bir gözümün mavi, diğer gözümün yeşil olduğunu. Ve dışlandığımdan dolayı; kahverengi lens taktığımı." "Umursama." "Kimi?" "Ruhu bozuk insanoğullarını. Onlar acımasız olurlar. Dikiş tutan her bir yarayı sökerler. Acılarına sızarlar. Ruhlarında günahın tohumları ekilidir. Dillerinden acımtırak hisler akar. Tek düşündükleri ise, kalp kırmaktır. Bu yüzden onları umursama. Kalbini kırmalarına izin verme. Acılarına sızmalarını değil, istiyorlarsa acına yoldaş olmalarını iste." "O zaman acıma yoldaş olur musun?" "Olurum." "Unutmayın, gerçekler; ayna görevi görür." 2019 | blurryvanta

Ayyaş babası ve üvey annesi ile başı belada olan bir kız... Açelya, zorlu bir hayata sahiptir. Buna rağmen hayallerine sığınacak kadar güçlü, sabırlı, bir gül kadar zarif ve dik duruşludur. Ancak bir gün babasının kendisini istemediği bir adama satacağını duymasıyla delirir ve evden kaçar! Bir kaçışın başka bir tutsaklığa ev sahipliği yapacağını bilmeden... ●○●○●○●○●○● Kalbinin kapılarını sonuna kadar kapatmış bir adam... Uygar Çelebi'nin mükemmel giden iş ve aşk hayatı, bir yıl önce nişanlısının intihar etmesiyle tepetaklak olur. Dünyası başına yıkılır. Uygar nişanlısının aniden canına kıymasının sebebini bir türlü bulamaz ve bu onu daha çok yıpratır. Yaşamı hem kendisi hem de ailesi için çekilmez bir hale getirir. Çektiği acıyı etrafındaki herkese yansıtırken ailesindeki en çok sevdiği kişi tarafından zoraki bir evliliğin içine sürükleneceğini nereden bilebilir? Cehennemimde açmaya hoş geldin Orman Gülü 🌹 Açelya Ballı & Uygar Çelebi Kitapta küfür ve yetişkin unsurlara yer verilmektedir okurun dikkatine!!! Kapak tasarımı ↪ sehrialem Tür: Romantik Kitap şahsıma aittir,dolayısıyla her türlü hakkı bana aittir. Herhangi bir çalıntı,alıntı, kopyalanma durumunda gereken işlemler yapılacaktır!!!

Psikoloji okuyan Eylül'ün hayatındaki her şey sıradandı ta ki arkadaş zoruyla indirdiği Tinder'da ünlü bir basketbolcuyla eşleşene kadar... Biraz eğlenmek istiyorsan buyur içeriye :) Yayımlanma tarihi: 17.02.2020 Romantizm #2 Genel Kurgu #5 Genç Kurgu #9 Mesaj #1 Texting #2

Sonu gelmez aşağılamalar, dayaklar, babası bildiği adamın bitmek tükenmek bilmeyen kiniyle büyüdü. Onun ne haddineydi ki? Şımartılmak, mutlu olmak Yasak meyveydi o Yasak aşkın meyvesiydi Nazenin Öz babasının evinde hizmetçiydi Tıpkı annesi gibi Esma annesi, 'kızların kaderi annelerine benzer' derdi. Ne kadar doğruymuş Yaşadığı aşağılamaları, horgörülmeyi annesi de yaşamış mıdır acaba? Yada O bunları yaşarken cenette annesi onu görüyor mudur? Kapak tasarımı: @bsudeee

Bilinmeyen numara: Sevgili doktorum benimle ilgilenir misin? Bilinmeyen numara: Yoksa meyve kestiğim bıçağı kendime saplayacağım Devrim: Ucu daha sivri bir bıçak tercih etmelisin, dünyadaki son anın acılı olmamalı Bilinmeyen numara: Başka bir yol mu denesem Bilinmeyen numara: Kan akarsa yerleri kim temizleyecek Devrim: Seni bu yoldan döndürmek isterdim ama şu an kendi götümü kurtarmaya çalışıyorum Bilinmeyen numara: Aa o zaman intihar işini biraz erteleyelim Bilinmeyen numara: Noldu anlat

Efsun Zorlu; atandığı Urfa'da mecburi hizmetini yapan tıp fakültesinden yeni mezun, çiçeği burnunda bir hekimdir. Daha mesleğinin ilk günlerinde, henüz on sekizine yeni girmiş bir hastanın intihar vakasıyla karşı karşıya kalır. Hastasının vücuduna bırakılan izler onu adım adım kendi geçmişine götürürken, geleceğini aniden tanımadığı insanların dudakları arasında bulur. Asla geçmemiş geçmiş, verilmiş sözler, kurtarılan hayatlar, doğrultulan namlular, yalanlar, fermanlar ve aşk. Devrim gibi bir kadın, Urfa'nın göbeğinde destan gibi bir sevdanın koynunda bulur kendini. Koca düzene baş kaldırıp o düzenin minnet ettiğine yenilmekse ne aklının ne de kalbinin kabulüdür. *** "Ağlarsam ölürüm." derken sesim düz, çoktan kabullendiğim bu gerçeği ilk defa dile getirişime rağmen sakindi. Çoktan. Saatlere dökülürdü ama bana şehirler aştıracak kadar çok gelen o vakit. Vücudumun ağrısı ruhumun sancısının çok altındaydı. Onun gözleri bende olsa da ben boşluğa odaklanmıştım. Üzerimde olan bakışlarının ağırlaştığını hissettim. Fetih bana çok ağır bakıyordu. Sırtıma yüklenen çuvallar biraz daha bel bükmeme sebep oldu. "Neden," dediğinde ne dediğimi çok iyi anlamış da yersiz bir sorgulayışa bürünmüş gibiydi. "serçe misin sen?" Kaşlarım hafifçe havalandı, başımın ağrısı belirginleşti. Uzun süreden sonra ona bakan ben oldum. Söylediği şeyin altındaki anlamı yakalamaya çalışıyordum ama buna çok uzaktım. Bunu anladı ve dudakları kıvrılacak sandım. Halbuki gülümsemeye çok uzaktık. "Serçeler," yüzünü hafifçe yüzüme yaklaştırdı. "Ağlayınca ölürlermiş. Bu yüzden mi bunca zamandır gözlerinin kuruluğu?" Bu konuşmadan sonra onun serçesi olacağımı, hatta olduğumu bilemezdim. Tıpkı bu topraklarda serçeyi öldürmenin kadını ağlatmak olduğunu bilmediğim gibi.